Page 460 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 460

ศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษเป็นผู้วินิจฉัย หำกศำลที่รับคดีไว้ด�ำเนินกระบวนพิจำรณำต่อไปโดย

                                                                                 ี
                                                     ี
              มิได้รอกำรพิจำรณำไว้ช่วครำว ย่อมเป็นกรณีท่มิได้ปฏิบัติตำมบทบัญญัติในข้อท่มุ่งหมำยจะให้กำร
                                  ั
                                            ี
              เป็นไปด้วยควำมยุติธรรมหรือท่เก่ยวด้วยควำมสงบเรียบร้อยของประชำชนในกำรพจำรณำคด      ี
                                                                                       ิ
                                          ี
                                                                                     ื
              ตำมประมวลกฎหมำยวิธีพิจำรณำควำมแพ่ง มำตรำ ๒๗ เม่อศำลเห็นสมควรหรือเม่อคู่ควำมฝ่ำย
                                                                 ื
                ี
                                                                                      ี
                         ื
                                                   ั
                                                         ื
              ท่เสียหำยเน่องจำกกำรมิได้ปฏิบัติเช่นว่ำน้นอำจย่นค�ำขอให้เพิกถอนกำรพิจำรณำท่ผิดระเบียบ
              น้นได้ แต่หำกกรณีจ�ำเลยให้กำรต่อสู้ว่ำ คดีอยู่ในอ�ำนำจศำลภำษีอำกรแล้ว ศำลช้นต้นเห็นว่ำ
               ั
                                                                                      ั
                                                 ั
                                                                ี
              คดีน้ชัดแจ้งอยู่แล้วว่ำอยู่ในอ�ำนำจศำลช้นต้น ไม่ใช่กรณีท่มีปัญหำว่ำอยู่ในอ�ำนำจของศำลภำษ ี
                  ี
                                                                               ี
                                                                                ึ
                                                                           ื
              อำกรหรือไม่ และได้ด�ำเนินกระบวนพิจำรณำต่อมำ จ�ำเลยก็มิได้ยกเร่องน้ข้นโต้แย้งและมิได้ม ี
                                                  ั
                                                          ื
                          ั
              ค�ำขอให้ศำลช้นต้นรอกำรพิจำรณำคดีไว้ช่วครำวเพ่อเสนอปัญหำดังกล่ำวให้ประธำนศำลอุทธรณ์
              คดีช�ำนัญพิเศษเป็นผู้วินิจฉัยอีก ย่อมแสดงว่ำคู่ควำมยอมรับอ�ำนำจศำลช้นต้นและคดีไม่มีปัญหำ
                                                                             ั
                              ี
              เร่องอ�ำนำจศำลท่ต้องเสนอให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัยตำมนัยค�ำพิพำกษำ
                ื
              ศำลฎีกำที่ ๕๘๑๘/๒๕๕๑ และ ๑๘๔๓/๒๕๕๑ กรณีคดีพิพำทเกี่ยวกับภำษีอำกรและอยู่ในกำร
              พิจำรณำของศำลภำษีอำกร อย่ำงเช่น โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจ�ำเลยที่ ๑ ช�ำระเงินค่ำภำษีอำกรค้ำง
                                 ี
                                                                           ี
                                           ี
                         ี
              และจ�ำเลยท่ ๒ ถึงท่ ๘ ส่งเงินท่ยังช�ำระค่ำหุ้นไม่ครบ พร้อมดอกเบ้ยแก่โจทก์ แล้วศำลภำษ ี
              อำกรกลำงวินิจฉัยว่ำ คดีในส่วนจ�ำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๘ มิใช่คดีพิพำทเกี่ยวกับสิทธิเรียกร้องของรัฐ
              ในหนี้ค่ำภำษีอำกรตำมมำตรำ ๗ (๒) แห่งพระรำชบัญญัติจัดตั้งศำลภำษีอำกรและวิธีพิจำรณำ
              คดีภำษีอำกร พ.ศ.๒๕๒๘ กรณีเช่นน้ศำลภำษีอำกรกลำงได้ก้ำวล่วงไปวินิจฉัยในปัญหำว่ำ
                                                 ี
              คดีในส่วนจ�ำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๘ อยู่ในอ�ำนำจศำลภำษีอำกรกลำงหรือศำลยุติธรรมอื่น ตำมมำตรำ ๑๐
                                                      ั
                                                  ิ
                                                      ้
                                                   ั
                                                               ี
                                                ั
                                            ั
                                                                             ิ
                           ิ
              วรรคสอง (เดม) แห่งพระรำชบญญตจดตงศำลภำษอำกรและวธพจำรณำคดภำษอำกร
                                                                                           ี
                                                                                       ี
                                                                           ี
                                                                          ิ
                                                                 ั
              พ.ศ. ๒๕๒๘ ท่ก�ำหนดให้ประธำนศำลฎีกำแต่ผู้เดียวเท่ำน้นเป็นผู้วินิจฉัย ศำลภำษีอำกรกลำง
                            ี
              หำมีอ�ำนำจวินิจฉัยปัญหำดังกล่ำวไม่ ท่ศำลภำษีอำกรกลำงวินิจฉัยว่ำ โจทก์ไม่มีอ�ำนำจฟ้อง
                                                 ี
                                                            ึ
                                                                                      ื
                                                                                      ่
                                                                                               ี
                                                        ้
                                      ิ
                     ี
                     ่
                           ึ
                             ่
                             ี
              จำเลยท ๒ ถงท ๘ และพพำกษำยกฟ้องมำนน จงไม่ชอบด้วยกฎหมำย แต่เนองจำกคดน               ้ ี
               �
                                                        ั
              จ�ำเลยไม่ได้ให้กำรต่อสู้เรื่องเขตอ�ำนำจศำลไว้ ไม่มีปัญหำที่จะต้องวินิจฉัยในเรื่องเขตอ�ำนำจศำล
                          ี
                                                                                 �
                   ี
                       ึ
              ศำลฎกำจงมคำพพำกษำในส่วนของจำเลยท ๒ ถงท ๘ ไปโดยไม่ได้ส่งสำนวนให้ประธำน
                                                              ่
                                                              ี
                                                      ี
                                                      ่
                                                            ึ
                              ิ
                                                �
                           �
              ศำลฎีกำวินิจฉัยตำมค�ำพิพำกษำศำลฎีกำที่ ๕๒๕๗/๒๕๖๐ และ ๕๕๖๕/๒๕๕๙
                                           (มณฑำทิพย์ ตั้งวิชำชำญ)
                                  ผู้ช่วยผู้พิพำกษำศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
                                                                          มณฑำทิพย์ ตั้งวิชำชำญ - ย่อ
                                                                                วีนัส นิมิตกุล - ตรวจ
                                                     432
   455   456   457   458   459   460   461   462   463   464   465