Page 534 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

จำเลยทั้งสองยื่นคำรองขออนุญาตฎีกาตอศาลฎีกา

ศาลฎีกามีคำสั่งไมอนุญาตใหจำเลยทั้งสองฎีกา ยกคำรองขออนุญาตฎีกา และไมรับฎีกา

ของจำเลยทั้งสอง
ศาลแรงงานภาค ๘ พิพากษาใหมกำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรม

ใหแกโจทก ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับแตวันฟอง (ฟองวันที่

๒๓ กุมภาพันธ ๒๕๖๑) เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก

จำเลยทั้งสองอุทธรณ
ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณ

ของจำเลยทั้งสองวา ศาลแรงงานภาค ๘ กำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมใหแกโจทก

ชอบดวยกฎหมายหรือไม โดยจำเลยทั้งสองอุทธรณวา พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและ

วิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙ กำหนดใหศาลแรงงานพิจารณากำหนดคาเสียหาย
จากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมโดยคำนึงถึงอายุของลูกจาง ระยะเวลาการทำงานของลูกจาง ความ

เดือดรอนของลูกจางเมื่อถูกเลิกจาง มูลเหตุแหงการเลิกจางและเงินคาชดเชยที่ลูกจางมีสิทธิไดรับ

โดยตองพิจารณาในเรื่องตาง ๆ โดยรวม มิใชพิจารณาเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยเฉพาะ โจทกเขาทำงาน

กับจำเลยทั้งสองขณะมีอายุ ๘๑ ป มีระยะเวลาการทำงานถึงวันเลิกจางเพียง ๑ ป ๔ เดือน
ไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๑๘๐,๐๐๐ บาท ซึ่งมีสิทธิไดรับคาชดเชยตามกฎหมายคุมครอง

แรงงานเทากับคาจางอัตราสุดทาย ๙๐ วัน แตศาลแรงงานภาค ๘ กลับกำหนดคาเสียหายจาก

การเลิกจางที่ไมเปนธรรมใหแกโจทกถึง ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท จึงไมเปนไปตามบทบัญญัติของ

กฎหมายนั้น เห็นวา การกำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมจะมีมากนอยเพียงใด
ศาลแรงงานภาค ๘ จะตองใชดุลพินิจกำหนดใหโดยคำนึงถึงอายุของลูกจางเมื่อถูกเลิกจาง ระยะ

เวลาการทำงานของลูกจาง ความเดือดรอนของลูกจางเมื่อถูกเลิกจาง มูลเหตุแหงการเลิกจาง

และเงินคาชดเชยที่ลูกจางมีสิทธิไดรับตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณา

คดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔๙ คดีนี้ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไดพิพากษายกคำพิพากษา
ศาลแรงงานภาค ๘ ในสวนของคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรม โดยวินิจฉัยวาโจทก

ทำงานเปนลูกจางจำเลยทั้งสองเปนระยะเวลาเพียง ๑ ปเศษ การที่ศาลแรงงาน ภาค ๘ นำเอา

ระยะเวลาการทำงานของโจทกกับนายจางอื่นมารวมประกอบการพิจารณากำหนดจำนวน

คาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมดวย เปนการไมปฏิบัติใหถูกตองตามบทบัญญัติ
ดังกลาว แตการกำหนดคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรมเปนดุลพินิจซึ่งเปนขอเท็จจริง

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมอาจวินิจฉัยไดจึงใหยอนสำนวนไปใหศาลแรงงานภาค ๘ พิจารณา

๕๒๔