Page 490 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 490
ภายใตบังคับแหงพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙ หมายความวา
คดีนี้ ศาลแรงงานกลางจะตองพิเคราะหพยานหลักฐานในคดีวา จำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ เปนผูกระทำ
ละเมิดตอหนวยงานของรัฐในการปฏิบัติหนาที่โดยประมาทเลินเลออยางรายแรง โจทกจึงจะมี
สิทธิเรียกใหจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ ชดใชคาเสียหายตามฟองแกโจทกไดตามมาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง
ประกอบมาตรา ๘ ซึ่งหากจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ ไมตองชดใชคาเสียหายในมูลละเมิดดังกลาวนี้แลว
ก็จะเปนผลใหจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ ไมตองชดใชคาเสียหายในมูลผิดสัญญาจางแรงงานแกโจทกดวย
เมื่อศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยวา การกระทำของจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ เปนการ
ปฏิบัติหนาที่โดยประมาทเลินเลอ แตไมถึงขนาดประมาทเลินเลออยางรายแรง จึงไมตองรับผิด
ชดใชคาเสียหายแกโจทกตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจาหนาที่ พ.ศ. ๒๕๓๙
จึงเปนการวินิจฉัยไปตามคำฟอง คำใหการ และประเด็นขอพิพาทที่ศาลแรงงานกลางกำหนดไว
หาเปนการวินิจฉัยนอกฟองและนอกประเด็นขอพิพาทอยางที่โจทกอางในอุทธรณ อุทธรณของ
โจทกขอนี้ฟงไมขึ้น
สวนที่โจทกอุทธรณวา พยานบุคคลและพยานเอกสารตาง ๆ ในชั้นสืบพยานของ
ศาลแรงงานกลางทำใหขอเท็จจริงฟงไดวา การกระทำของจำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๓ เปนการปฏิบัติ
หนาที่โดยประมาทเลินเลออยางรายแรง เห็นวา เปนการอุทธรณโตแยงดุลพินิจในการรับฟง
พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตาม
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง
ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย
พิพากษายืน.
(ยุคนธร พาณิชปฐมพงศ - ชะรัตน สุวรรณมา - สัญชัย ลิ่มไพบูลย)
วิฑูรย ตรีสุนทรรัตน - ยอ
วัชรินทร ฤชุโรจน - ตรวจ
๔๘๐

