Page 493 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาวนับแตวันฟอง (ฟองวันที่ ๒๙ มีนาคม

๒๕๖๑) เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทกที่ ๒
จำเลยอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา คดีนี้ศาลแรงงานกลางฟง

ขอเท็จจริงวา เมื่อพิจารณาถึงอายุของโจทกที่ ๑ และที่ ๒ ขณะถูกเลิกจางอายุ ๕๒ ป และ ๔๘ ป

ตามลำดับ ระยะเวลาทำงานของโจทกที่ ๑ เปนเวลา ๒๘ ปเศษ โจทกที่ ๒ เปนเวลา ๒๕ ปเศษ

ความเดือดรอนของลูกจางเมื่อถูกเลิกจางที่ตองสูญเสียอาชีพและรายไดเลี้ยงตนเองและครอบครัว
โอกาสหางานใหมยากเพราะมีอายุมาก มูลเหตุแหงการเลิกจางเปนนโยบายของจำเลยที่ตองการ

ปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานและลดคาใชจายขององคกร รวมถึงเงินคาชดเชยที่ลูกจางมีสิทธิ

ไดรับประกอบการพิจารณา จึงเห็นสมควรกำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรมใหแก
โจทกที่ ๑ เปนเงิน ๒,๕๙๐,๐๐๐ บาท แกโจทกที่ ๒ เปนเงิน ๑,๗๐๗,๐๐๐ บาท

ปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยมีวา คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางที่

กำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรมแกโจทกทั้งสองชอบดวยกฎหมายหรือไม เห็นวา

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙ ใหอำนาจ

ศาลแรงงานในการกำหนดจำนวนคาเสียหายใหนายจางชดใชแทนการรับลูกจางกลับเขาทำงาน
โดยคำนึงถึงอายุของลูกจาง ระยะเวลาการทำงานของลูกจาง ความเดือดรอนของลูกจางเมื่อ

ถูกเลิกจาง มูลเหตุแหงการเลิกจาง และเงินคาชดเชยที่ลูกจางมีสิทธิไดรับประกอบการพิจารณา

อันเปนการกำหนดใหศาลแรงงานกลางนำปจจัยตาง ๆ ตามกฎหมายมาเปนเครื่องมือประกอบ
ดุลพินิจในการกำหนดจำนวนคาเสียหาย โดยมิไดมีความหมายวาหามมิใหศาลแรงงานกำหนด

จำนวนคาเสียหายเกินไปกวาคาชดเชยตามที่กฎหมายกำหนดไวแตอยางใด เมื่อศาลแรงงานกลาง

ไดพิจารณากำหนดคาเสียหายใหแกโจทกทั้งสองโดยคำนึงถึงอายุของโจทกที่ ๑ และที่ ๒ ขณะ

ถูกเลิกจางวามีอายุ ๕๒ ป และ ๔๘ ป ตามลำดับ ระยะเวลาการทำงานกับจำเลยของโจทกที่ ๑

เปนเวลา ๒๘ ปเศษ โจทกที่ ๒ เปนเวลา ๒๕ ปเศษ ความเดือดรอนของโจทกทั้งสองเมื่อถูก
เลิกจางที่ตองสูญเสียอาชีพและรายไดเลี้ยงตนเองและครอบครัว โอกาสที่โจทกทั้งสองจะหางาน

ใหมยากเพราะมีอายุมากแลว มูลเหตุแหงการเลิกจางเกิดจากนโยบายของจำเลยที่ตองการปรับปรุง

ประสิทธิภาพการทำงานและลดคาใชจายขององคกร รวมถึงคาชดเชยที่โจทกทั้งสองไดรับไปแลว
มาประกอบการพิจารณา ดังนั้น การพิจารณากำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรม

ใหแกโจทกทั้งสองของศาลแรงงานกลางจึงเปนไปตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธี

พิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙ ครบถวนแลว การพิจารณากำหนดคาเสียหาย

๔๘๓