Page 543 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

โจทกลาปวย ๗๐ วัน ถือวาในรอบปพิจารณาผลการปฏิบัติงานโจทกมีวันลาปวยเกิน ๕๕ วัน

ยังมีคุณสมบัติไมครบถวน จำเลยจึงไมตองพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนแกโจทกนั้น เห็นวา

ตามขอบังคับองคการขนสงมวลชนกรุงเทพฉบับที่ ๑๗๕ ขอ ๔ คำวา “ประสบอันตราย”
หมายความวา การที่พนักงานไดรับอันตรายแกกาย หรือผลกระทบแกจิตใจ หรือถึงแกความตาย

เนื่องจากการทำงาน หรือปองกันรักษาประโยชนใหแกองคการ หรือการปฏิบัติตามคำสั่งของ

ผูบังคับบัญชา ตามขอบังคับดังกลาวแสดงวาในกรณีที่พนักงานไดรับอันตรายแกกาย จำเลยจะ

ตองจายเงินทดแทนใน ๓ กรณี คือ กรณีที่ไดรับอันตรายแกกายอันมีสาเหตุเนื่องจากการทำงาน
ไดรับอันตรายแกกายอันมีสาเหตุเนื่องจากการปองกันรักษาประโยชนใหแกจำเลย และไดรับ

อันตรายแกกายอันมีสาเหตุเนื่องจากการปฏิบัติตามคำสั่งของผูบังคับบัญชา กรณีของโจทก

ยอมเห็นไดวาโจทกตองไปปฏิบัติหนาที่บนรถโดยสารประจำทางปรับอากาศสาย ๖๐ วิ่งระหวาง

สวนสยาม-ปากคลองตลาดตั้งแตวันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๖๐ ตามคำสั่งของนายวิเศษ หัวหนา
กลุมงานปฏิบัติการเดินรถที่ ๒ ซึ่งเปนผูบังคับบัญชาของโจทก โดยกอนหนานั้นโจทกทำงาน

บนรถโดยสารประจำทางระยะสั้นครีมแดงบริการฟรี ซึ่งทำใหโจทกปฏิบัติหนาที่โดยไมตองยืน

หรือตองเดินนาน ๆ ตามคำแนะนำของแพทยซึ่งระยะเวลาดังกลาวหากโจทกไมตองไปปฏิบัติ

หนาที่เปนพนักงานเก็บคาโดยสารประจำรถโดยสารประจำทางปรับอากาศสาย ๖๐ ซึ่งเปนรถวิ่ง
ระยะยาว โจทกก็ไมตองทำกิจกรรมที่ตองยืนหรือเดินมาก ๆ ซึ่งตรงกับความเห็นของแพทยของ

หนวยงานจำเลยที่เห็นวาควรใหโจทกทำงานเบา โดยปฏิบัติหนาที่อยูบนรถโดยสารประจำทาง

ระยะสั้นครีมแดงมีกำหนด ๙๐ วัน ตั้งแตวันที่ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๖๐ ถึงวันที่ ๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๐

โจทกมีอาการปวดขอเทาซายและฝาเทายกเทาไมขึ้นเนื่องจากการทำงานในวันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๖๐
นาจะมาจากสาเหตุที่โจทกตองปฏิบัติหนาที่บนรถโดยสารประจำทางปรับอากาศสาย ๖๐ ซึ่งเปน

รถที่วิ่งระยะยาว มีสภาพอากาศที่เย็น และสภาพรถที่โคลงเคลง จึงเห็นวาอาการปวดขอเทา

ที่เกิดขึ้นของโจทกนาจะมีสาเหตุมาจากที่โจทกปฏิบัติหนาที่ตามคำสั่งของนายวิเศษซึ่งเปน

ผูบังคับบัญชาของโจทก ซึ่งถาโจทกทำงานบนโดยสารประจำทางระยะสั้นครีมแดงบริการฟรี
ตามปกติ อาการบาดเจ็บบริเวณขอเทาดานซายของโจทกคงไมเกิดขึ้น เมื่อโจทกไดรับอันตราย

แกกายอันมีสาเหตุเนื่องจากการปฏิบัติตามคำสั่งของผูบังคับบัญชาจึงเปนการประสบอันตราย

ในความหมายของคำวา “ประสบอันตราย” ตามขอ ๔ ของขอบังคับองคการขนสงมวลชนกรุงเทพ

ฉบับที่ ๑๗๕ โจทกจึงมีสิทธิไดรับคาทดแทนตามขอบังคับองคการขนสงมวลชนกรุงเทพฉบับที่ ๑๗๕
ขอ ๑๕.๑ จำเลยจึงตองจายเงินทดแทนแกโจทก และการที่โจทกหยุดงานชวงวันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๖๐

ถึงวันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๖๐ เปนเวลา ๓๕ วัน ตามใบรับรองความเห็นแพทย จึงไมนับวันลาปวย

๕๓๓