Page 113 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ของอัตราคาจางรายวันโดยเฉลี่ยที่จำเลยที่ ๑ ไดรับ การทำสัญญาค้ำประกันตามฟองจึงมี

วัตถุประสงคเปนการตองหามชัดแจงโดยกฎหมาย ขัดตอความสงบเรียบรอยของประชาชน

ตกเปนโมฆะตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๕๐

โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยทั้งสองรวมกันชำระเงิน ๓๒๑,๕๙๒ บาท พรอมดอกเบี้ย

อัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงิน ๓๑๔,๙๗๓ บาท นับถัดจากวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระ
เสร็จแกโจทก

จำเลยที่ ๑ ขาดนัด

จำเลยที่ ๒ ใหการดวยวาจา ขอใหยกฟอง

ศาลแรงงานภาค ๔ พิพากษาใหจำเลยที่ ๑ ชำระเงิน ๓๑๔,๙๗๓ บาท พรอมดอกเบี้ย
อัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับแตวันที่ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๖๐ เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก

แตดอกเบี้ยคิดถึงวันฟอง (ฟองวันที่ ๒๙ กันยายน ๒๕๖๐) ตองไมเกิน ๖,๖๑๙ บาท ยกฟองโจทก

สำหรับจำเลยที่ ๒

โจทกอุทธรณ
ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๔ ฟงขอเท็จจริงวา

จำเลยที่ ๑ เปนพนักงานของโจทก ตำแหนงพนักงานขับรถขนสงสินคาและขายสินคา มีหนาที่

ขับรถยนตนำสินคาประเภทผลิตภัณฑบำรุงรักษารถยนตที่โจทกมอบหมายไปสงขายใหแกลูกคา

และรับเงินคาสินคาจากลูกคาแทนโจทก จำเลยที่ ๒ เปนผูค้ำประกันโดยทำสัญญาค้ำประกัน
มอบไวแกโจทกเมื่อวันที่ ๘ เมษายน ๒๕๕๘ สัญญาค้ำประกันดังกลาวระบุวา ในระหวาง

สัญญาจางนี้หากผูรับจางไดกอใหเกิดหนี้สิน หรือกระทำการใดอันกอใหเกิดความเสียหายแกผูวาจาง

ผูค้ำประกันยอมรับผิดใชหนี้และหรือคาเสียหายทั้งหมดที่เกิดขึ้นจริงทั้งจำนวนใหแกผูวาจางทันที

โดยไมอางเหตุใด ๆ มาปดความรับผิดชอบเปนอันขาด ระหวางเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน
๒๕๖๐ จำเลยที่ ๑ รับเงินคาสินคาจากลูกคาไว ๒๙๗,๐๗๔ บาท แลวไมนำสงโจทก จำเลยที่ ๑

เบิกสินคาเพื่อไปสงขายคิดเปนเงิน ๑๑,๑๕๕ บาท แตไมนำสินคานั้นไปสงขาย กับเบิกเบี้ยเลี้ยง

และคาโทรศัพทของเดือนมิถุนายน ๒๕๖๐ เปนเวลา ๒๔ วัน เปนเงิน ๒๐,๒๐๐ บาท แตจำเลยที่ ๑

ทำงานใหแกโจทกเพียง ๑๖ วัน แลววินิจฉัยวาจำเลยที่ ๑ รับเงินคาสินคาจากลูกคาแตไมนำสง
โจทก เบิกสินคาไปสงขายแตไมนำไปสงขาย เปนการทำละเมิดและผิดสัญญาจางแรงงานตอง

ชดใชคาเสียหายดังกลาวใหแกโจทกพรอมดอกเบี้ย การที่จำเลยที่ ๑ เบิกเบี้ยเลี้ยงและคาโทรศัพท

๑๐๓