Page 575 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 575
ื
งำนไม่น้อยกว่ำ ๓๕ ภำรกิจต่อสัปดำห์ ต้องลงลำยมือช่อกำรเข้ำออกงำนทุกวันท�ำงำน และ
ี
ุ
่
ิ
ิ
�
ี
ต้องเข้ำร่วมประชมตำมทโจทก์มอบหมำย แต่ปี ๒๕๕๙ จำเลยท่ ๑ ไม่สำมำรถปฏบัติภำรกจ
ี
ี
ตำมค�ำส่งของโจทก์ได้ วันท่ ๑ สิงหำคม ๒๕๖๐ โจทก์จึงเลิกจ้ำงจ�ำเลยท่ ๑ โดยจ�ำเลยท่ ๑ ยินยอม
ั
ี
รับค่ำชดเชยและสินจ้ำงแทนกำรบอกกล่ำวล่วงหน้ำไปแล้ว จ�ำเลยที่ ๑ ยังคงเหลือเวลำที่จะต้อง
ชดใช้ทุนแก่โจทก์อีก ๕๒๐ วัน คิดเป็นเงิน ๑,๓๕๓,๗๕๘.๐๙ บำท โจทก์ทวงถำมแล้วแต่จ�ำเลย
ั
ั
ท้งสองเพิกเฉย ขอให้บังคับจ�ำเลยท้งสองร่วมกันช�ำระเงิน ๑,๓๙๗,๗๕๕.๕๕ บำท พร้อมดอกเบ้ย
ี
อัตรำร้อยละ ๑๕ ต่อปี ของต้นเงิน ๑,๓๕๓,๗๕๘.๐๙ บำท นับถัดจำกวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำ
จะช�ำระเสร็จแก่โจทก์
จ�ำเลยที่ ๑ ให้กำรว่ำ เมื่อจ�ำเลยที่ ๑ ส�ำเร็จกำรศึกษำตำมสัญญำลำศึกษำต่อในระดับ
ื
ึ
ปริญญำเอกแล้ว ได้กลับมำท�ำงำนตำมเง่อนไขกำรสอนเดิมก่อนท่จะลำไปศึกษำต่อ ซ่งโจทก์
ี
ื
่
ิ
ั
ั
ี
์
ิ
่
้
ื
�
ี
่
้
ุ
�
่
่
ไมไดระบจำนวนชวโมงสอนหรอภำรกจอนไว จำเลยท ๑ มผลงำนประพนธเพลงผำนกำรประเมน
มำตลอด กำรประเมินผลกำรปฏิบัติงำนตำมหลักเกณฑ์ภำรกิจท่โจทก์ประกำศในปี ๒๕๕๗
ี
ี
ไม่สอดคล้องกับสภำพกำรจ้ำงเดิม จ�ำเลยท่ ๑ แสดงเจตนำปฏิบัติงำนให้ครบตำมระยะเวลำท ี ่
ี
ึ
่
ิ
ั
กำหนดในสญญำแล้วแต่โจทก์ไม่ยนยอม จำเลยท ๑ จงไม่ได้ผดสญญำดงกล่ำว ข้อสญญำท ่ ี
ั
ั
�
�
ั
ิ
ก�ำหนดให้เม่อจ�ำเลยท่ ๑ ส�ำเร็จกำรศึกษำแล้วจะกลับมำท�ำงำนให้โจทก์เป็นระยะเวลำไม่น้อยกว่ำ
ื
ี
ี
๕ เท่ำ ของระยะเวลำท่ใช้ศึกษำหรือระยะเวลำท่ได้รับทุนหรือระยะเวลำท่ได้รับเงินเดือนสุดแต่
ี
ี
ระยะเวลำใดจะมำกกว่ำ มิฉะนั้นจ�ำเลยที่ ๑ ยินยอมชดใช้เงินเป็นจ�ำนวน ๕ เท่ำ ของจ�ำนวนเงิน
ทุนกำรศึกษำ เงินเดือน หรือเงินอื่นใดที่ได้รับจำกโจทก์ เป็นข้อสัญญำที่ไม่เป็นธรรม จ�ำเลยที่ ๑
ท�ำงำนชดใช้ทุนพอสมควรแก่กรณีและเป็นธรรมแล้ว คดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
ี
ศำลแรงงำน ขอให้ยกฟ้อง
จ�ำเลยที่ ๒ ขำดนัดยื่นค�ำให้กำร
ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลจังหวัดเชียงใหม่เห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
ี
พิพำกษำของศำลแรงงำนหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย
ั
ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙ วรรคสอง
วินิจฉัยว่ำ โจทก์บรรยำยฟ้องว่ำ โจทก์จ้ำงจ�ำเลยที่ ๑ เป็นอำจำรย์ผู้สอนระหว่ำงกำร
ุ
ี
�
ิ
ทำงำน จำเลยท่ ๑ ท�ำสัญญำลำศึกษำต่อในระดับปรญญำเอก ทประเทศนิวซีแลนด์ ด้วยทน
ี
�
่
ประเภท ๑ ของโจทก์ ตกลงว่ำเมื่อจ�ำเลยที่ ๑ ส�ำเร็จกำรศึกษำแล้วจะกลับมำท�ำงำนให้โจทก์เป็น
ี
ระยะเวลำไม่น้อยกว่ำ ๕ เท่ำ ของระยะเวลำท่ใช้ศึกษำหรือระยะเวลำท่ได้รับทุนหรือระยะเวลำ
ี
547
