Page 453 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๙๑๘๑ - ๙๑๘๕/๒๕๖๒ นายเจริญ เมืองอยู

กับพวก โจทก

บริษัทอีซูซุมอเตอร

(ประเทศไทย) จำกัด จำเลย

ป.วิ.พ. มาตรา ๑๗๖

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑

การถอนฟองยอมเปนการลบลางผลแหงการยื่นคําฟองนั้น รวมทั้งกระบวน

พิจารณาอื่น ๆ อันมีมาตอภายหลังยื่นคําฟอง และกระทําใหคูความกลับคืนสูฐานะเดิม
แตวาคําฟองที่ไดถอนฟองก็อาจยื่นฟองใหมไดภายในอายุความ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๑๗๖

ประกอบ พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑

แมโจทกที่ ๔ และที่ ๕ จะยื่นคํารองขอถอนฟองโดยมีขอความระบุวาโจทกที่ ๔ และที่ ๕

ไมประสงคจะดําเนินคดีกับจําเลยอีกตอไป ก็คงมีความหมายเพียงวาไมประสงคจะดําเนินคดี

แกจําเลยสําหรับคดีนั้นเทานั้น หาไดเปนการสละสิทธิที่จะไมฟองจําเลยเปนคดีอื่นอีกไม

โจทกที่ ๔ และที่ ๕ จึงมีอํานาจฟองจําเลยใหมเปนคดีนี้ได

พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคหนึ่ง กําหนดเงื่อนไข
ใหนายจางจายคาชดเชยแกลูกจางเมื่อเลิกจาง โดยกําหนดหลักเกณฑการคิดคํานวณ

คาชดเชยไวตาม (๑) ถึง (๕) เดิม แมไมมีบทบัญญัติหามมิใหนายจางออกระเบียบขอบังคับ

เกี่ยวกับการจายเงินคาชดเชยรวมไปกับเงินประเภทอื่น แตเงินที่นายจางจายไปนั้นจะ

ถือวาเปนคาชดเชยตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ หรือไม ตองพิจารณาจาก

หลักเกณฑการคิดคํานวณและเงื่อนไขการจายตามระเบียบขอบังคับเปนสําคัญ เงินชดเชย

ที่จําเลยจายใหแกโจทกทั้งหานั้นเปนการจายตามขอบังคับกองทุนสํารองเลี้ยงชีพพนักงาน

บริษัท อ. ซึ่งจดทะเบียนแลว ซึ่งเปนนิติบุคคลแยกตางหากจากจําเลย และมีหลักเกณฑ
การคิดคํานวณและเงื่อนไขการจายเงินแตกตางจากการจายคาชดเชยตาม พ.ร.บ.

คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ กรณีจึงถือไมไดวาจําเลยไดจายคาชดเชย

ตามกฎหมายรวมไปกับเงินประเภทอื่นแลว ดังนั้น แมโจทกทั้งหาจะไดรับเงินจากกองทุน

๔๔๓