Page 401 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

อันเปนการแขงขันหรือเปนการเสียหายแกกิจการของโจทกและขอที่วาหากพนสภาพการเปน

พนักงานโจทกไมวากรณีใด ๆ จะไมไปรวมงานกับบริษัทที่ทำธุรกิจการคาประเภทเดียวกันหรือ

คูแขงทางการคาของโจทกภายในระยะเวลา ๓ ป และทำละเมิดตอโจทกตั้งแตวันที่ ๖ มีนาคม ๒๕๖๐
อันเปนวันที่จดทะเบียนตั้งบริษัทจำเลยที่ ๔ เมื่อจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ มิไดเปนพนักงาน

โจทก จึงไมอาจรวมผิดกับจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ กรณีผิดสัญญาจางแรงงานได แตตองรวมรับผิด

กรณีทำละเมิด โดยจำเลยที่ ๓ ตองรวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ในการที่จำเลยที่ ๑ และ

ที่ ๒ ทำละเมิดระหวางวันที่ ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๕๗ ถึงวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๕๙ (ที่ถูก วันที่ ๒๘
พฤษภาคม ๒๕๕๙) รวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ในการที่จำเลยที่ ๑ ทำละเมิดตอมาถึงวันที่ ๑๗

ตุลาคม ๒๕๖๐ หลังจากนี้การที่จำเลยที่ ๑ ยังคงทำละเมิด จำเลยที่ ๑ ตองรับผิดเพียงลำพัง

สำหรับจำเลยที่ ๔ ตองรวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ในการที่จำเลยที่ ๑ ทำละเมิดระหวางวันที่ ๖

มีนาคม ๒๕๖๐ ถึงวันที่ ๑๗ ตุลาคม ๒๕๖๐ แตคาเสียหายที่โจทกเรียกมามิไดกำหนดไวในสัญญา
จางแรงงาน ทั้งโจทกนำสืบใหเห็นถึงความเสียหายที่แทจริงไมได ในการกำหนดคาเสียหายจึง

คำนึงถึงวัตถุประสงคของขอหาม ความสำคัญในตำแหนงงานของจำเลยที่ ๑ และที่ ๒

ความเสียหายอยางอื่น และเหตุแหงการประพฤติผิดสัญญาจางแรงงานอันเปนทางไดเสียของโจทก

รวมทั้งระยะเวลาและประโยชนที่จำเลยทั้งสี่ไดรับ
ที่จำเลยทั้งสี่อุทธรณวา การทำละเมิดของจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ อยูภายใตบังคับระยะเวลา

๑ ป กอนฟองคดี การที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยใหจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ รวมรับผิดกับจำเลยที่ ๑

และที่ ๒ จึงลวงเลยระยะเวลา ๑ ป กอนโจทกฟองคดี ฟองโจทกขาดอายุความนั้น เห็นวา เมื่อ

ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาคำใหการของจำเลยทั้งสี่เพียงแตยกขอเถียงวาโจทกไมมีสิทธิเรียก
คาเสียหายในชวงเวลาใด โดยมิไดอางเรื่องที่โจทกรูถึงการละเมิดและรูตัวผูพึงจะตองใชคาสินไหม

ทดแทนเมื่อใด อันจะทำใหฟองโจทกขาดอายุความคดีจึงไมมีประเด็นเรื่องอายุความแลว

แมศาลแรงงานกลางจะรับฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยตอไปวาโจทกรูถึงการละเมิดในวันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๐

หรือหลังจากนั้น โจทกฟองคดีเมื่อวันที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๖๑ ฟองโจทกไมขาดอายุความก็เปนการ
นอกประเด็น ถือวาเปนขอที่มิไดยกขึ้นวากันมาแลวโดยชอบในศาลแรงงานกลาง ตองหามอุทธรณ

ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๒๕ วรรคหนึ่งประกอบพระราชบัญญัติ

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ

คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย
ที่จำเลยทั้งสี่อุทธรณวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงวาจำเลยที่ ๑ เขาไปเกี่ยวของ

ติดตอจำหนายสินคาใหจำเลยที่ ๔ โดยไมปรากฏพยานหลักฐานในสำนวนก็ดี พิจารณาพยาน

๓๙๑