Page 414 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำวินิจฉัยหรือคำสั่งดังกลาวจึงจะมีสิทธินำคดีไปสูศาลแรงงานไดภายในสามสิบวันนับแตวันที่

ไดทราบคำสั่ง ดังนั้น กรณีที่นายจางยายสถานประกอบกิจการโดยฝาฝนมาตรา ๑๒๐ (เดิม) และ

ลูกจางมีสิทธิไดรับคาชดเชยพิเศษหรือคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนา แตนายจาง
ไมยอมจายเงินดังกลาวใหแกลูกจาง ลูกจางจะนำคดีมาฟองตอศาลแรงงานโดยตรงเพื่อใหศาลแรงงาน

บังคับนายจางใหจายเงินแกลูกจางไมได ลูกจางตองยื่นคำรองตอคณะกรรมการสวัสดิการแรงงาน

ภายในกำหนดเวลาสามสิบวันนับแตวันครบกำหนดการจายเงินดังกลาวเพื่อใหคณะกรรมการ

สวัสดิการแรงงานมีคำวินิจฉัยหรือคำสั่งเสียกอน หากลูกจางไมพอใจคำสั่งของคณะกรรมการ
สวัสดิการแรงงานจึงจะมีสิทธินำคดีไปฟองตอศาลแรงงานได คดีนี้ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

วากอนฟองคดี โจทกที่ ๕ และที่ ๖ เคยยื่นคำรองตอพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการ

และคุมครองแรงงานกรุงเทพมหานคร พื้นที่ ๙ ขอใหมีคำสั่งใหจำเลยจายคาชดเชย และสินจาง

แทนการบอกกลาวลวงหนา ตอมาโจทกที่ ๕ และที่ ๖ ถอนคำรองดังกลาว โดยไมปรากฏวาโจทก
ที่ ๕ และที่ ๖ ไดไปยื่นคำรองตอคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานเพื่อใหพิจารณาและวินิจฉัยกรณี

ที่จำเลยไมจายคาชดเชยพิเศษ หรือคาชดเชยพิเศษแทนการบอกกลาวลวงหนาตามพระราชบัญญัติ

คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๒๐ วรรคสาม (เดิม) กอนภายในสามสิบวันนับแตวันครบกำหนด

จายคาชดเชยพิเศษดังกลาวตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ วรรคสี่ (เดิม)
โจทกที่ ๕ และที่ ๖ จึงมิไดปฏิบัติใหเปนไปตามขั้นตอนและวิธีการตามพระราชบัญญัติจัดตั้ง

ศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๘ วรรคสอง ดังนั้น โจทกที่ ๕

และที่ ๖ จึงไมมีสิทธินำคดีไปฟองตอศาลแรงงานได ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาวาโจทกที่ ๕

และที่ ๖ ไมมีอำนาจฟองจำเลยมานั้นชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณ
ของโจทกที่ ๕ และที่ ๖ ฟงไมขึ้น และเมื่อไดวินิจฉัยประเด็นเรื่องอำนาจฟองแลว ก็ไมจำตอง

วินิจฉัยอุทธรณของโจทกที่ ๕ และที่ ๖ ในขออื่นอีกเพราะไมทำใหผลแหงคดีเปลี่ยนแปลงไป

พิพากษายืน.

(นาวี สกุลวงศธนา - เริงศักดิ์ วิริยะชัยวงศ - นงนภา จันทรศักดิ์ ลิ่มไพบูลย)

มนุเชษฐ โรจนศิริบุตร - ยอ

สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ

๔๐๔