Page 578 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 578

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๑๕๗๔/๒๕๖๓ นายพงษพิทักษ

                                                                    ตันติ์ทวิสุทธิ์         โจทก
                                                                    บริษัทไปรษณียไทย

                                                                    จำกัด                 จำเลย



              พ.ร.บ. แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๑๓

              พ.ร.บ. สหกรณ พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๔๒/๑

              ประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจาง
                     ในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๓๑




                       ประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของ
              สภาพการจางในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๓๑ ออกโดยอาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๑๓ (๑)

              แหง พ.ร.บ. แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๔๓ กําหนดวา หามนายจางหักคาจาง

              คาลวงเวลา คาทํางานในวันหยุด และคาลวงเวลาในวันหยุด เวนแตเปนการหักเพื่อชําระ
              ภาษีเงินได ชําระคาบํารุงสหภาพ ฯ ชําระ หนี้สินสหกรณออมทรัพย เงินประกันความ

              เสียหายหรือชดใชคาเสียหาย เงินสะสมตามขอตกลงเกี่ยวกับกองทุนเงินสะสมหรือกองทุน

              สํารองเลี้ยงชีพ โดยหามมิใหหักเกินรอยละสิบและจะหักรวมกันไดไมเกินหนึ่งในหาของ
              เงินที่ลูกจางมีสิทธิไดรับ ทั้งนี้ เวนแตไดรับความยินยอมเปนหนังสือจากลูกจาง และ

              พ.ร.บ. สหกรณ พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๔๒/๑ กําหนดวา เมื่อสมาชิกไดทําความยินยอมเปน

              หนังสือไวกับสหกรณใหผูบังคับบัญชาหรือนายจางหักเงินเดือนหรือคาจางหรือเงินอื่นใด
              ที่ถึงกําหนดจายแกสมาชิกนั้นได ซึ่งหมายความวา นายจางที่เปนรัฐวิสาหกิจจะหักเงินเดือน

              คาจางของลูกจางไมได เวนแตเขาขอยกเวนที่ใหนายจางหักคาจางได โดยการจะหักได

              มากนอยเพียงใดจึงตองมาพิจารณาตามประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ
              เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจางในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๓๑ ซึ่งตามประกาศดังกลาว

              ไดกําหนดจํานวนเงินคาจางที่นายจางจะสามารถหักจากลูกจางไดวาไมเกินรอยละสิบ

              ของเงินแตละประเภทและไมอาจหักรวมกันเกินหนึ่งในหาของเงินที่ลูกจางมีสิทธิไดรับได
              อันเปนประกาศที่กําหนดขึ้นเพื่อประโยชนของลูกจางในการไดรับคาจางอยางเต็มจํานวน

              คาจาง โดยไมใหนายจางมีสิทธิหักคาจาง เวนแตเขาขอยกเวน ซึ่งใน ขอยกเวนยังกําหนด

              ประเภทและจํานวนของคาจางที่นายจางสามารถหักไดไวดวยเพื่อเปนการคุมครองให
              ลูกจางมีคาจางเพื่อไปใชจายใหอยูรอดในสังคมโดยไมแรนแคนและไมถูกใชใหทํางาน


                                                     ๕๖๘
   573   574   575   576   577   578   579   580   581   582   583