Page 572 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 572

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  นำยโชคอนันต์  ฟูอัครเศรษฐ์   โจทก์

                       ที่ วร ๘/๒๕๖๑                                      บริษัทซูบลิน  (ประเทศไทย)

                                                                จ�ำกัด กับพวก             จ�ำเลย


                                                        ั
                       โจทก์กล่ำวอ้ำงว่ำโจทก์กับจ�ำเลยท้งสำมมีนิติสัมพันธ์กันในฐำนะนำยจ้ำงและ
                                                                                           ั
                                                                                   ี
                                              ื
              ลูกจ้ำงตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน เพ่อใช้สิทธิเรียกร้องค่ำเสียหำยจำกกำรท่จ�ำเลยท้งสำม
                                                                             ี
              ไม่ปฏิบัติตำมข้อตกลงท่จะส่งโจทก์ไปท�ำงำนกับบริษัทจ�ำเลยท ๑ ในต่ำงประเทศ
                                                                             ่
                                       ี
                                                                                               ึ
                      ึ
              ซ่งเกิดข้นและมีผลผูกพันโจทก์และจ�ำเลยท้งสำมนับแต่วันท่ตกลงกันอันเป็นส่วนหน่ง
                                                       ั
                ึ
                                                                        ี
                                                                           ี
                                                     ี
              ของสัญญำจ้ำงแรงงำน จึงเป็นคดีพิพำทเก่ยวด้วยสิทธิหรือหน้ำท่ตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน
              จึงเป็นคดีแรงงำน
                                      _____________________________
                       โจทก์ฟ้องและแก้ไขค�ำฟ้องว่ำ จ�ำเลยที่ ๑ เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจ�ำกัด มีจ�ำเลย

              ที่ ๒ เป็นประธำนกรรมกำร และจ�ำเลยที่ ๓ เป็นผู้จัดกำรฝ่ำยบุคคล เมื่อวันที่ ๑ เมษำยน ๒๕๔๘
                                               ็
                                                                                   ้
                                       ์
                                        �
                                                        �
                                                                             ้
                                                              ่
                                                                              ั
                                                                ู
                                                                                 ่
                                                  ู
                                                                ้
                                                    ้
               �
                     ี
                     ่
              จำเลยท ๑ และท ๒ จำงโจทกทำงำนเปนลกจำง ตำแหนงผประสำนงำนไดรบคำจำงอตรำสดทำย
                                                                                              ้
                                                                                           ุ
                            ี
                            ่
                                                                                      ั
                                ้
              เดือนละ ๓๙,๐๐๐ บำท ต่อมำวันที่ ๒๓ สิงหำคม ๒๕๕๐ จ�ำเลยที่ ๑ และที่ ๒ มีหนังสือเลิกจ้ำง
              โจทก์ให้มีผลเป็นกำรเลิกจ้ำงวันที่ ๓๑ สิงหำคม ๒๕๕๐ อันเป็นกำรเลิกจ้ำงโดยไม่เป็นธรรม โดย
              ในวันที่ ๒๓ สิงหำคม ๒๕๕๐ จ�ำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ตกลงว่ำ หำกโจทก์ไม่ยื่นค�ำร้องกรณีถูกเลิก
              จ้ำงโดยไม่เป็นธรรมต่อเจ้ำหน้ำที่กระทรวงแรงงำน จ�ำเลยที่ ๒ และที่ ๓ จะส่งโจทก์ไปท�ำงำนกับ
              บริษัทจ�ำเลยท่ ๑ ท่ด�ำเนินงำนอยู่ต่ำงประเทศ เป็นเหตุให้โจทก์หลงเช่อจึงไม่ย่นค�ำร้องดังกล่ำว แต่
                          ี
                                                                        ื
                              ี
                                                                               ื
              จ�ำเลยทั้งสำมไม่ปฏิบัติตำมข้อตกลงจึงเป็นกำรผิดสัญญำจ้ำง จ�ำเลยทั้งสำมในฐำนะเป็นนำยจ้ำง
              ของโจทก์จึงต้องชดใช้ค่ำเสียหำยแก่โจทก์ ขอให้บังคับจ�ำเลยทั้งสำมร่วมกันจ่ำยเงิน ๗๐๒,๐๐๐ บำท
              แก่โจทก์
                        ั
                                                                                 ี
                       ช้นนัดไต่สวนค�ำร้องขอยกเว้นค่ำธรรมเนียมศำล โจทก์แถลงว่ำ จ�ำเลยท่ ๒ ถึงแก่ควำมตำย
              โจทก์จึงขอถอนฟ้องจ�ำเลยที่ ๒ ศำลจังหวัดนนทบุรีอนุญำต
                                                                           ิ
                                                                                   ิ
                                       ี
                                            ่
                                                 ี
                                      ุ
                       ศำลจงหวดนนทบรเห็นวำ กรณมปัญหำวำ คดนอยในอำนำจพจำรณำพพำกษำของศำล
                           ั
                               ั
                                                   ี
                                                               ี
                                                                 ู่
                                                                     �
                                                               ้
                                                         ่
                                                              ี
              แรงงำนหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติ
              จัดตั้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙ วรรคสอง
                                                     544
   567   568   569   570   571   572   573   574   575   576   577