Page 499 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 499

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๗๓๒/๒๕๖๔  นายสาโรช รักมิตรศิริพร  โจทก

                                                                    บริษัทโตโยตามหานคร
                                                                    จํากัด                จำเลย




              ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๒ (๕)

              พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๖ (๔), ๗๖ วรรคสอง, ๗๗, ๑๑๘ วรรคสอง

              พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๕ วรรคหนึ่ง,
                       ๕๒, ๕๔ วรรคหนึ่ง, ๕๗

              พ.ร.ก. แกไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย พ.ศ. ๒๕๖๔




                       เอกสารหมาย ล.๙ และ ล.๑๐ เปนเอกสารที่ศาลแรงงานกลางมีคําสั่งเรียกให
              จําเลยนํามาสงศาลภายหลังสืบพยานจําเลยเสร็จแลว ไมใชเอกสารที่จําเลยอางเปนพยาน

              หลักฐานดังที่โจทกอางในอุทธรณ ถือไดวาเอกสารทั้งสองฉบับดังกลาวเปนเอกสารที่

              ศาลแรงงานกลางใชอํานาจเรียกมาสืบไดเองตามที่เห็นสมควรตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงาน

              และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๕ วรรคหนึ่ง
                       พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๖ วรรคสอง บัญญัติไววา “การหัก

              ตาม... (๔) มิใหหักเกินรอยละ ๑๐...” การที่จําเลยหักคาจางโจทกในอัตรารอยละ ๒๐ ตอเดือน

              จึงเกินกวาที่กฎหมายกําหนด ทั้งยังไมปรากฏขอเท็จจริงวาจําเลยจัดทําหนังสือใหโจทก

              ลงลายมือชื่อใหความยินยอมในการหักคาจางไวเปนการเฉพาะตาม พ.ร.บ. คุมครอง
              แรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๗๗ จําเลยจึงตองคืนคาจางที่หักไวเกินแกโจทก

                       เมื่อศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวา จําเลยหักเงินคาจางโจทกไวเกินกวาที่กฎหมาย

              กําหนด จึงพิพากษาใหจําเลยคืนเงินดังกลาวแกโจทกพรอมดอกเบี้ย แตเงินที่จําเลยตอง

              คืนแกโจทกนั้นเปนสวนของความเสียหายที่โจทกตองรับผิดชอบดวย เพื่อความเปนธรรม
              มิใหจําเลยตองไปฟองเรียกเงินดังกลาวจากโจทกอีก ศาลแรงงานกลางจึงพิพากษาใหนํา

              เงินที่จําเลยตองคืนแกโจทกนั้นมารวมกับความเสียหายที่โจทกตองรับผิดตามฟองแยง

              โดยอาศัยอํานาจตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒

              มาตรา ๕๒ ซึ่งเปนบทบัญญัติที่ยกเวนใหศาลแรงงานมีคําพิพากษาเกินกวาคําขอบังคับ
              ตามฟองแยงได คําพิพากษาศาลแรงงานกลางในสวนฟองแยงจึงชอบดวยกฎหมาย





                                                     ๔๘๙
   494   495   496   497   498   499   500   501   502   503   504