Page 530 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

จังหวัดสงขลา มีคำสั่งใหจำเลยทั้งสอง (ที่ถูก คือ จำเลยที่ ๑) จายคาจางคางจายและคาชดเชย

ใหแกโจทกแลวตามคำสั่งที่ ๖๐/๒๕๖๒ ลงวันที่ ๓๐ สิงหาคม ๒๕๖๒ จำเลยทั้งสองทราบคำสั่ง

ดังกลาวแลวเมื่อวันที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๖๒ แตไมไดนำคดีมาสูศาลภายในกำหนด ๓๐ วัน นับแต
วันทราบคำสั่ง จึงตองถือวาคำสั่งนั้นเปนที่สุดตามมาตรา ๑๒๕ แหงพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๔๑ จำเลยทั้งสองจึงตองจายคาจางคางจายสวนที่ยังไมไดจายและคาชดเชย พรอมดอกเบี้ย

อัตรารอยละ ๑๕ ตอป ตามมาตรา ๙ แหงพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยที่ ๒ วา ที่ศาลแรงงานภาค ๙ มีคำพิพากษา
โดยมิไดระบุวาจำเลยที่ ๒ ไมตองรับผิดเปนสวนตัวนั้นชอบดวยกฎหมายหรือไม เห็นวา ตาม

พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๕ กำหนดให นายจาง หมายความวา

ผูซึ่งตกลงรับลูกจางเขาทำงานโดยจายคาจางให ในกรณีที่นายจางเปนนิติบุคคลใหหมายความ

รวมถึงผูมีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลและผูซึ่งไดรับมอบหมายจากผูมีอำนาจกระทำการ
แทนนิติบุคคลใหทำการแทนดวย เมื่อจำเลยที่ ๒ เปนกรรมการผูมีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ ๑

ยอมมีฐานะเปนนายจางของโจทกตามบทบัญญัติดังกลาว แตอยางไรก็ดี เนื่องจากจำเลยที่ ๑

ซึ่งเปนนายจางโดยตรงของโจทกมีฐานะเปนนิติบุคคล มีจำเลยที่ ๒ เปนกรรมการผูมีอำนาจ

ทำการแทนตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๑๑๖๗ บัญญัติวา “ความเกี่ยวพันกัน
ในระหวางกรรมการและบริษัท และบุคคลภายนอกนั้น ทานใหบังคับตามบทบัญญัติแหงประมวล

กฎหมายนี้ วาดวยตัวแทน” และบทบัญญัติวาดวยตัวแทนมาตรา ๘๒๐ บัญญัติวา “ตัวการยอมมี

ความผูกพันตอบุคคลภายนอกในกิจการทั้งหลาย อันตัวแทนหรือตัวแทนชวงไดทำไปภายใน

ขอบอำนาจแหงฐานตัวแทน” ซึ่งมีความหมายวา กิจการใดอันตัวแทนไดกระทำไปในขอบอำนาจ
ของตัวแทนนั้น เปนการกระทำของตัวการ จำเลยที่ ๑ ผูเปนตัวการจึงตองผูกพันตอบุคคลภายนอก

ในการกระทำของจำเลยที่ ๒ ที่ไดกระทำไปภายในวัตถุประสงคของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ จึงไม

ผูกพันรับผิดเปนสวนตัวตอโจทก ประกอบกับตามคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน สำนักงานสวัสดิการ

และคุมครองแรงงานจังหวัดสงขลา ที่ ๖๐/๒๕๖๒ นั้น พนักงานตรวจแรงงานก็มิไดสั่งใหจำเลยที่ ๒
จายคาจางคางจายและคาชดเชยพรอมดอกเบี้ยใหแกโจทกดวย ที่ศาลแรงงานภาค ๙ พิพากษา

ใหจำเลยที่ ๒ ปฏิบัติตามคำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน ที่ ๖๐/๒๕๖๒ โดยใหจายคาจางคางจาย

และคาชดเชยพรอมดอกเบี้ยใหแกโจทกตามคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานและไมไดระบุวาจำเลยที่ ๒

ไมตองรับผิดเปนสวนตัวนั้นไมชอบ แมจำเลยที่ ๒ จะตองรวมรับผิดในการจายคาจางคางจาย
และคาชดเชยพรอมดอกเบี้ยแกโจทก แตจำเลยที่ ๒ ไมตองรับผิดเปนสวนตัว อุทธรณของ

จำเลยที่ ๒ ฟงขึ้น

๕๒๐