Page 34 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 34

กองปราบปรามยึดไดจากบานของนายระจินตมาขายใหแกนายระจินต ประกอบกับพฤติการณ

              แหงคดีที่โจทกถูกกลาวหาวาใชอำนาจในตำแหนงโดยทุจริตนำขอมูลเลขหมายโทรศัพทเคลื่อนที่

              ระบบ ๔๗๐ MHz และรหัสผานจำนวน ๔๐ เลขหมาย ซึ่งเปนความลับในราชการแจงใหนายระจินต

              เพื่อนำขอมูลไปขายหรือใหเชาโดยไมตองชำระคาโทรศัพทตามจำนวนที่ใชงานจริง จนถูก

              คณะกรรมการปองกันและปราบปรามการทุจริตแหงชาติไตสวนขอเท็จจริงและแจงผลขอใหจำเลย

              พิจารณาโทษทางวินัยแกโจทกและมีการฟองดำเนินคดีอาญากับโจทก พฤติการณการกระทำ
              ของโจทกดังกลาวยอมมีเหตุอันสมควรเพียงพอที่จำเลยจะไมไววางใจใหโจทกปฏิบัติงานตอไปได

              ทั้งพฤติกรรมที่โจทกมีความเกี่ยวของกับนายระจินตดังกลาวขางตนยังถือไดวาเปนการกระทำ

              อันไมสมแกการปฏิบัติหนาที่ของตนใหลุลวงไปโดยถูกตองและสุจริต การที่จำเลยเลิกจางโจทก

              จำเลยไมจำตองจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย

              มาตรา ๕๘๓ และเปนการเลิกจางที่มีเหตุอันสมควร จึงไมใชการเลิกจางที่ไมเปนธรรมตาม

              พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙ จำเลย

              ไมตองจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาและคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมแกโจทก

              ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาใหจำเลยจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนาและคาเสียหายจาก

              การเลิกจางที่ไมเปนธรรมพรอมดอกเบี้ยแกโจทกนั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย

              อุทธรณของจำเลยสวนนี้ฟงขึ้น

                       สวนที่จำเลยอุทธรณในตอนทายวา ในคดีอาญาที่ศาลฎีกาพิพากษายกฟองโจทกนั้น
              เนื่องจากมีเหตุเกี่ยวกับความสงสัยในพยานหลักฐานวาไมชัดแจงเทานั้น ไมไดบอกวาโจทกไมได

              กระทำผิด จะนำผลในสวนคดีอาญาที่พิพากษายกฟองมาใชในคดีสวนแพงเกี่ยวกับความเสียหาย

              ที่เกิดขึ้นไมไดนั้น เห็นวา คดีนี้ศาลแรงงานกลางไดพิจารณาพยานหลักฐานที่คูความนำสืบประกอบ

              เอกสารตาง ๆ ในสำนวนคดีนี้และสำนวนคดีอาญาแลวใชดุลพินิจฟงขอเท็จจริงวา โจทกไมได

              กระทำผิดวินัยอยางรายแรงตามขอบังคับองคการโทรศัพทแหงประเทศไทย วาดวย การพนักงาน

              พ.ศ. ๒๕๓๖ ขอ ๔๔ และขอ ๔๖ หาใชเปนกรณีที่ศาลแรงงานกลางไดนำผลในสวนคดีอาญาที่

              พิพากษายกฟองมาใชในคดีสวนแพงโดยตรงแตประการใดไม อุทธรณของจำเลยขอนี้ฟงไมขึ้น












                                                      ๒๔
   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39