Page 570 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 570
จัดตั้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ โจทก์จึงไม่มีอ�ำนำจฟ้องจ�ำเลยเป็น
ี
คดีน้ โจทก์เป็นพนักงำนจ้ำงเหมำบริกำรในลักษณะของกำรจ้ำงท�ำของ จึงต้องปฏิบัติตำมข้อ
ก�ำหนดของ คอส. ข้อบังคับมหำวิทยำลัยอุบลรำชธำนี ว่ำด้วยกำรบริหำรงำนบุคคลส�ำหรับ
พนักงำนมหำวิทยำลัย พ.ศ. ๒๕๕๔ และข้อบังคับมหำวิทยำลัยอุบลรำชธำนี ว่ำด้วยสถำนปฏิบัต ิ
กำรโรงแรมและกำรท่องเที่ยว พ.ศ. ๒๕๕๕ ซึ่งก�ำหนดให้ระยะเวลำปฏิบัติงำนปกติของพนักงำน
ลูกจ้ำงต้องปฏิบัติงำนได้ไม่ต�่ำกว่ำ ๓ สัปดำห์ ต่อ ๑ เดือน สำมำรถหยุดพักและหรือเดินทำงกลับ
ื
ั
ภูมิล�ำเนำได้เดือนละ ๑ คร้ง ๗ วัน เม่อจ�ำเลยตรวจสอบแล้วพบว่ำระหว่ำงวันท่ ๑ มกรำคม ๒๕๕๘
ี
ื
ี
ถึงวันท่ ๒๙ พฤศจิกำยน ๒๕๕๘ แม้ว่ำโจทก์จะได้ลำหยุดเพ่อกลับภูมิล�ำเนำในช่วงเวลำตำมฟ้อง
ไปแล้ว ๒ วัน คงเหลือวันที่สำมำรถหยุดได้อีก ๕ วันและตำมที่โจทก์กล่ำวอ้ำงว่ำมีวันลำพักผ่อน
ั
ประจ�ำปีเหลืออยู่ ๖ วัน น้น ข้อบังคับมหำวิทยำลัยอุบลรำชธำนี ว่ำด้วยกำรบริหำรงำนบุคคล
ส�ำหรับพนักงำนมหำวิทยำลัย พ.ศ. ๒๕๕๔ ข้อ ๓๔ ให้อนุโลมใช้ตำมระเบียบส�ำนักนำยกรัฐมนตร ี
ึ
ว่ำด้วยกำรลำของข้ำรำชกำร พ.ศ. ๒๕๕๕ ข้อ ๒๓ ซ่งตำมระเบียบน้มิได้ก�ำหนดให้สิทธิข้ำรำชกำร
ี
ี
หรือพนักงำนมหำวิทยำลัยเปล่ยนวันลำพักผ่อนหรือให้จ่ำยค่ำตอบแทนส�ำหรับวันหยุดซ่งมิได้
ึ
ใช้สิทธิครบถ้วนเป็นกำรรับเงินค่ำตอบแทนแต่อย่ำงใด จ�ำเลยจึงไม่อำจจ่ำยเงินตอบแทนแก่โจทก์
ส�ำหรับกำรใช้สิทธิหยุดในวันหยุดตำมประเพณี วันหยุดนักขัตฤกษ์ วันหยุดประจ�ำปี และวันหยุด
อื่นตำมที่คณะรัฐมนตรีก�ำหนด ประจ�ำปี ๒๕๕๘ ซึ่งมีอยู่ ๑๓ วัน โจทก์หยุดไปแล้ว ๑๑ วัน และได้
ี
ึ
ปฏิบัติงำนในวันหยุด ๔ วัน ซ่งรวมวันแรงงำนแห่งชำติท่ไม่ใช่วันหยุดรำชกำรด้วย โจทก์จึงไม่มีสิทธ ิ
ั
ี
ื
ได้รับค่ำตอบแทนกำรท�ำงำนในวันดังกล่ำว ส่วนกำรท�ำงำนในวันหยุดรำชกำรอ่นท่เหลือน้น โจทก์
ท�ำงำนโดยไม่ได้ขออนุมัติจำกหัวหน้ำส่วนรำชกำรก่อนจึงไม่มีสิทธิได้รับค่ำตอบแทนกำรท�ำงำน
ในวันดังกล่ำว ส�ำหรับค่ำตอบแทนกำรท�ำงำนในวันหยุดอ่นท่โจทก์ฟ้องมำซ่งเป็นวันหลังจำก
ี
ื
ึ
โจทก์ลำออกแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่ำตอบแทนกำรท�ำงำนในวันดังกล่ำวเช่นกัน ขอให้
ยกฟ้อง
ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลแรงงำนภำค ๓ เห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจ
ี
ี
�
ั
ิ
ื
พจำรณำพพำกษำของศำลแรงงำนหรอไม่ จงส่งสำนวนให้ประธำนศำลอทธรณ์คดชำนญพิเศษ
ิ
�
ุ
ึ
วินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติจัดตั้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙
วรรคสอง
542
