Page 491 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๓๓๓ - ๓๓๔/๒๕๖๔ นายบุญยงค ลิ้มนันทเสรี

กับพวก โจทก
บริษัทซีพีเอฟ (ประเทศไทย)

จำกัด (มหาชน) จำเลย

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙, ๕๑ วรรคหนึ่ง

พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙

ใหอํานาจศาลแรงงานในการกําหนดจํานวนคาเสียหายใหนายจางชดใชแทนการรับลูกจาง

กลับเขาทํางาน โดยคํานึงถึงอายุของลูกจาง ระยะเวลาการทํางานของลูกจาง ความเดือดรอน

ของลูกจางเมื่อถูกเลิกจาง มูลเหตุแหงการเลิกจาง และเงินคาชดเชยที่ลูกจางมีสิทธิไดรับ
ประกอบการพิจารณา อันเปนการกําหนดใหศาลแรงงานกลางนําปจจัยตาง ๆ ตามกฎหมาย

มาเปนเครื่องมือประกอบดุลพินิจในการกําหนดจํานวนคาเสียหาย โดยมิไดมีความหมายวา

หามมิใหศาลแรงงานกําหนดจํานวนคาเสียหายเกินไปกวาคาชดเชยตามที่กฎหมาย

กําหนดไวแตอยางใด
เมื่อศาลแรงงานกลางไดพิจารณากําหนดคาเสียหายใหแกโจทกทั้งสองโดยคํานึง

ถึงอายุของโจทกที่ ๑ และที่ ๒ ขณะถูกเลิกจางวามีอายุ ๕๒ ป และ ๔๘ ป ตามลําดับ ระยะ

เวลาการทํางานกับจําเลยของโจทกที่ ๑ เปนเวลา ๒๘ ปเศษ โจทกที่ ๒ เปนเวลา ๒๕ ปเศษ

ความเดือดรอนของโจทกทั้งสองเมื่อถูกเลิกจางที่ตองสูญเสียอาชีพและรายไดเลี้ยงตนเอง
และครอบครัว โอกาสที่โจทกทั้งสองจะหางานใหมยากเพราะมีอายุมากแลว มูลเหตุแหง

การเลิกจางเกิดจากนโยบายของจําเลยที่ตองการปรับปรุงประสิทธิภาพการทํางานและ

ลดคาใชจายขององคกร รวมถึงคาชดเชยที่โจทกทั้งสองไดรับไปแลวมาประกอบการ

พิจารณา ดังนั้น การพิจารณากําหนดคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรมใหแกโจทก
ทั้งสองของศาลแรงงานกลางจึงเปนไปตาม มาตรา ๔๙ ครบถวนแลว การพิจารณากําหนด

คาเสียหายของศาลแรงงานกลางดังกลาวมิไดขัดตอกฎหมาย

ขอเท็จจริงโดยสรุปที่ศาลแรงงานกลางฟงไดนั้นถูกแสดงอยูในคําพิพากษาฉบับแรก

กอนที่ศาลอุทธรณคดีชํานัญพิเศษจะพิพากษายอนสํานวนใหศาลแรงงานกลางพิจารณา
กําหนดคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรมใหแกโจทกทั้งสองแลว ดังนั้น ขอเท็จจริง

ตามคําพิพากษาของศาลแรงงานกลางในเรื่องนี้กับคําพิพากษาในฉบับแรกจึงมีความ

๔๘๑