Page 574 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 574
ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ มหำวิทยำลัยพำยัพ โจทก์
ที่ วร ๓๐/๒๕๖๑ นำยธอร์สเทน โวลล์มันน์
กับพวก จ�ำเลย
่
ี
ี
ฟ้องว่ำจ�ำเลยท ๑ ท�ำสัญญำลำศึกษำต่อในระดับปริญญำเอก ท่ประเทศนิวซีแลนด์
ด้วยทุนประเภท ๑ ของโจทก์ แต่เมื่อส�ำเร็จกำรศึกษำแล้ว จ�ำเลยที่ ๑ ไม่สำมำรถท�ำงำน
ให้โจทก์จนครบก�ำหนดระยะเวลำสัญญำลำศึกษำต่อ ต้องชดใช้เงินตำมระยะเวลำ
ี
่
ี
ึ
ี
่
คงเหลือท่จ�ำเลยท ๑ จะต้องชดใช้ทุนแก่โจทก์ เป็นกำรกล่ำวอ้ำงว่ำจ�ำเลยท ๑ ซ่งเป็น
ึ
ลูกจ้ำงโจทก์ไม่ปฏิบัติตำมข้อตกลงในสัญญำลำศึกษำต่อซ่งเป็นส่วนหน่งของสัญญำ
ึ
่
่
ี
จ้ำงแรงงำน จ�ำเลยท ๒ ในฐำนะผู้ค้ำประกันกำรลำศึกษำต่อของจ�ำเลยท ๑ จึงเป็น
ี
�
ั
ื
ี
กรณีเก่ยวเน่องกับกำรผิดสัญญำจ้ำงแรงงำนระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยท ๑ ท้งยังเป็น
ี
่
ิ
ี
กรณพพำทเกยวด้วยควำมรบผดตำมกฎกระทรวงว่ำด้วยกำรค้มครองกำรทำงำนและ
ั
่
ิ
ี
ุ
�
ผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงำนในสถำบันอุดมศึกษำเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๙ ซ่งออก
ึ
ี
้
ี
่
ุ
ึ
โดย พ.ร.บ. อดมศกษำเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๖ มำตรำ ๒๓ วรรคสอง อกดวย คดระหวำงโจทก ์
่
ี
ี
ี
กับจ�ำเลยท ๒ จึงเป็นคดีพิพำทเก่ยวด้วยสิทธิหรือหน้ำท่ตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน คดีน ้ ี
จึงเป็นคดีแรงงำน
_____________________________
โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์มีฐำนะเป็นนิติบุคคลตำมพระรำชบัญญัติสถำบันอุดมศึกษำเอกชน
ี
พ.ศ. ๒๕๔๖ เม่อวันท่ ๑ มิถุนำยน ๒๕๓๙ โจทก์จ้ำงจ�ำเลยท่ ๑ เป็นอำจำรย์ผู้สอน ต่อมำจ�ำเลยท่ ๑
ี
ี
ื
�
ั
ได้ทำสัญญำลำศกษำต่อในระดบปริญญำเอก ท่ประเทศนิวซีแลนด์ ระหว่ำงวนท่ ๑ กรกฎำคม ๒๕๔๔
ี
ั
ี
ึ
ี
ื
ถึงวันท่ ๓๐ มิถุนำยน ๒๕๔๖ ด้วยทุนประเภท ๑ ของโจทก์ ตกลงว่ำเม่อจ�ำเลยท่ ๑
ี
ั
็
ึ
สำเรจกำรศกษำแล้วจะกลบมำท�ำงำนให้โจทก์เป็นระยะเวลำไม่น้อยกว่ำ ๕ เท่ำ ของระยะเวลำ
�
ี
ี
ี
ท่ใช้ศึกษำหรือระยะเวลำท่ได้รับทุนหรือระยะเวลำท่ได้รับเงินเดือนสุดแต่ระยะเวลำใดจะ
มำกกว่ำ มิฉะนั้นจ�ำเลยที่ ๑ ยินยอมชดใช้เงินเป็นจ�ำนวน ๕ เท่ำ ของจ�ำนวนเงินทุนกำรศึกษำ
ื
ี
ี
เงินเดือน หรือเงินอ่นใดท่ได้รับจำกโจทก์ โดยมีจ�ำเลยท่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันกำรลำศึกษำต่อ
�
หลังส�ำเร็จกำรศึกษำแล้วจ�ำเลยท่ ๑ กลับมำท�ำงำน แต่ในปี ๒๕๕๘ จ�ำเลยท่ ๑ มีคะแนนกำร
ี
ี
ประเมินผลกำรปฏิบัติงำนไม่ผ่ำนมำตรฐำน โจทก์จึงมีค�ำสั่งเป็นหนังสือให้จ�ำเลยที่ ๑ ต้องปฏิบัติ
546
