Page 649 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 649
ั
ั
ั
ี
ี
ี
ส่วนคดีระหว่ำงโจทก์ท้งส่สิบสำมกับจ�ำเลยท่ ๒ น้น โจทก์ท้งส่สิบสำมฟ้องส่วนน้ว่ำ
ี
ี
ื
ั
ั
ี
ี
ี
เม่อจ�ำเลยท่ ๑ มีหนังสือเลิกจ้ำงโจทก์ท้งส่สิบสำม จ�ำเลยท่ ๑ ตกลงจะจ่ำยเงินแก่โจทก์ท้งส่สิบสำม
เป็นค่ำจ้ำงถึงวันท�ำงำนสุดท้ำย สินจ้ำงแทนกำรบอกกล่ำวล่วงหน้ำ ค่ำชดเชย ค่ำจ้ำงส�ำหรับ
วันหยุดพักผ่อนประจ�ำปี และเงินบ�ำเหน็จ แต่จ�ำเลยที่ ๑ กลับผิดสัญญำจ้ำงโดยน�ำเงินดังกล่ำว
ี
ี
ื
ี
ี
ี
ท่จะต้องจ่ำยแก่โจทก์ท้งส่สิบสำมส่งมอบแก่จ�ำเลยท่ ๒ เพ่อหักช�ำระหน้เงินกู้พร้อมดอกเบ้ย
ั
โดยโจทก์ทั้งสี่สิบสำมไม่ยินยอม โดยจ�ำเลยที่ ๒ ได้เข้ำถือประโยชน์ในเงินดังกล่ำวโดยปรำศจำก
มูลอันจะอ้ำงกฎหมำยได้ จึงขอให้เพิกถอนกำรส่งมอบเงินและบังคับจ�ำเลยท่ ๒ หรือให้จ�ำเลย
ี
ื
ั
ท้งสองร่วมกันคืนเงินและผลประโยชน์อ่นอันเน่องมำจำกกำรจ้ำงแรงงำนแก่โจทก์ท้งส่สิบสำมน้น
ื
ี
ั
ั
เป็นกรณีท่โจทก์ท้งส่สิบสำมกล่ำวอ้ำงว่ำ จ�ำเลยท่ ๑ ซ่งเป็นนำยจ้ำงของโจทก์ท้งส่สิบสำม
ี
ั
ี
ั
ี
ึ
ี
ผิดสัญญำจ้ำงและบทบัญญัติแห่งกฎหมำยว่ำด้วยกำรคุ้มครองแรงงำน โดยน�ำเงินท่จะต้องจ่ำย
ี
ี
ี
ึ
ื
แก่โจทก์ท้งส่สิบสำมส่งมอบแก่จ�ำเลยท่ ๒ ซ่งเป็นสหกรณ์ออมทรัพย์ เพ่อหักช�ำระหน้เงินกู้
ี
ั
พร้อมดอกเบ้ยโดยโจทก์ท้งส่สิบสำมไม่ยินยอม เม่อโจทก์ท้งส่สิบสำมและจ�ำเลยท่ ๒ มิได้ม ี
ี
ั
ี
ั
ี
ื
ี
นิติสัมพันธ์ในฐำนะเป็นลูกจ้ำงและนำยจ้ำงกัน ข้ออ้ำงท่อำศัยเป็นหลักแห่งข้อหำตำมค�ำฟ้อง
ี
ื
ิ
ั
�
ี
่
ึ
ั
่
ี
้
ี
ิ
ิ
โจทก์ทงสสบสำมจงเป็นกำรใช้สทธิเรยกร้องต่อจำเลยท ๒ ให้คนเงนดงกล่ำวตำมประมวล
ิ
กฎหมำยแพ่งและพำณชย์ บรรพ ๒ ลกษณะ ๔ ลำภมควรได้ คดีระหว่ำงโจทก์ทงสสบสำม
ิ
่
ั
ิ
้
ั
ี
ี
ั
กับจ�ำเลยท่ ๒ จึงไม่มีลักษณะเป็นคดีพิพำทอย่ำงหน่งอย่ำงใด ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้ง
ึ
ศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๘
ี
ึ
อน่ง ค�ำวินิจฉัยน้จะพิจำรณำเพียงลักษณะของคดีท่ฟ้องว่ำอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
ี
พิพำกษำของศำลแรงงำนหรือไม่ ส�ำหรับข้อเท็จจริงท่ปรำกฏจำกค�ำฟ้อง ค�ำให้กำรจ�ำเลยท่ ๑
ี
ี
และส�ำเนำค�ำสั่งศำลล้มละลำยกลำง คดีหมำยเลขแดงที่ ฟฟ ๒๐/๒๕๖๓ เอกสำรท้ำยค�ำให้กำร
จ�ำเลยที่ ๑ ว่ำ วันที่ ๑๔ กันยำยน ๒๕๖๓ ศำลล้มละลำยกลำงมีค�ำสั่งให้ฟื้นฟูกิจกำรของจ�ำเลย
ที่ ๑ และตั้งผู้ท�ำแผน วันที่ ๑๕ มิถุนำยน ๒๕๖๔ ศำลล้มละลำยกลำงมีค�ำสั่งเห็นชอบด้วยแผน
ฟื้นฟูกิจกำรของจ�ำเลยที่ ๑ จ�ำเลยที่ ๑ มีหนังสือเลิกจ้ำงโจทก์ทั้งสี่สิบสำมโดยจ�ำเลยที่ ๑ ตกลง
ี
ั
จะจ่ำยเงินแก่โจทก์ท้งส่สิบสำมเป็นค่ำจ้ำงถึงวันท�ำงำนสุดท้ำย สินจ้ำงแทนกำรบอกกล่ำวล่วงหน้ำ
ค่ำชดเชย ค่ำจ้ำงส�ำหรับวันหยุดพักผ่อนประจ�ำปี และเงินบ�ำเหน็จโดยให้มีผลเป็นกำรเลิกจ้ำง
่
ี
ิ
ี
่
่
ั
ื
เมอวนท ๒๗ กรกฎำคม ๒๕๖๔ ต่อมำวนท ๕ สงหำคม ๒๕๖๔ โจทก์ทงสสบสำมฟ้องคดน ี ้
ั
่
ั
้
ี
ิ
ี
ขอให้จ�ำเลยที่ ๑ คืนเงินที่จ�ำเลยที่ ๑ ตกลงจ่ำยให้แก่โจทก์ทั้งสี่สิบสำม หนี้ตำมค�ำฟ้องของโจทก์
ี
ท้งส่สิบสำมอันเกิดจำกกำรถูกจ�ำเลยท่ ๑ เลิกจ้ำง มูลแห่งหน้จึงเกิดข้นหลังวันท่ศำลล้มละลำยกลำง
ั
ี
ี
ี
ึ
621
