Page 176 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 176

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   นำยอภิชัย ลิขิตมำศกุล          โจทก์

                       ที่ วทป ๑๗/๒๕๖๑                          นำยอมร ศิวะพิรุฬห์เทพ

                                                                กับพวก                     จ�ำเลย


                              ี
                                                     ่
                                                     ี
                                                                             ี
                                                                        ี
                       ค�ำฟ้องท่อ้ำงพนักงำนของจ�ำเลยท ๓ แนะน�ำให้โจทก์เปล่ยนเท่ยวบินต้องรับผิดชอบ
                        ี
                                                                      ั
              ต่อโจทก์ท่ถูกเจ้ำหน้ำท่ตรวจคนเข้ำเมืองของสำธำรณรัฐฝร่งเศสส่งตัวกลับประเทศไทย
                                    ี
              สูญเสียอิสรภำพ ขณะบินกลับประเทศไทยไม่ได้รับกำรต้อนรับท่ดีจำกพนักงำนบนเคร่อง
                                                                                              ื
                                                                         ี
              ไม่ได้รับบริกำรท้งอำหำรและเคร่องด่ม ท�ำให้โจทก์ได้รับควำมเสียหำยต่อเสรีภำพ สุขภำพ
                                            ื
                                                ื
                              ั
                                                          ี
                          ื
                                                                         ี
              อนำมัยและช่อเสียง ท�ำนองเป็นควำมเสียหำยท่เกิดจำกจ�ำเลยท ๓ กระท�ำละเมิดต่อโจทก์
                                                                         ่
                                                                                         ิ
                             �
                                                                                      ั
                                   ่
                                            �
              กำรวนจฉยว่ำจำเลยท ๓ กระทำละเมิดต่อโจทก์ตำมฟ้องหรอไม่ และต้องรบผดชดใช้
                                   ี
                     ิ
                   ิ
                                                                        ื
                        ั
              ค่ำเสียหำยหรือไม่ เพียงใด จ�ำต้องวินิจฉัยถึงสิทธิหน้ำท่และควำมรับผิดของจ�ำเลยท ๓
                                                                   ี
                                                                                              ี
                                                                                              ่
              ซ่งต้องพิจำรณำตำมสัญญำขนส่งผู้โดยสำรระหว่ำงประเทศตำม พ.ร.บ. กำรรับขน
                ึ
              ทำงอำกำศระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๘ มูลคดีส่วนน้จึงเป็นคดีแพ่งเก่ยวกับกำรขนส่ง
                                                                 ี
                                                                                 ี
                               ี
              ระหว่ำงประเทศท่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำร
              ค้ำระหว่ำงประเทศ
                                      _____________________________
                                          ั
                       โจทก์ฟ้องว่ำ จ�ำเลยท้งสำมร่วมกันจงใจหรือประมำทเลินเล่อท�ำละเมิดต่อโจทก์ โดย
                                                                                   ี
                     ี
                                                        ี
              จ�ำเลยท่ ๑ และท่ ๒ แสดงตนเป็นผู้มีควำมเช่ยวชำญในกำรท�ำธุรกิจท่องเท่ยวต่ำงประเทศ
                              ี
                                                                      ี
              น�ำโจทก์และผู้ประกอบกำรร้ำนขำยยำรวม ๓๐ คน ไปท่องเท่ยวยังสมำพันธรัฐสวิสระหว่ำง
                                                                                            ่
                                                               ่
              วันที่ ๓๐ กันยำยน ๒๕๖๐ ถึงวันที่ ๘ ตุลำคม ๒๕๖๐ คิดคำใชจำยคนละ ๑๑๘,๐๐๐ บำท แบงเปน
                                                                   ่
                                                                                               ็
                                                                  ้
              ค่ำท�ำวีซ่ำ ๓,๑๖๐ บำท ค่ำเดินทำง ค่ำอำหำร ค่ำที่พัก และค่ำจัดกำรอีก ๑๑๔,๘๔๐ บำท โจทก์
              ช�ำระเงินให้จ�ำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ครบถ้วน พร้อมมอบหนังสือเดินทำงให้ตัวแทนจ�ำเลยที่ ๑ และ
                ี
                                                            ี
              ท่ ๒ ไปขอวีซ่ำแล้ว ต่อมำตัวแทนของจ�ำเลยท่ ๑ และท่ ๒ แจ้งโจทก์ว่ำพบข้อมูลในหนังสือเดินทำง
                                                     ี
                                                     ึ
              ของโจทก์ว่ำ โจทก์มีวีซ่ำเข้ำเกำะโบรำโบร่ำซ่งเป็นอำณำนิคมของสำธำรณรัฐฝร่งเศส สำมำรถ
                                                                                   ั
              ใช้เดินทำงเข้ำสมำพันธรัฐสวิสได้โดยไม่จ�ำเป็นต้องท�ำวีซ่ำใหม่เพรำะเป็นวีซ่ำประเภทเชงเก้น
              (Schengen Visa) และได้คืนหนังสือเดินทำงพร้อมเงิน ๓,๑๖๐ บำท แก่โจทก์ ครั้นคืนวันที่ ๓๐
              กันยำยน ๒๕๖๐ เมื่อโจทก์ไปถึงท่ำอำกำศยำนสุวรรณภูมิ พนักงำนภำคพื้นดินของจ�ำเลยที่ ๓
                                                     148
   171   172   173   174   175   176   177   178   179   180   181