Page 119 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

และการแจงใหโจทกเขารวมการสอบสวนก็แจงดวยวาจา ไมไดแจงเปนกิจจะลักษณะโดยการทำ

เปนลายลักษณอักษรดังเชนหนังสือเตือน ทั้งผูจัดการฝายบุคคลของจำเลยซึ่งถือเปนฝายบริหาร

ของจำเลยมีหนาที่ควบคุมดูแลพนักงานของจำเลยเปนผูลงลายมือชื่อ จึงทำใหโจทกเขาใจไดวา
ผูมีอำนาจของจำเลยแจงใหโจทกทราบบทลงโทษแลว พนักงานของจำเลยอานขอความในหนังสือ

เตือนใหโจทกฟงเพราะโจทกไมยอมลงชื่อรับทราบ ซึ่งถือวาจำเลยไดสงหนังสือฉบับดังกลาวให

แกโจทกและโจทกทราบบทลงโทษในหนังสือเตือนแลววา ใหโจทกพนสภาพจากการเปนพนักงาน

ดังนั้นการที่โจทกไมมาทำงาน และจำเลยมีหนังสือเลิกจางโจทกโดยอางเหตุวาโจทกละทิ้งหนาที่
เปนเวลาสามวันทำงานติดตอกันโดยไมมีเหตุอันสมควร ก็ยังไมถือวาโจทกมีพฤติการณตามที่

ปรากฏในหนังสือเลิกจาง แตถือวาจำเลยเลิกจางโจทกตามที่ปรากฏในหนังสือเตือนเอกสารหมาย

ล.๔ โดยไมมีการสอบสวนใหไดความชัดเจน จึงเปนการเลิกจางที่ไมชอบ และไมเขาขอยกเวนที่

จำเลยจะเลิกจางโจทกไดโดยไมตองจายคาชดเชยตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
มาตรา ๑๑๙ และโจทกมีสิทธิไดรับสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาตามประมวลกฎหมายแพง

และพาณิชย มาตรา ๕๘๒ และพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๗ และ

คาเสียหายจากการเลิกจางโดยไมเปนธรรม

คดีมีปญหาวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยในขอ ๒.๑ วา หนังสือตามเอกสารหมาย ล.๔
เปนหนังสือเตือน หรือหนังสือเลิกจาง หรือไม โดยจำเลยอุทธรณวาจำเลยมีระเบียบขั้นตอนปฏิบัติ

ในการพิจารณาความผิดของพนักงาน ๕ ขั้นตอน ไดแก ๑. ผูจัดการสาขาทำการไตสวนเบื้องตน

และทำหนังสือรายงานเหตุการณมายังผูบริหาร ๒. ผูบริหารแตงตั้งคณะกรรมการสืบสวนขอเท็จจริง

และพิจารณาโทษทางวินัย ๓. คณะกรรมการสืบสวนขอเท็จจริงและพิจารณาโทษทางวินัยประชุม
ผูจัดการสาขาและเจาหนาที่ที่เกี่ยวของ ๔. คณะกรรมการสืบสวนขอเท็จจริงพิจารณาโทษทางวินัย

เรียกพนักงานผูกระทำผิดมาไตสวนและพิจารณาโทษทางวินัย และ ๕. คณะกรรมการสืบสวน

ขอเท็จจริงและพิจารณาโทษทางวินัยทำรายงานสรุปสงผูบริหาร หากพนักงานผูนั้นทำผิดจริง

ผูจัดการฝายบุคคลจะออกหนังสือเลิกจางเสนอผูบริหารลงชื่ออนุมัติ กรณีของโจทกนั้นจำเลยได
แตงตั้งคณะกรรมการตรวจสอบและพิจารณาโทษทางวินัย ซึ่งอยูในขั้นตอนที่ ๓ กำลังจะเขาสู

ขั้นตอนที่ ๔ จำเลยจึงออกหนังสือเตือนและมีขอความวามีผลใหพนสภาพการเปนพนักงานของ

จำเลย โดยทันทีตามเอกสารหมาย ล.๔ แตกรรมการผูมีอำนาจของจำเลยยังไมไดลงลายมือชื่อ

ในหนังสือดังกลาวซึ่งเปนเพียงสำเนา และจำเลยก็ไมไดมอบอำนาจใหผูจัดการฝายบุคคลมีอำนาจ
เลิกจางประกอบกับขั้นตอนการไตสวนการกระทำผิดของโจทกยังไมแลวเสร็จยังอยูในขั้นที่ ๔

ซึ่งไมใชขั้นตอนที่จะมีคำสั่งทางหนึ่งทางใด หนังสือเตือนตามเอกสารหมาย ล.๔ จึงไมถือเปนการ

๑๐๙