Page 403 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ความเขาใจเกี่ยวกับสินคาของโจทกตั้งแตพื้นฐานไปจนถึงระดับสูง การเขียนวงจร การแกไขปญหา

หนางาน รวมทั้งความรูอื่น ๆ ที่เกี่ยวของกับการใหบริการกอนและหลังการขาย ตลอดจนขั้นตอน

การขายและแนะนำสินคา โจทกจึงใชความรูเฉพาะทางของโจทกคิดคนหลักสูตร จัดทำเอกสารและ
วัสดุอุปกรณการฝกอบรมเพื่อใชในการอบรมพนักงานขาย โดยจะใชระยะเวลาฝกอบรมประมาณ

๑ เดือน พนักงานขายที่ไมไดฝกอบรมโจทกจะไมใหติดตอกับลูกคา เพราะไมสามารถชี้แจงรายละเอียด

สินคาหรือตอบคำถามของลูกคาไดอยางครบถวน อันจะกระทบตอการเสนอขายสินคาและชื่อเสียง

ของโจทก แตหากผานการฝกอบรมแลว โจทกจะมอบหมายใหติดตอและดูแลลูกคาของโจทก
โดยตรง ทำใหพนักงานขายสามารถเขาถึงขอมูลลูกคาของโจทกซึ่งเปนขอมูลเฉพาะที่เก็บรวบรวม

มาจากการประกอบกิจการและเปนความลับทางการคาไดตามที่โจทกมอบหมาย การจะใหพนักงาน

คนใดมาทำงานในตำแหนงพนักงานขาย โจทกจึงตองกำหนดขอหามดังกลาวไว โดยจำเลยที่ ๑

เบิกความยอมรับวาในวันที่เขาทำงานกับโจทกจำเลยที่ ๑ ไมมีลูกคาสวนตัว ลูกคาที่จำเลยที่ ๑
ดูแลบางสวนโจทกมอบหมายให บางสวนหาเพิ่มเติมแตก็ตองถือวาเปนลูกคาของโจทก จำเลย

ที่ ๒ เองก็ยอมรับเชนเดียวกันวาโจทกจัดใหจำเลยที่ ๒ และพนักงานขายฝกอบรมหลายครั้ง

โดยวิทยากรจากตางประเทศ ดังนี้ การที่จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ผานการฝกอบรมยอมทำใหมีความรู

ความเขาใจเกี่ยวกับสินคาของโจทก และพรอมที่จะชี้แจงรายละเอียดสินคาหรือตอบคำถามของ
ลูกคาไดอยางครบถวนซึ่งลูกคายอมเชื่อมั่นในสินคาและการบริการของโจทก สวนโจทกก็ไดรับ

ประโยชนทางธุรกิจจากการประกอบกิจการ ขอตกลงที่กำหนดหามมิใหจำเลยที่ ๑ และที่ ๒

ไปรวมงานกับบริษัทที่ทำธุรกิจการคาประเภทเดียวกันหรือคูแขงทางการคาของโจทกภายใน

ระยะเวลา ๓ ป หลังพนสภาพการเปนพนักงานโจทกไมวากรณีใด ๆ เปนเพียงขอจำกัดหามการ
ประกอบอาชีพอันเปนการแขงขันกับโจทก ระบุจำกัดประเภทธุรกิจไวอยางชัดเจน ไมไดหาม

ประกอบอาชีพอันเปนการปดกั้นทางทำมาหาไดของจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ เด็ดขาด จำเลยที่ ๑ และ

ที่ ๒ ยังสามารถประกอบอาชีพหรือทำงานในดานอื่นที่อยูนอกเหนือขอตกลงนี้ได ทั้งขอหามตาม

ขอตกลงก็มีผลเพียง ๓ ป นับแตจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ พนสภาพการเปนพนักงานโจทกเทานั้น จึงเปน
สัญญาตางตอบแทนที่รักษาสิทธิและประโยชนของคูกรณีที่เปนไปโดยชอบในเชิงการประกอบธุรกิจ

ไมเปนการปดทางทำมาหาไดของฝายใดโดยเด็ดขาดจนไมอาจดำรงอยูไดขอตกลงดังกลาวมิได

ทำใหโจทกไดเปรียบจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ เกินสมควร และเปนธรรมแกคูกรณีแลวมีผลบังคับได

ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลย
ทั้งสี่ฟงไมขึ้น

๓๙๓