Page 207 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 207

เพราะเหตุที่นายจางปรับปรุงหนวยงาน กระบวนการผลิต การจำหนาย หรือการบริการ อันเนื่อง

              มาจากการนำเครื่องจักรมาใชหรือเปลี่ยนแปลงเครื่องจักรหรือเทคโนโลยี ซึ่งเปนเหตุใหตองลด

              จำนวนลูกจาง ดังนั้น ลูกจางที่ถูกเลิกจางจึงตองเปนลูกจางที่ไดรับผลกระทบโดยตรงจากการที่
              นายจางนำเครื่องจักรมาใชหรือเปลี่ยนแปลงเครื่องจักรหรือนำเทคโนโลยีมาใชทดแทนการทำงาน

              ของลูกจางดังกลาว เมื่อโจทกดังกลาวมีตำแหนงเปนเจาหนาที่รักษาความปลอดภัย ไมไดมีหนาที่

              ความรับผิดชอบเกี่ยวกับการใชอุปกรณเครื่องรับสงสัญญาณโทรทัศนซึ่งเกี่ยวของกับการเปลี่ยนแปลง

              เทคโนโลยีระบบรับสงสัญญาณโดยตรง จึงมิใชกรณีที่จำเลยนำเครื่องจักรหรือเทคโนโลยีมาใช
              ทดแทนการทำงานของลูกจางตำแหนงงานเจาหนาที่รักษาความปลอดภัย โจทกดังกลาวจึงไมมี

              สิทธิไดรับคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนาและคาชดเชยพิเศษเพิ่มขึ้นจากคาชดเชย

              ตามปกติตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๑ และมาตรา ๑๒๒ ที่

              ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยมานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกที่ ๔
              ที่ ๕ ที่ ๘ ที่ ๙ ที่ ๑๔ ที่ ๑๕ ที่ ๒๐ ถึงที่ ๒๒ ที่ ๓๐ ที่ ๓๑ ที่ ๓๖ ที่ ๔๐ ที่ ๔๒ ที่ ๔๓ ที่ ๔๗

              ที่ ๔๘ ที่ ๕๑ ที่ ๕๒ ที่ ๕๔ ที่ ๕๘ ที่ ๕๙ ที่ ๖๓ ที่ ๖๖ ที่ ๗๒ ที่ ๗๓ ที่ ๗๖ ที่ ๘๐ ที่ ๘๒ ที่ ๘๓

              ที่ ๘๙ ที่ ๑๐๒ ที่ ๑๐๔ ที่ ๑๐๖ ที่ ๑๐๗ และที่ ๑๑๐ ฟงไมขึ้น

                       ปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกที่ ๔ ที่ ๕ ที่ ๘ ที่ ๙ ที่ ๑๔ ที่ ๑๕ ที่ ๑๗ ที่ ๒๐
              ถึงที่ ๑๑๓ วา จำเลยตองจายคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนาใหแกโจทกดังกลาวหรือไม

              เห็นวาพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๑ วรรคสอง บัญญัติหลักเกณฑ

              การจายคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนาวา “ในกรณีที่นายจางไมแจงใหลูกจางที่จะ

              เลิกจางทราบลวงหนา หรือแจงลวงหนานอยกวาระยะเวลาที่กำหนดตามวรรคหนึ่ง นอกจากจะไดรับ
              คาชดเชยตามมาตรา ๑๑๘ แลว ใหนายจางจายคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนาเทากับ

              คาจางอัตราสุดทายหกสิบวัน...” ดังนั้น เมื่อจำเลยแจงการเลิกจางใหโจทกดังกลาวทราบลวงหนา

              กอนวันเลิกจางเกิน ๖๐ วันแลว แมจำเลยไมไดแจงการเลิกจางโจทกดังกลาวใหพนักงาน

              ตรวจแรงงานทราบตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๑ วรรคหนึ่ง
              ซึ่งเปนความผิดตามมาตรา ๑๔๖ ก็ตาม แตก็ไมเปนเหตุใหจำเลยตองจายคาชดเชยพิเศษแทนการ

              บอกกลาวลวงหนา ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยมานั้นชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย

              อุทธรณของโจทกดังกลาวฟงไมขึ้น

                       ที่โจทกทั้งหนึ่งรอยสิบสามอุทธรณวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงไมครบถวนและ
              ขัดตอพยานหลักฐานในสำนวน เห็นวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยวา สาเหตุที่

              จำเลยเลิกจางโจทกทั้งหมดเนื่องจากการยุติการรับสงสัญญาณโทรทัศนในระบบแอนะล็อก กสทช.


                                                     ๑๙๗
   202   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212