Page 535 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

วินิจฉัย แตเมื่อศาลแรงงานภาค ๘ พิจารณาพิพากษาใหมแลวก็ยังคงกำหนดจำนวนคาเสียหาย

จากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมใหแกโจทก ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท เชนเดิม ทั้ง ๆ ที่ระยะเวลาการ

ทำงานของโจทกที่ตองนำมาประกอบการพิจารณาแตกตางจากเดิมนับสิบป ซึ่งจำนวนคาเสียหาย
ที่โจทกพึงไดรับยอมจะตองเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกัน การที่มิไดมีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ

เกิดขึ้นเลย แสดงวาศาลแรงงานภาค ๘ หาไดนำเอาระยะเวลาการทำงานที่แทจริงของโจทก

มาประกอบการพิจารณากำหนดคาเสียหายตามคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไม

จึงเปนการไมปฏิบัติใหถูกตองตามบทบัญญัติดังกลาวและไมชอบดวยกฎหมายวิธีพิจารณาความ
ชอบที่ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษจะมีคำสั่งยกคำพิพากษาศาลแรงงานภาค ๘ เสียตาม

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๔๓ (๑) ประกอบดวยพระราชบัญญัติจัดตั้ง

ศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๗ กรณีจึงตองยอนสำนวนไป

ใหศาลแรงงานภาค ๘ กำหนดจำนวนคาเสียหายใหจำเลยทั้งสองชดใชแกโจทกใหม อุทธรณของ
จำเลยทั้งสองฟงขึ้น

พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานภาค ๘ ใหศาลแรงงานภาค ๘ พิจารณากำหนด

จำนวนคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมใหแกโจทกตามนัยคำวินิจฉัยที่ระบุในคำพิพากษา

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษครั้งแรก แลวพิพากษาใหมตามรูปคดีตอไป.

(โสภณ พรหมสุวรรณ - ผจงธรณ วรินทรเวช - พิเชฏฐ รื่นเจริญ)

มนุเชษฐ โรจนศิริบุตร - ยอ

สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ

๕๒๕