Page 33 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ที่มิควรได เปนการทุจริตตอหนาที่ และฐานเปดเผยความลับขององคการโทรศัพทและทางราชการ

อันเปนเหตุใหเสียหายแกจำเลยและทางราชการอยางรายแรง การพิจารณาวาโจทกกระทำผิด

วินัยรายแรงหรือไม หาไดพิจารณาเพียงการสอบสวนวาเปนไปโดยถูกตองตามลำดับขั้นตอน

หรือไมเทานั้น เนื่องจากมิไดเปนสิ่งที่ชี้ใหเห็นวาโจทกกระทำผิดวินัยรายแรงหรือไมแตตองพิจารณา

จากพยานหลักฐานอื่นประกอบดวย กรณีจึงตองฟงขอเท็จจริงตามที่ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

มาวา โจทกไมไดกระทำผิดวินัยอยางรายแรงตามขอบังคับองคการโทรศัพทแหงประเทศไทย
วาดวย การพนักงาน พ.ศ. ๒๕๓๖ ขอ ๔๔ และขอ ๔๖ เมื่อจำเลยมีคำสั่งไลออกโจทกอันเปนการ

เลิกจางโดยไมเขาขอยกเวนที่ไมตองจายคาชดเชยตามระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ

เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชนของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. ๒๕๓๔ ขอ ๔๖ จำเลยจึงตอง

จายคาชดเชยใหแกโจทกตามระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธฉบับดังกลาว ขอ ๔๕ (๓)

สวนเงินโบนัสประจำปที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยใหจำเลยจายใหแกโจทกตามสัดสวนเทากับ

คาจางอัตราสุดทายหนึ่งเดือนนั้น เห็นวา หลักเกณฑและเงื่อนไขในการจายเงินโบนัสหรือสิทธิที่

ลูกจางจะไดรับเงินโบนัส ยอมเปนไปตามขอตกลงระหวางนายจางกับลูกจางนั้น เมื่อจำเลยได

กำหนดหลักเกณฑเกี่ยวกับเงินโบนัสไวตามคำสั่งจำเลยที่ รง.๖/๒๕๔๗ เรื่อง โบนัส โดยกำหนด

เกี่ยวกับจำนวนโบนัส การนับเวลาการปฏิบัติงานในปสำรวจโบนัส พนักงานที่มีสิทธิไดรับโบนัส

การหักโบนัส วิธีการคำนวณอัตราเงินเดือนเฉลี่ยตอเดือน การชะลอการจายโบนัส การดำเนินการ

จายโบนัส โดยขอ ๔ กำหนดไววา “พนักงานที่มีสิทธิไดรับโบนัสประจำป จะตองเปนผูที่มีเวลา
ปฏิบัติงานในปสำรวจโบนัส ไมนอยกวา ๓ เดือน หรือ ๙๐ วัน และตองเปนผูที่ไมถูกลงโทษ

ทางวินัยถึงขั้นใหออก ไลออก หรือเลิกจางโดยมีความผิด” เมื่อศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงแลววา

โจทกไมไดกระทำความผิดวินัยอยางรายแรง โจทกจึงยังคงมีสิทธิไดรับเงินโบนัสตามหลักเกณฑ

ที่จำเลยกำหนดไว ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยใหจำเลยจายคาชดเชยและเงินโบนัสพรอมดอกเบี้ย

แกโจทกนั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยสวนนี้ฟงไมขึ้น อยางไร

ก็ตาม การเลิกจางที่จะถือวาเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรมนั้นตองพิเคราะหถึงเหตุแหงการเลิกจาง

วานายจางมีเหตุอันสมควรเพียงพอที่จะเลิกจางหรือไม ซึ่งเปนคนละเหตุกับการเลิกจางโดยไมตอง

จายคาชดเชย เมื่อขอเท็จจริงที่คูความไมไดโตแยงกันไดความวา โจทกเปนผูนำเครื่องโทรศัพท

เคลื่อนที่ยี่หอ NOKIA รุน CITY MAN หมายเลขเครื่อง ๖๑๙๘๑ หมายเลข ปท. ๖๓๖๓๘/๓๓
ระบบ ๔๗๐ MHz หมายเลขโทรศัพท ๐๑-๒๑๐๕xxx ซึ่งเปนหนึ่งในของกลางที่เจาพนักงานตำรวจ

๒๓