Page 402 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

หลักฐานเพียงวาจำเลยที่ ๓ จำหนายสินคาชนิดเดียวกันกับสินคาของโจทกโดยไมไดพิจารณาวา

เปนการขายสินคาใหแกผูใด ทั้ง ๆ ที่จำเลยทั้งสี่นำสืบวาผูซื้อสินคาดังกลาวมิใชลูกคาของโจทก

เปนการรับฟงขอเท็จจริงที่ไมครบถวนก็ดี จำเลยที่ ๒ เปนเพียงผูเริ่มกอการในการจดทะเบียน
ตั้งบริษัทจำเลยที่ ๓ เทานั้น มิไดเขาไปดำเนินกิจการอันเปนการแขงขันกับกิจการของโจทก จึงมิได

ผิดสัญญาจางแรงงานก็ดี คาเสียหายที่ศาลแรงงานกลางกำหนดมิใชคาเสียหายที่โจทกฟองเรียกรอง

ก็ดีนั้น เห็นวา อุทธรณของจำเลยทั้งสี่ดังกลาวลวนแตเปนการโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยาน

หลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยวาการประกอบกิจการของจำเลยที่ ๓
และที่ ๔ เปนการทำธุรกิจการคาประเภทเดียวกันหรือคูแขงทางการคาและดำเนินกิจการอันเปน

การแขงขันกับกิจการของโจทก จำเลยที่ ๒ แมจะเปนเพียงผูถือหุน แตการที่เขาไปรวมในการ

จดทะเบียนตั้งบริษัทจำเลยที่ ๓ ยอมเปนการผิดสัญญาจางแรงงานและทำละเมิดตอโจทกเชนเดียว

กันกับจำเลยที่ ๑ ในการกำหนดคาเสียหายศาลแรงงานกลางคำนึงถึงวัตถุประสงคของขอหาม
ความสำคัญในตำแหนงงานของจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ความเสียหายอยางอื่น เหตุแหงการประพฤติ

ผิดสัญญาจางแรงงานอันเปนทางไดเสียของโจทก รวมทั้งระยะเวลาและประโยชนที่จำเลยทั้งสี่

ไดรับ อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน

และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ
ไมรับวินิจฉัยเชนเดียวกัน

คดีมีปญหาวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยทั้งสี่วา สัญญาจางแรงงานระหวางโจทกกับ

จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ มีผลบังคับหรือไม เพียงใด เห็นวา สัญญาจางแรงงานระหวางโจทกกับจำเลย

ที่ ๑ และที่ ๒ แมจะทำขึ้นกอนวันที่พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๔/๑
ซึ่งเพิ่มโดยพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ มีผลใชบังคับ แตในวันที่

โจทกฟองคดีพระราชบัญญัติดังกลาวมีผลใชบังคับแลว กรณีจึงตองบังคับตามพระราชบัญญัติ

คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๔/๑ อันเปนกฎหมายที่บัญญัติไวโดยเฉพาะ โดยหาก

สัญญาจางแรงงานทำใหโจทกไดเปรียบจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ เกินสมควรแลว ศาลมีอำนาจสั่งให
สัญญานั้นมีผลบังคับเพียงเทาที่เปนธรรมและพอสมควรแกกรณี ซึ่งการที่จะถือวาเปนการไดเปรียบ

จนเกินสมควรแกกรณีดังกลาว ความตองปรากฏวาโจทกมีสภาพเหนือกวาจำเลยที่ ๑ และที่ ๒

ในลักษณะไมเหมาะสมอยางยิ่ง เมื่อโจทกประกอบกิจการเปนตัวแทนนำเขาสินคาประเภทอุปกรณ

นิวแมติค ไฮดรอลิค และแวคคั่มจากตางประเทศมาจำหนาย สวนจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ มีหนาที่
ติดตอเจรจากับลูกคาของโจทกเพื่อเสนอขายสินคาตามที่ไดรับมอบหมายจากโจทก และไดความ

จากคำเบิกความของนางชนิดาภา หัวหนาแผนกบุคคลของโจทกวาพนักงานขายจะตองมีความรู

๓๙๒