Page 210 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 210

ศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติ

              จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ

              คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัยเชนกัน
                      ปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑ ถึงที่ ๙๓ และที่ ๙๙ วา

              ศาลแรงงานกลางใหนำเงินที่จำเลยจายชวยเหลือแกโจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑ ถึงที่ ๙๓ และที่ ๙๙ ไปแลว

              เทากับคาจางคนละ ๔ เดือน มาหักออกจากคาชดเชยพิเศษที่โจทกดังกลาวแตละคนจะไดรับตาม

              กฎหมาย เปนการไมชอบเพราะจำเลยใหเงินชวยเหลือดังกลาวโดยเสนหา และตามเอกสารไมมี
              ขอความระบุวาใหนำเงินดังกลาวมาหักออกจากคาชดเชยพิเศษที่โจทกดังกลาวแตละคนจะไดรับนั้น

              เห็นวา ขอเท็จจริงที่คูความไมโตแยงกันฟงไดวา จำเลยจายเงินคาจาง คาจางสำหรับวันหยุดพักผอน

              ประจำปที่ไมไดใชตามสวน คาชดเชย และเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพใหแกโจทกทั้งหนึ่งรอยสิบสาม

              ครบถวนแลว จำเลยเสนอจายเงินชวยเหลือเทากับคาจางคนละ ๔ เดือน ใหแกโจทกทั้งหนึ่งรอย
              สิบสาม โดยมีขอตกลงวาลูกจางที่รับเงินชวยเหลือไปแลวสละสิทธิเรียกรองเงิน ทรัพยสิน หรือ

              สิทธิอื่นใดจากจำเลยอีก โจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑ ถึงที่ ๙๓ และที่ ๙๙ ลงลายมือชื่อในบันทึกขอตกลง

              ดังนั้น การที่จำเลยจายเงินชวยเหลือดังกลาวโดยมีเงื่อนไขใหโจทกที่รับเงินชวยเหลือสละสิทธิ

              เรียกรองเงินอื่นใดจากจำเลยอีก จึงมิใชการใหเงินชวยเหลือโดยเสนหา เมื่อเงินชวยเหลือดังกลาว
              ไมใชเงินตามกฎหมายที่จำเลยจะตองจายใหแกโจทกดังกลาวเมื่อเลิกจาง ดังนั้น ที่ศาลแรงงานกลาง

              วินิจฉัยใหจำเลยตองจายคาชดเชยพิเศษใหแกโจทกที่ทำงานตำแหนงชางเทคนิคอีกซึ่งรวมทั้ง

              โจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑ ถึงที่ ๙๓ และที่ ๙๙ โดยใหนำเงินที่จำเลยจายชวยเหลือแกโจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑

              ถึงที่ ๙๓ และที่ ๙๙ ไปแลวมาหักออกจากคาชดเชยพิเศษที่โจทกดังกลาวแตละคนจะไดรับ จึงชอบแลว
              ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑ ถึงที่ ๙๓ และที่ ๙๙

              ฟงไมขึ้น

                      ปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยสำนวนโจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑ ถึงที่ ๙๓ ที่ ๙๙

              และที่ ๑๐๗ วา โจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑ ถึงที่ ๙๓ ที่ ๙๙ และที่ ๑๐๗ ลงลายมือชื่อในบันทึกขอตกลง
              รับเงินชวยเหลือจากจำเลย ซึ่งมีขอความสละสิทธิเรียกรองเงิน ทรัพยสิน หรือสิทธิอื่นใดจาก

              จำเลยอีก โจทกที่ ๑๗ ที่ ๙๑ ถึงที่ ๙๓ ที่ ๙๙ และที่ ๑๐๗ มีอำนาจฟองเรียกคาชดเชยพิเศษแทนการ

              บอกกลาวลวงหนาและคาชดเชยพิเศษเพิ่มขึ้นจากคาชดเชยตามปกติหรือไม เห็นวา คาชดเชยพิเศษ

              แทนการบอกกลาวลวงหนาและคาชดเชยพิเศษเพิ่มขึ้นจากคาชดเชยตามปกติตามพระราชบัญญัติ
              คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๑ และมาตรา ๑๒๒ เปนเงินตามกฎหมายวาดวยการ

              คุมครองแรงงานที่เปนกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบรอยของประชาชน นายจางและลูกจางจะ


                                                     ๒๐๐
   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215