Page 417 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

โจทกทั้งสามและจำเลยอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๔ ฟงขอเท็จจริง

แลววินิจฉัยวาในการกูยืมเงินของโจทกทั้งสามใชระเบียบจำเลย วาดวยเงินกองทุนสงเคราะห
เจาหนาที่สหกรณ พ.ศ. ๒๕๕๖ แตตามรายงานการประชุมคณะกรรมการเงินกองทุนสงเคราะห

เจาหนาที่สหกรณ ครั้งที่ ๑/๒๕๖๐ ไมมีการประชุมกันจริง โจทกที่ ๓ เปนผูเขียนรายงานการ

ประชุมดังกลาว โดยโจทกทั้งสามมีเจตนากูยืมเงินจากเงินกองทุนสงเคราะหเจาหนาที่สหกรณ

ที่ไมเปนไปตามระเบียบจำเลย วาดวยเงินกองทุนสงเคราะหเจาหนาที่สหกรณ พ.ศ. ๒๕๕๖
ขอ ๑๐ (๑) (๓) ขอ ๑๓ (๒) เปนการจัดทำรายงานการประชุมอันเปนเท็จเพื่อเปนหลักฐานประกอบการ

กูยืมเงินอันเปนการทุจริตตอหนาที่ทำใหระบบการเงินของจำเลยขาดสภาพคลอง ผูจัดการของ

จำเลยตองไปขอใหสหกรณการเกษตรเมืองหนองหาน จำกัด นำเงินไปฝากกับจำเลย การกระทำ

ของโจทกทั้งสามเปนการทำผิดระเบียบจำเลย วาดวยเจาหนาที่ และขอบังคับเกี่ยวกับการทำงาน
พ.ศ. ๒๕๕๖ หมวด ๑๓ วินัยและโทษ ขอ ๕๑ (๔) (๖) ขอ ๕๓ (๔) (๕) และขอ ๕๔ (๑) (๒) จำเลย

เลิกจางโจทกทั้งสามไดโดยไมตองจายคาชดเชย สินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา เงินบำเหน็จ

ไมเปนการเลิกจางที่ไมเปนธรรม ไมตองรับโจทกทั้งสามกลับเขาทำงานและชดใชคาเสียหายใด ๆ

และเปนการใชสิทธิของลูกจางในการกูยืมเงินสวัสดิการโดยไมสุจริต ทำใหจำเลยขาดสภาพคลอง
ในทางการเงินอันเปนการละเมิดตอจำเลย ทำใหจำเลยไดรับความเสียหาย ตองคืนเงินที่คางชำระ

คืนแกจำเลยพรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับแตวันที่จำเลยฟองแยงเปนตนไป แตการ

ที่จำเลยรับโจทกทั้งสามเขาทำงานโดยเรียกหลักประกันการทำงานหรือประกันความเสียหายใน

การทำงานจากโจทกทั้งสาม โดยใหโจทกทั้งสามนำโฉนดที่ดิน ๓ แปลงดังกลาวจดทะเบียนจำนอง
วงเงินประกัน ๕๐๐,๐๐๐ บาท ๔๐๐,๐๐๐ บาท และ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ตามลำดับ กอนประกาศใช

ประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑและวิธีการเรียกหรือรับหลักประกันการทำงาน หรือ

หลักประกันความเสียหายในการทำงานจากลูกจาง พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งมีผลใชบังคับเมื่อวันที่ ๔

กรกฎาคม ๒๕๕๑ แตจำเลยมิไดดำเนินการใหมีหลักประกันไมเกินจำนวนมูลคาของหลักประกัน
ตามที่กำหนดไวในประกาศภายในสามสิบวัน เปนการฝาฝนประกาศกระทรวงแรงงานดังกลาว

ยอมตกเปนโมฆะ จำเลยตองคืนโฉนดที่ดินทั้งสามแปลงดังกลาวโดยปลอดจำนองแกโจทกทั้งสาม

ที่โจทกทั้งสามอุทธรณตามขอ ๒.๓ และขอ ๒.๔ วา ศาลแรงงานภาค ๔ วินิจฉัยโดย

เชื่อพยานบุคคลของจำเลย ซึ่งลวนแตเปนผูมีสวนไดเสียและอาจตองรับผิดชอบในการกูยืมเงิน
ของโจทกทั้งสามก็ดี พยานบุคคลเบิกความลอย ๆ ไมมีพยานอื่นนำสืบสนับสนุนก็ดี มิไดหยิบยก

พยานเอกสารและพฤติการณเกี่ยวกับการกูยืมเงินของโจทกทั้งสามขึ้นวินิจฉัยก็ดี พยานที่เกี่ยวของ

๔๐๗