Page 189 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 189

้
                                     ี
                                           ี
                                   ี
                        ิ
                         ิ
                            ั
                                                                                       ิ
                                                                                             ่
                                                                                             ื
                                                               ิ
                                                 ี
                                                 ่
                                                     ั
                       วนจฉยว่ำ คดนเป็นคดแพ่งเกยวกบกำรให้บรกำรระหว่ำงประเทศและนิตกรรมอนท        ่ ี
                     ื
                ี
              เก่ยวเน่อง ตำมมำตรำ ๗ (๕) แห่งพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำ
                                                                ั
              ระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
              หรือไม่ เห็นว่ำ โจทก์ฟ้องว่ำโจทก์ประกอบธุรกิจรับประกันภัยต่อในต่ำงประเทศโดยจดทะเบียน
                    ึ
                  ั
              จัดต้งข้นตำมกฎหมำยของประเทศสิงคโปร์ จ�ำเลยเป็นนำยหน้ำประกันวินำศภัยให้แก่โจทก์ใน
                   ี
              กำรท่โจทก์รับประกันภัยต่อให้แก่บริษัทรับประกันภัยในประเทศไทย จ�ำเลยได้ด�ำเนินกำรให้โจทก์
              รับประกันภัยต่อให้แก่บริษัทเมืองไทยประกันภัย จ�ำกัด (มหำชน) ในกำรรับประกันภัยสุขภำพ
              และประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคลแบบกลุ่มของลูกจ้ำงและผู้ติดตำมของโรงเรียนบำงกอกพัฒนำ
                                                        ี
              และโรงเรียนนำนำชำติ บริติช จ�ำเลยได้รับค่ำเบ้ยประกันภัยไว้แล้วแต่ส่งให้โจทก์ไม่ครบตำมท ี ่
                                                                                   �
                                                                                               ึ
                                                                                 ั
              ตกลง ปรำกฏตำมคำบรรยำยฟ้องของโจทก์เองว่ำในธรกรรมระหว่ำงโจทก์กบจำเลย โจทก์ซง
                                                              ุ
                                �
                                                                                               ่
                                                                                     ี
              เป็นบริษัทรับประกันภัยต่อท่ประกอบธุรกิจในประเทศสิงคโปร์ได้ให้จ�ำเลยท�ำหน้ำท่เป็นนำยหน้ำ
                                       ี
              ในกำรด�ำเนินกำรรับประกันภัยต่อจำกบริษัทเมืองไทยประกันภัย จ�ำกัด (มหำชน) ซึ่งเป็นบริษัท
                                                      ี
                                                                                   ึ
              รับประกันภัยในประเทศไทย จ�ำเลยท�ำหน้ำท่ติดต่อประสำนงำนระหว่ำงโจทก์ซ่งอยู่ในประเทศ
              สิงคโปร์ บริษัทรับประกันภัยในประเทศไทย และผู้เอำประกันภัยในประเทศไทย จ�ำเลยเป็น
                                                         ี
              ผู้ด�ำเนินกำรเก่ยวกับเอกสำรกำรรับประกันภัยท่จะจัดส่งไปให้โจทก์ลงนำมท่ประเทศสิงคโปร์
                                                                                  ี
                           ี
                    ื
              และเม่อได้รับค่ำเบ้ยประกันภัยจำกผู้เอำประกันภัยในประเทศไทยแล้วจะจัดส่งค่ำเบ้ยประกันภัย
                                                                                      ี
                              ี
                                        ี
              ในส่วนของโจทก์ไปให้โจทก์ทประเทศสิงคโปร์ ตำมค�ำฟ้องของโจทก์กับค�ำให้กำรและฟ้องแย้ง
                                        ่
              ของจ�ำเลย จึงมีข้ออ้ำงและข้อเถียงให้ต้องพิจำรณำว่ำ โจทก์หรือจ�ำเลยเป็นฝ่ำยผิดสัญญำในกำร
              ให้บริกำรเก่ยวกับกำรรับประกันภัยต่อระหว่ำงประเทศและนิติกรรมอ่นท่เก่ยวข้อง โดยต้อง
                                                                                 ี
                                                                               ี
                                                                            ื
                         ี
              พิจำรณำถึงสิทธิ หน้ำที่ และควำมรับผิดตำมสัญญำดังกล่ำวซึ่งมีสำระส�ำคัญของสัญญำเป็นกำร
                                                    ี
              ให้บริกำรระหว่ำงประเทศและนิติกรรมอ่นท่เก่ยวข้องรวมอยู่ด้วย คดีน้จึงเป็นคดีแพ่งเก่ยวกับ
                                                                            ี
                                                 ื
                                                                                           ี
                                                      ี
                                                           ี
                                                                ื
                                                                    ี
              กำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศและนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่องท่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ
                                                      ื
                                                         ี
              ของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมมำตรำ ๗ (๕) แห่งพระรำชบัญญัติ
              จัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำ
                  ั
              และกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                                                                               ้
                                                                                  ั
                                                                            ิ
                                  ี
                              ่
                                    ี
                                    ้
                        ิ
                       วนจฉยวำ คดนอยในอำนำจพจำรณำพพำกษำของศำลทรพยสนทำงปญญำและกำรคำ
                            ั
                         ิ
                                                                           ์
                                                        ิ
                                                                        ั
                                                ิ
                                      ู
                                      ่
                                          �
              ระหว่ำงประเทศ
                                                     161
   184   185   186   187   188   189   190   191   192   193   194