Page 137 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 137
โจทก์ฟ้องและแก้ไขค�ำฟ้องว่ำ ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษำยน ๒๕๕๓ เป็นต้นมำ จ�ำเลยซึ่งเป็น
นิติบุคคลประเภทบริษัทจ�ำกัด จดทะเบียนตำมกฎหมำยของประเทศญี่ปุ่น ได้ท�ำสัญญำให้โจทก์
ี
เป็นผู้แทนจ�ำหน่ำยรถยนต์บรรทุกย่ห้อ ฟูโซ่ (Fuso) แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย โดยโจทก์
ื
ื
ั
ี
ั
จะส่งซ้อรถยนต์บรรทุกย่ห้อ ฟูโซ่พร้อมท้งอะไหล่รถยนต์บรรทุกต่ำงๆ ไปยังจ�ำเลย เม่อจ�ำเลย
ื
ื
ได้รับค�ำเสนอซ้อแล้ว จ�ำเลยจะจัดส่งรถยนต์บรรทุกหรืออะไหล่ต่ำงๆ มำให้แก่โจทก์เพ่อโจทก์
ี
ื
จะได้จัดจ�ำหน่ำยในประเทศไทย โดยจ�ำเลยตกลงว่ำหำกโจทก์ขำยรถยนต์บรรทุกท่ซ้อไปจำกจ�ำเลย
ู
ให้แก่ลกค้ำของโจทก์แล้ว ปรำกฏว่ำรถยนต์บรรทุกหรืออะไหล่รถยนต์บรรทุกต่ำงๆ เกิดควำม
เสยหำยชำรดบกพร่องใดๆ ตำมทตกลงกน จำเลยจะรับผดชอบต่อโจทก์ โดยโจทก์ต้องทำกำร
ั
�
ุ
ี
ี
่
�
�
ิ
ี
ั
ั
สรุปควำมเสียหำยภำยในระยะเวลำท่จ�ำเลยตกลงรับประกันพร้อมท้งกำรต้งเบิกไปยังจ�ำเลย
ื
ภำยในตำรำงเวลำท่จ�ำเลยก�ำหนดมำให้ และเม่อจ�ำเลยท�ำกำรตรวจสอบแล้วและอนุมัติตำมท ี ่
ี
โจทก์แจ้ง จ�ำเลยจะจ่ำยเงินให้แก่โจทก์ โดยกำรโอนเงินให้โจทก์ภำยในเดือนถัดไปนับแต่วันท ่ ี
โจทก์ท�ำกำรตั้งเบิก แต่ปรำกฏว่ำจ�ำเลยไม่ช�ำระเงินให้แก่โจทก์จำกควำมเสียหำยช�ำรุดบกพร่อง
ท่โจทก์สรุปควำมเสียหำยให้จ�ำเลยในเดือนมีนำคมและเดือนเมษำยน ๒๕๕๙ โจทก์จึงมอบหมำย
ี
ให้ทนำยควำมมีหนังสือทวงถำมไปยังจ�ำเลย แต่จ�ำเลยเพิกเฉย กำรกระท�ำของจ�ำเลยเป็นกำร
ผิดสัญญำต่อโจทก์ ท�ำให้โจทก์ได้รับควำมเสียหำยเป็นเงิน ๒,๗๐๒,๘๘๗.๓๔ บำท แต่โจทก์
ติดใจเรียกร้องค่ำเสียหำยจำกจ�ำเลยเพียงในส่วนกำรรับประกันสินค้ำที่ส่งมำจำกประเทศอินเดีย
เป็นเงิน ๑,๓๗๖,๒๖๕.๒๐ บำท ขอให้บังคับจ�ำเลยช�ำระเงิน ๑,๓๙๔,๒๗๐.๒๙ บำท พร้อมดอกเบ้ย
ี
อัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี ของต้นเงิน ๑,๓๗๖,๒๖๕.๒๐ บำท นับถัดจำกวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำ
จะช�ำระเสร็จแก่โจทก์
่
่
่
้
่
์
่
่
้
จ�ำเลยใหกำรวำ สัญญำผูแทนจ�ำหนำยระหวำงโจทกกับจ�ำเลยไมใชกำรแตงตั้งใหโจทก ์
้
ี
เป็นผู้แทนจ�ำหน่ำยรถบรรทุกย่ห้อ ฟูโซ่แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย ข้อพิพำทตำมฟ้องม ี
ข้อตกลงเป็นหนังสือให้ต้องระงับข้อพิพำทโดยอนุญำโตตุลำกำร โจทก์จึงไม่มีอ�ำนำจฟ้อง โจทก์
บรรยำยฟ้องว่ำ ข้อพิพำทระหว่ำงโจทก์และจ�ำเลยเป็นข้อพิพำทตำมสัญญำผู้แทนจ�ำหน่ำย
อันมีลักษณะเป็นกำรตกลงซ้อขำยและ/หรือให้บริกำรระหว่ำงคู่สัญญำระหว่ำงประเทศ ข้อพิพำท
ื
ี
ี
ื
ในคดีน้จึงเป็นคดีพิพำททำงแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำงประเทศ หรือกำรให้บริกำร
ระหว่ำงประเทศ หรือนิติกรรมอ่นท่เก่ยวข้อง ตำมมำตรำ ๗ (๕) แห่งพระรำชบัญญัติจัดต้ง
ื
ั
ี
ี
ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและ
ี
กำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ คดีน้จึงอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สิน
109
