Page 209 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

เหมาะสมพอสมควร การเลิกจางโจทกทั้งหมดไมเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรม จึงไมกำหนด

คาเสียหายสวนนี้ให ดังนั้น อุทธรณของโจทกดังกลาวจึงเปนอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟง

พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เพื่อนำไปสูปญหาขอกฎหมายวา การเลิกจางโจทกทั้ง
หนึ่งรอยสิบสามเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรม อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิให

อุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔

วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

สวนที่โจทกที่ ๑ ถึงที่ ๓ ที่ ๖ ที่ ๗ ที่ ๑๐ ถึงที่ ๑๓ ที่ ๑๖ ถึงที่ ๑๙ ที่ ๒๓ ถึงที่ ๒๙
ที่ ๓๒ ถึงที่ ๓๕ ที่ ๓๗ ถึงที่ ๓๙ ที่ ๔๑ ที่ ๔๔ ถึงที่ ๔๖ ที่ ๔๙ ที่ ๕๐ ที่ ๕๓ ที่ ๕๕ ถึงที่ ๕๗ ที่ ๖๐

ถึงที่ ๖๒ ที่ ๖๔ ที่ ๖๕ ที่ ๖๗ ถึงที่ ๗๑ ที่ ๗๔ ที่ ๗๕ ที่ ๗๗ ถึงที่ ๗๙ ที่ ๘๑ ที่ ๘๔ ถึงที่ ๘๘

ที่ ๙๐ ถึงที่ ๑๐๑ ที่ ๑๐๓ ที่ ๑๐๕ ที่ ๑๐๘ ที่ ๑๐๙ และที่ ๑๑๑ ถึงที่ ๑๑๓ ที่ทำงานในตำแหนง

ชางเทคนิครวม ๗๗ คน อุทธรณวา จำเลยตองจายเงินเพิ่มของคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาว
ลวงหนาและคาชดเชยพิเศษเพิ่มขึ้นจากคาชดเชยตามปกติตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๙ วรรคสอง เพราะจำเลยทราบดีอยูแลววา การเลิกจางโจทกทั้งหนึ่งรอย

สิบสามเนื่องจากการเปลี่ยนผานการรับสงสัญญาณโทรทัศนในระบบแอนะล็อกเปนระบบดิจิตอล

จำเลยจะตองจายคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนาและคาชดเชยพิเศษเพิ่มขึ้นจาก
คาชดเชยตามปกติตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๑ และมาตรา ๑๒๒

จำเลยมีความสามารถในการจายและมีเงินเพียงพอที่จะจาย แตไมจายโดยไมมีเหตุผลอันสมควร

เพราะตองการกลั่นแกลงโจทกดังกลาวนั้น เห็นวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยวา

ที่โจทกขอใหจำเลยจายเงินเพิ่มรอยละ ๑๕ ของคาชดเชยที่คางจายทุกระยะเวลา ๗ วัน ตามมาตรา ๙
วรรคสอง แหงพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ กรณีดังกลาวตองเปนการที่นายจาง

จงใจผิดนัดไมจายคาชดเชยเมื่อพนกำหนดเวลา ๗ วัน นับแตวันที่ถึงกำหนดจายโดยปราศจาก

เหตุผลอันสมควร แตกรณีนี้จำเลยจายคาชดเชยปกติใหโจทกทั้งหมดและลูกจางคนอื่นที่ถูกเลิกจาง

ในกรณีเดียวกันตามกฎหมายแลว สวนคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนาและคาชดเชย
พิเศษเพิ่มขึ้นจากคาชดเชยตามปกติเปนเรื่องที่จำเลยเห็นวาไมเขาหลักเกณฑที่จะตองจายตาม

กฎหมาย จึงยังไมชำระถือวาเปนกรณียังมีขอโตแยงกันระหวางนายจางกับลูกจางวาจะตองรับผิด

จายเงินดังกลาวหรือไม จำนวนเทาไร ยังฟงไมไดวาจำเลยจงใจไมจายคาชดเชยพิเศษแทนการ

บอกกลาวลวงหนาและคาชดเชยพิเศษเพิ่มขึ้นจากคาชดเชยตามปกติใหแกโจทกทั้ง ๗๗ คน
ดังกลาวโดยปราศจากเหตุผลอันสมควรจึงไมกำหนดใหจำเลยตองจายเงินเพิ่มสวนนี้ ดังนั้น

อุทธรณของโจทกดังกลาวจึงเปนอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของ

๑๙๙