Page 63 - ปกิณกะสาระ บุญส่ง - ปริยา นิลแก้ว
P. 63

จิปาถะสาระ                                                                 ๕๗



            ทาได ้ไม่ยากคือ การซ ้ อมตาย
                    ก่อนที่เราจะหลับลองซ ้ อมตายดู  คือนอนราบกับพื้น  ท าใจผ่อนคลาย
                                          ็
                                                              ล
            ปล่อยวางเรื่องที่กังวล  ไม่ว่าจะเปนอดีตหรืออนาคต  แ ้วลองท าใจให ้สงบ
            พิจารณาหรือน้อมนึกไปว่า  คืนนี้อาจเปนคืนสุดท ้ายของเรา  อีกไม่กี่นาทีข ้าง
                                              ็
            หน้าร่างนี้ก็จะไม่มีลมเข ้าออก  ที่เคยเคลื่อนไหวได ้ก็จะแนนิ่ง  ที่เคยอุ่นก็เริ่ม
                                                               ่
            เย็น ที่เคยยืดหยุ่นได ้ก็เริ่มแข็ง
                                                           ่
                    ในขณะที่ก าลังจะหมดลม    ขอให ้นึกลึกถึงสิงต่างๆที่เรามีอยู่    เ  ช่น
            ทรัพย์สมบัติเปนต ้น  พิจารณาว่าเมื่อเราต ้องตาย  ทรัพย์สมบัติที่เราอุตส่าห์
                         ็
                             ่
            แสวงหาสะสมมา สิงมีค่าทีเราหวงแหนรักษาไว ้ ของรักของหวงที่เราไม่อยาก
                                    ่
            ให ้ใครมาแตะต ้อง  ทั้งหมดนี้เราจะเอาไปไม่ได ้เลยแม ้แต่อย่างเดียว  จะไม่
                         ็
            เหลืออะไรที่เปนของเราเลย  ไม่ว่าเราจะรักหรือหวงแหนแค่ไหน  ทั้งหมดน ี้
                       ็
            จะต ้องตกเปนของบุคคลอื่น  งานการก็เช่นเดียวกัน  เมื่อเราสินลมงานการที่
                                                                   ้
            เราอุตส่าห์เพียรทามาหรือที่ยังคั่งค ้างอยู่  เราจะต ้องทิ้งหมด  ไม่สามารถจะทา


            อะไรได ้อีกแล ้ว  ลูกหลานที่เรารัก  ที่เราพาไปโรงเรียนทุกวัน  ที่เราได ้พบทุก
            เช ้ า  ที่เราแสนรกแสนห่วง  เราจะต ้องพรากจากเขา  เช่นเดียวกับพ่อแม่ที่แก่
                          ั
            เฒ่า  เราจะต ้องพรากจากเขาเหล่าน้นไปหมด  ไม่สามารถที่จะดูแลหรือตอบ
                                            ั
            แทนบุญคุณได ้อีกต่อไป   ลองพิจารณาทีละเรื่อง  ทีละอย่าง  เช่น  ทรัพย์สม-
            บัติ  งานการ  ลูกหลาน  พ่อแม่  สามีภรรยา  มิตรสหาย  และผู้คนที่เรารก  ที่มี
                                                                          ั
            ความหมายต่อชีวิตของเรา  ทั้งหมดนี้จะถูกพรากด ้วยนามือของความตาย  ให ้
                                                            ้
            เราพิจารณาแต่ละอย่างดู  แล ้วถามใจเราดูว่า  เราพร้อมที่จะจากทรพย์สมบัติ
                                                                       ั
                  ั
            เหล่าน้นไปไหม  เราพร้อมจะทิ้งงานการไว ้ข ้างหลังหรือไม่  และเราพร้อมที่จะ
            จากลูกหลาน พ่อแม่ และคนรักไปหรือเปล่า
                                                            ู
                    การพิจารณาอย่างนี้มีประโยชน์มากเพื่อท าให ้ร้ว่าเราพร้อมที่จะปล่อย
            วางแค่ไหน    พร้อมที่จะเผชิญกับความพลัดพรากสูญเสียหากเกิดขึ้นมาแบบ
                                ั่
            ฉับพลันทันทีหรือไม่  นนคือการพิจารณาเพื่อดูใจของเรา  เพื่อตรวจสอบจิตใจ
                                                            ่
            ของเรา  ถ ้าหากเรายังไม่พร้อมเราย่อมร้สึกกลัว  ร้สึกตืนตระหนก  ร้สึกอาลัย
                                                        ู
                                                                        ู
                                               ู
                                                           ั
              ั่
            นนแสดงว่าเรายังมีบางอย่างที่ยังไม่ได ้ท า  บางอย่างน้นอาจจะหมายถึงหน้าที่
            จะต ้องท าต่อเขา  หรืออาจหมายถึงใจของเราเองที่ยังไม่พร้อมปล่อยวาง  เมื่อ
              ็
            เปนเช่นน้นเราก็ต ้องเร่งท าหน้าที่ต่อเขาให ้สมบูรณ์  และฝกใจให ้พร้อมปล่อย
                                                               ึ
                     ั
            วาง
            ทางลัดในการเจริญมรณสติ
                                          ่

                    ยังมีวิธีการเจริญมรณสติทีใช ้ เวลาน้อยและสามารถจะทาได ้ในชีวิต
            ประจาวัน  ท าได ้ทุกเวลา  ไม่จาเปนต ้องรอให ้ถึงเวลาใกล ้นอน  เช่น  เวลาเรา

                                          ็

                                                                           ่
                             ็
            เดินทาง  ไม่ว่าจะเปนก่อนเดินทางหรือขณะเดินทาง  ลองเตือนใจสักหนอยว่า
                     ็
                                    ั
            นี้อาจจะเปนการเดินทางคร้งสุดท ้ายของเรา เราออกจากบ ้านแล ้วอาจไม่ได ้
                         ถ
                บ
                                     ี้
                                                     ั
                                       ็
            กลับ ้านอีก    ้าบังเอิญว่านเปนการเดินทางคร้งสุดท ้ายเราพร้อมจะตายหรือ
   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68