Page 184 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ศาลแรงงานกลาง พิพากษาใหจำเลยจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา ๙๓,๗๓๑ บาท

พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับแตวันฟอง (ฟองวันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๕๖๑) เปนตนไป
จนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก ใหจำเลยจายคาชดเชย ๑๕๓,๓๗๘ บาท และคืนเงินประกัน

การทำงาน ๑๕,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๑๕ ตอปของตนเงินแตละจำนวน นับแต

วันที่ ๗ ตุลาคม ๒๕๖๐ และวันที่ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๖๐ ตามลำดับเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จ
แกโจทก และใหโจทกจายคาเสียหาย ๕๐,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับแต

วันที่ ๒๐ กุมภาพันธ ๒๕๖๐ เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกจำเลย คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก

จำเลยอุทธรณ
ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

และวินิจฉัยวา โจทกมีหนาที่ออกแบบผลิตภัณฑหลอดไฟสำหรับใชในเครื่องจักรใหกับจำเลย การที่

โจทกเขียนแบบกำหนดความยาวของหลอดไฟ ๑,๗๙๘ มิลลิเมตร และจำเลยไดสั่งผลิตที่ประเทศ
ญี่ปุน แตปรากฏวาหลอดไฟดังกลาวไมสามารถนำมาใชกับเครื่องจักรของจำเลยไดเนื่องจากขนาด

ของหลอดไฟที่ถูกตองคือ ๑,๗๖๒ มิลลิเมตร ถือวาโจทกกระทำโดยประมาทเลินเลออันเปนเหตุ

ใหจำเลยไดรับความเสียหาย แตการที่จำเลยมีหนังสือเตือนโจทกเมื่อวันที่ ๒๐ กันยายน ๒๕๖๐
ซึ่งเปนระยะเวลาหลังจากที่เกิดเหตุถึง ๖ เดือนและหนังสือเตือนดังกลาวมีขอความทำนองใหโจทก

กับจำเลยชวยกันหาทางแกไขเยียวยาความเสียหายที่เกิดขึ้น ทำใหเห็นวาการกระทำละเมิดของ

โจทกไมใชเรื่องรายแรง และจำเลยลงโทษโจทกเพียงมีหนังสือเตือนการกระทำความผิดเทานั้น
ยอมแสดงวาการกระทำของโจทกไมใชเปนการกระทำโดยประมาทเลินเลออยางรายแรง อันเปน

เหตุใหจำเลยสามารถเลิกจางโจทกได จำเลยจึงตองจายคาชดเชยไมนอยกวาคาจางอัตราสุดทาย

๙๐ วัน เปนเงิน ๑๕๓,๓๗๘ บาท และจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาใหกับโจทก ๕๕ วัน
เปนเงิน ๙๓,๗๓๑ บาท สวนเงินประกันการทำงานที่โจทกเรียกจากจำเลย ๑๕,๐๐๐ บาท เมื่อ

จำเลยไมนำสืบใหเห็นเปนอยางอื่น ขอตอสูของจำเลยจึงฟงไมขึ้น และพยานหลักฐานของจำเลย

ไมมีน้ำหนักใหรับฟงวาโจทกออกไปตั้งบริษัทคอมพลีทพอยท ออโต เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด อันเปน
การแขงขันกับกิจการของจำเลย จึงไมเปนการฝาฝนระเบียบขอบังคับการทำงานจำเลยอยาง

รายแรง สำหรับคาเสียหายที่จำเลยฟองแยงมานั้น จำเลยสั่งผลิตหลอดไฟมากถึง ๓๐๐ หลอด

เพื่อนำมาใชงานกับเครื่องยิงสีเพียง ๖ หลอดตอ ๑ เครื่อง แลวสำรองหลอดไฟไวถึง ๒๙๔ หลอด
จึงเปนการสั่งผลิตหลอดไฟที่มากเกินความจำเปนที่จะนำมาใชกับเครื่องยิงสีเพียงเครื่องเดียว

อีกทั้งการสั่งหลอดไฟดังกลาวก็ไมไดเปนอำนาจของโจทก แตเปนการสั่งโดยฝายจัดซื้อของจำเลย

ความเสียหายที่จำเลยไดรับทั้งหมดไมไดเกิดจากโจทกแตเพียงฝายเดียว จึงกำหนดคาเสียหาย
ใหจำเลยเพียง ๕๐,๐๐๐ บาท

๑๗๔