Page 494 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ของศาลแรงงานกลางดังกลาวมิไดขัดตอกฎหมาย และขอเท็จจริงโดยสรุปที่ศาลแรงงานกลาง

ฟงไดนั้นถูกแสดงอยูในคำพิพากษาฉบับแรก กอนที่ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษจะพิพากษายอน
สำนวนใหศาลแรงงานกลางพิจารณากำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรมใหแกโจทก

ทั้งสองแลว ดังนั้น ขอเท็จจริงตามคำพิพากษาของศาลแรงงานกลางในเรื่องนี้กับคำพิพากษาใน

ฉบับแรกจึงมีความเกี่ยวพันกัน เมื่อศาลแรงงานกลางไดแสดงและนำขอเท็จจริงที่ฟงไดโดยสรุป

ในคำพิพากษาฉบับแรกที่ยุติแลวมาใชพิจารณากำหนดจำนวนคาเสียหายใหแกโจทกทั้งสองตาม

คำพิพากษาฉบับนี้ จึงไมไดทำใหคำพิพากษาของศาลแรงงานกลางฉบับนี้ไมชอบดวยกฎหมาย
ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๑

วรรคหนึ่ง ตามที่จำเลยกลาวอางแตอยางใด คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางจึงชอบดวย

กฎหมายแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยฟงไมขึ้น
ที่จำเลยอุทธรณวา จำนวนเงินที่จำเลยจายใหโจทกทั้งสองเปนคาชดเชยและสินจางแทน

การบอกกลาวลวงหนารวม ๑๑ เทาของคาจางอัตราสุดทาย มีจำนวนเพียงพอสมควรแกเหตุ

ที่ชดเชยความเสียหายใหแกโจทกทั้งสองแลว หรือหากจะมีคำพิพากษากำหนดคาเสียหายใน

สวนนี้ใหแกโจทกทั้งสองเพิ่มเติม สำหรับโจทกที่ ๑ ก็ควรไดไมเกิน ๒ เทาของคาจางอัตราสุดทาย

สวนโจทกที่ ๒ ควรไดไมเกิน ๔ เทาของคาจางอัตราสุดทายนั้น เห็นวา อุทธรณของจำเลยดังกลาว
เปนการโตแยงดุลพินิจในการพิจารณากำหนดจำนวนคาเสียหายใหแกโจทกทั้งสองของ

ศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติ

จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ
คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

พิพากษายืน.

(พิเชฏฐ รื่นเจริญ - โสภณ พรหมสุวรรณ - ผจงธรณ วรินทรเวช)

สุรพัศ เพ็ชรคง - ยอ
สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ

๔๘๔