Page 420 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 420
ุ
้
ั
ิ
้
ั
�
่
ี
็
้
์
ี
ดวยกฎหมำย โจทกไม่มอำนำจฟ้องจำเลยทงสอง และดวยเหตทสญญำจำนองเปนอนระงับสนไป
�
้
ั
�
ี
แล้ว จึงขอให้ศำลพิพำกษำให้โจทก์จดทะเบียนไถ่ถอนจ�ำนองท่ดินโฉนดเลขท่ ๑๕๖๙๒, ๑๕๖๙๓
ี
และ ๑๕๖๙๔ ต�ำบลกันจุ อ�ำเภอบึงสำมพัน จังหวัดเพชรบูรณ์ หำกโจทก์ไม่ปฏิบัติตำมให้ถือเอำ
ค�ำพิพำกษำเป็นกำรแสดงเจตนำแทนโจทก์
ั
ื
ี
โจทก์ให้กำรแก้ฟ้องแย้งว่ำ มูลเหตุในกำรไถ่ถอนจ�ำนองน้นเป็นเร่องอ่นไม่เก่ยวเน่อง
ื
ื
ี
กับค�ำฟ้องเดิมจึงไม่อำจรวมพิจำรณำกับค�ำฟ้องคดีน้ได้ กำรจ�ำนองยังไม่ระงับส้นไปด้วยเหต ุ
ิ
แห่งอำยุควำมตำมประมวลแพ่งและพำณิชย์ มำตรำ ๗๔๔ (๑) หนี้ที่โจทก์ยื่นขอรับช�ำระหนี้ตำม
ี
พระรำชบัญญัติล้มละลำย พ.ศ. ๒๔๘๓ มำตรำ ๙๑ ในคดีหมำยเลขแดงท่ ล.๑๑๘๒/๒๕๕๓
ี
ี
ไม่ใช่หน้ภำษีค้ำงช�ำระในคดีน้ แต่เป็นหน้ส่วนตัวของนำงมณฑำโดยเป็นหน้ไม่มีประกันท ี ่
ี
ี
ี
ี
ื
ค้ำงช�ำระโดยกำรประเมินภำษีของสรรพำกรพ้นท่กรุงเทพมหำนคร ๑๐ จึงไม่เก่ยวข้องกับคดีน ี ้
อีกท้งกำรปลดจำกล้มละลำยมีผลเพียงท�ำให้บุคคลล้มละลำยหลุดพ้นสถำนะล้มละลำย แต่ในส่วน
ั
ั
ี
ั
ี
ี
หน้สินและทรัพย์สินท่มีอยู่ก่อนและระหว่ำงศำลมีค�ำส่งพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหน้น้น เจ้ำพนักงำน
้
ั
ิ
ื
ิ
ี
้
ิ
ิ
�
พทักษ์ทรพย์ยังมีอำนำจในกำรรวบรวมทรัพย์สนเพ่อช�ำระหนแก่เจ้ำหนทมีสทธตำมกฎหมำย
่
ี
ี
ได้อยู่ตำมมำตรำ ๒๒ และมำตรำ ๗๘ แห่งพระรำชบัญญัติล้มละลำย พ.ศ. ๒๔๘๓ โจทก์ยึดที่ดิน
ั
ั
�
�
้
ี
่
ั
อนเป็นหลกประกันจำนองทง ๓ แปลง ไว้แล้วเพอบงคบชำระหนทนำงมณฑำค้ำงชำระและ
ี
ั
่
้
ั
�
ื
โจทก์ด�ำเนนกำรขำยทอดตลำดแบบตดจำนองตำมมำตรำ ๑๒ แห่งประมวลรษฎำกร กำรจะขอให ้
�
ั
ิ
ิ
ไถ่ถอนจ�ำนองได้ จ�ำเลยทั้งสองต้องช�ำระหนี้ภำษีอำกรที่ค้ำงช�ำระทั้ง ๒ จ�ำนวน คือ หนี้จ�ำนวน
๕๗๑,๕๗๙.๔๖ บำท ซึ่งเป็นหนี้ตำมกำรประเมินของสรรพำกรพื้นที่กรุงเทพมหำนคร ๑๐ และ
ี
้
ี
ี
ี
ี
้
ี
หนจำนวน ๒๑๑,๖๘๘.๘๕ บำท ในคดนให้ครบถ้วนเสยก่อน และหนภำษอำกรค้ำงในคดน ี ้
้
�
ี
ี
ี
มีหลักประกันเป็นท่ดินของนำงมณฑำซ่งเป็นผู้ค้ำประกันและผู้จ�ำนองเป็นประกันหน้บริษัท
ึ
�
จัดหำงำน เอส.เอ.กรุ๊ป จ�ำกัด โจทก์จึงเป็นเจ้ำหน้มีประกันตำมพระรำชบัญญัติล้มละลำย
ี
ี
พ.ศ. ๒๔๘๓ มำตรำ ๙๕ โจทก์ยังคงใช้สิทธิบังคับช�ำระหน้จำกหลักประกันหน้ภำษีอำกรค้ำงได้อย ู่
ี
ั
กรณียังไม่มีเหตุให้จ�ำนองระงับ ค�ำส่งปลดจำกล้มละลำยไม่ท�ำให้บุคคลล้มละลำยหลุดพ้นจำกหน ้ ี
เกี่ยวกับภำษีอำกรตำมพระรำชบัญญัติล้มละลำย พ.ศ. ๒๔๘๓ มำตรำ ๗๗ (๑) แม้ว่ำจะเป็นกำร
�
ี
ี
ค้ำประกันหรือจ�ำนองก็ตำมก็เป็นไปด้วยมูลเหตุหน้เก่ยวกับภำษีอำกรและไม่มีบทบัญญัติจ�ำกัด
ิ
ี
�
ั
ี
ั
ี
สิทธิให้ประกันกำรช�ำระหน้เก่ยวกับภำษีอำกรน้นส้นสุดไปด้วยเหตุท่มีค�ำส่งให้ปลดผู้ค้ำประกัน
หรือผู้จ�ำนองจำกล้มละลำย ขอให้ยกฟ้องแย้ง
392
