Page 497 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 497

ความแพง มาตรา ๒๗๓, ๒๗๕ และมาตรา ๒๗๖ เนื่องจากคำบังคับนั้นมิไดระบุจำนวนหนี้เงิน

              โดยชัดแจงที่จำเลยจะตองชำระหนี้ตามคำพิพากษา เพราะโจทกยังไมแสดงถึงหนี้ตามคำพิพากษา
              ของศาลแพงกรุงเทพใตคดีหมายเลขดำที่ ๒๓๖๐/๒๕๕๓ และคดีหมายเลขดำที่ ๔๕๕๐/๒๕๔๙

              คดีหมายเลขแดงที่ อ.๓๔๘๑/๒๕๕๙  คดีหมายเลขดำที่ ๓๑๗/๒๕๕๐  คดีหมายเลขแดงที่

              อ.๓๔๘๓/๒๕๕๙ และคดีหมายเลขดำที่ ๑๙๘/๒๕๕๐ คดีหมายเลขแดงที่ อ.๓๔๘๒/๒๕๕๙ ของ

              ศาลอาญากรุงเทพใต ที่โจทกไดรับชำระหนี้แตละคดีเพียงใดเพื่อนำมาหักตนเงินในคดีนี้วายังมี

              เหลืออยูจำนวนเทาใดที่จำเลยจะตองรับผิดชำระหนี้ใหแกโจทกในคดีนี้ ดังที่ศาลฎีกาพิพากษา
              แกไขจำนวนหนี้ไว เมื่อจำนวนหนี้ที่จำเลยจะตองปฏิบัติตามคำบังคับยังไมชัดแจง จึงเปนกรณี

              ที่สภาพแหงหนี้ไมเปดชองใหบังคับได คำบังคับดังกลาวฝาฝนบทบัญญัติของกฎหมาย ขอให

              ศาลแรงงานกลางเพิกถอนคำบังคับ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำรอง ตอมา โจทกยื่นคำรอง
              ขอใหออกหมายบังคับคดี ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งใหออกหมายบังคับคดี หลังจากนั้นวันที่ ๓๐

              มีนาคม ๒๕๖๔ จำเลยยื่นคำรองวา โจทกไมอาจระบุหนี้ตนเงินที่จำเลยตองชำระโดยชัดแจงใน

              ขณะขอออกหมายบังคับคดี โจทกตองแถลงใหชัดแจงวาโจทกไดรับชำระหนี้ในแตละคดีไปแลว

              เพียงใด จึงจะขอออกหมายบังคับคดีได และศาลแรงงานกลางตองไตสวนใหชัดแจงวาจำนวนหนี้

              เงินที่จะบังคับคดีคงเหลือเพียงใด ขอใหศาลแรงงานกลางเพิกถอนหมายบังคับคดี ศาลแรงงาน
              กลางวินิจฉัยวา ไมมีเหตุเพิกถอนหมายบังคับคดี แตศาลไดตรวจดูหมายบังคับคดี ลงวันที่ ๑๖

              มีนาคม ๒๕๖๔ แลว ปรากฏวามิไดระบุขอความในสวนที่ศาลฎีกาพิพากษาแกไวดวย จึงเห็นควร

              ยกเลิกหมายเดิมแลวออกหมายบังคับคดีใหมใหปรากฏขอความที่ถูกตองตรงตามคำพิพากษา
              ศาลฎีกา

                       คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยฉบับแรกวา กรณีมีเหตุเพิกถอนคำบังคับ

              หรือไม และตามอุทธรณฉบับที่สองวา กรณีมีเหตุเพิกถอนหมายบังคับคดีหรือไม กรณีเห็นสมควร

              วินิจฉัยอุทธรณทั้งสองฉบับไปในคราวเดียวกัน เห็นวา การบังคับคดียอมอาศัยคำพิพากษาเปน

              หลักแหงคำบังคับ เมื่อศาลไดมีคำพิพากษาใหดำเนินการอยางใด ก็ชอบที่จะออกคำบังคับให
              ดำเนินการตามคำพิพากษาเชนวานั้น สวนการบังคับคดีจะบังคับกันอยางไรยอมเปนไปตามที่

              สภาพแหงการบังคับคดีจะเปดชองใหกระทำได ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง

              มาตรา ๒๗๒ ถึงมาตรา ๒๗๖ ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดี
              แรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑ แมคำบังคับและหมายบังคับคดีของศาลแรงงานกลางจะไม

              ไดระบุถึงจำนวนเงินที่จำเลยจะตองจายใหแกโจทกไวแนนอน แตก็เปนการออกคำบังคับและ

              หมายบังคับคดีตามผลคำพิพากษาศาลแรงงานกลางและศาลฎีกา ซึ่งจำเลยสามารถนำหลักการ


                                                     ๔๘๗
   492   493   494   495   496   497   498   499   500   501   502