Page 114 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ของเดือนมิถุนายน ๒๕๖๐ ไป ๒๔ วัน แตทำงานใหโจทกเพียง ๑๖ วัน จึงตองคืนเงินที่เบิกเกินไป

๖,๗๔๔ บาท ใหแกโจทกพรอมดอกเบี้ย สวนสัญญาค้ำประกันเปนการเรียกหรือรับหลักประกัน

เกินหกสิบเทาของอัตราคาจางรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจางไดรับ ขัดตอพระราชบัญญัติคุมครอง
แรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๐ และประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑและวิธีการเรียก

หรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑

จึงมีวัตถุประสงคเปนการตองหามชัดแจงโดยกฎหมาย ตกเปนโมฆะตามประมวลกฎหมายแพง

และพาณิชย มาตรา ๑๕๐ จำเลยที่ ๒ จึงไมตองรับผิดตามสัญญาค้ำประกันดังกลาว
คดีมีปญหาวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกวา จำเลยที่ ๒ ตองรับผิดตอโจทกหรือไม

เพียงใด โดยโจทกอุทธรณวา สัญญาค้ำประกันที่จำเลยที่ ๒ ทำมอบไวแกโจทกเปนการค้ำประกัน

หนี้ในอนาคตที่ไมอาจคาดหมายได ความเสียหายจะมีเพียงใดจึงขึ้นอยูกับการกระทำของจำเลย

ที่ ๑ หากความเสียหายไมเกินหกสิบเทาของอัตราคาจางรายวันโดยเฉลี่ยที่จำเลยที่ ๑ ไดรับ
ยอมผูกพันจำเลยที่ ๒ ทุกจำนวน แตถาความเสียหายเกินหกสิบเทาของอัตราคาจางรายวันโดย

เฉลี่ยที่จำเลยที่ ๑ ไดรับ ก็ผูกพันจำเลยที่ ๒ เฉพาะสวนที่ไมเกินหกสิบเทา ความเสียหายที่เกิน

จากนั้นไมสามารถบังคับเอาแกจำเลยที่ ๒ ได สัญญาค้ำประกันดังกลาวจึงมิไดเปนการกำหนด

จำนวนเงินที่ค้ำประกันเกินหกสิบเทาของอัตราคาจางรายวันโดยเฉลี่ยที่จำเลยที่ ๑ ไดรับ นอกจากนี้
สัญญาค้ำประกันที่ขัดตอพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๐ และประกาศ

กระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑและวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกัน

ความเสียหายในการทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑ ที่จะทำใหเปนโมฆะตองเปนกรณีที่นายจาง

ไมมีสิทธิเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานจาก
ลูกจางแลวไปเรียก หรือรับหลักประกัน แตโจทกมีสิทธิเรียกหรือรับหลักประกัน ดังนั้น สัญญา

ค้ำประกันที่จำเลยที่ ๒ ทำมอบไวแกโจทกจึงมีผลสมบูรณและบังคับได หาตกเปนเปนโมฆะ

ทั้งฉบับดังที่ศาลแรงงานภาค ๔ วินิจฉัยไม เห็นวา การที่พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

มาตรา ๑๐ หามมิใหนายจางเรียกหรือรับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหาย
ในการทำงานจากลูกจาง เวนแตลักษณะหรือสภาพของงานที่ทำนั้นลูกจางตองรับผิดชอบเกี่ยวกับ

การเงินหรือทรัพยสินของนายจางซึ่งอาจกอใหเกิดความเสียหายแกนายจางได ก็เพื่อมิใหเปนภาระ

แกลูกจางเกินความจำเปน อันเปนการคุมครองลูกจางทางหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็เปนประโยชน

แกนายจางที่ไมตองวิตกกังวลเกี่ยวกับการทำงานของลูกจางเนื่องจากมีหลักประกัน แมในคดีนี้
งานที่จำเลยที่ ๑ รับผิดชอบจะมีลักษณะหรือสภาพที่กอใหเกิดสิทธิแกโจทกในอันที่จะเรียกหรือ

รับหลักประกันการทำงานหรือหลักประกันความเสียหายในการทำงานดังอุทธรณของโจทกก็ตาม

๑๐๔