Page 576 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 576

โจทกอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ขอเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลาง
              ฟงเปนยุติและไมมีคูความฝายใดโตแยงกันในชั้นอุทธรณรับฟงไดวา โจทกเปนทายาทโดยธรรม

              ในฐานะภริยาโดยชอบดวยกฎหมาย และเปนผูจัดการมรดกของนายพยุงศักดิ์ นายพยุงศักดิ์

              ถึงแกกรรมเมื่อวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๖๒ ขณะปฏิบัติงานในหนาที่ตรวจคัดธนบัตรตางประเทศ
              ใหแกจำเลย โดยมีสาเหตุการตายจากภาวะกลามเนื้อหัวใจขาดเลือด จำเลยเปนนิติบุคคลประเภท

              บริษัทมหาชนจำกัด ขณะนายพยุงศักดิ์มีชีวิตอยูเปนพนักงานของจำเลยเปนเวลากวา ๓๐ ป

              เริ่มทำงานประมาณกลางป ๒๕๓๐ ถึงวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๖๒ ตำแหนงหัวหนาสวนบริหาร
              เงินสด ฝายบริหารเงินสด ไดรับคาจางอัตราสุดทายรวม ๙๙,๔๐๐ บาท และจำเลยไดจายเงินตาม

              ระเบียบใหโจทกอันเนื่องจากการตายของสามีโจทก ไดแก เงินสงเคราะหคาฌาปนกิจ ๙๕๑,๓๔๐ บาท

              เงินตอบแทนพิเศษในการทำงานกับจำเลย ๒๔๙,๓๕๐ บาท และเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
              ๓,๘๐๐,๐๐๐ บาท รวมเปนเงิน ๕,๐๐๐,๖๙๐ บาท

                       มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกวา จำเลยตองจายเงินชวยเหลือหรือเงินทดแทน

              พรอมดอกเบี้ยแกโจทกหรือไม เพียงใด เห็นวา แมจำเลยซึ่งเปนรัฐวิสาหกิจจะไมอยูภายใตบังคับ
              ของกฎหมายวาดวยเงินทดแทนตามมาตรา ๔ (๒) ของพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗

              ก็ตาม แตก็หาไดหมายความวาจะนำกฎหมายวาดวยเงินทดแทนเฉพาะเรื่องมาเทียบเคียงปรับใช

              แกจำเลยโดยอาศัยบทบัญญัติแหงกฎหมายฉบับอื่นไมได  แมคำขอเรียกเงินชวยเหลือหรือ
              เงินทดแทนของโจทกจะกลาวอางโดยอาศัยสิทธิตามระเบียบการพนักงานของจำเลย ขอ ๔.๑.๒

              และขอ ๕.๕ ตามลำดับ โดยระเบียบดังกลาวมิไดใหคำนิยามศัพทของคำวา “เจ็บปวย” หรือ

              “การถึงแกกรรมอันเนื่องมาจากการทำงาน” ไวโดยตรงก็ตาม แตก็หาอาจสรุปไดวาการที่พนักงาน
              จำเลยถึงแกกรรมในขณะปฏิบัติหนาที่ในทางการที่จางจะเปนการถึงแกกรรมอันเนื่องมาจากการ

              ทำงานเสมอไปดังที่โจทกอางไม เนื่องจากการจายเงินชวยเหลือตามระเบียบขอ ๔.๑.๒ ก็ดี หรือ

              การจายเงินทดแทนตามระเบียบขอ ๕.๕ ก็ดี หาอาจจายไดโดยปราศจากหลักเกณฑและเงื่อนไข
              โดยไมตองพิจารณาถึงกฎระเบียบขออื่นใดไม หากแตการจายเงินชวยเหลือนั้น ยังตองปฏิบัติตาม

              ระเบียบขอ ๔.๓ ที่กำหนดใหตองผานการพิจารณาจากคณะกรรมการที่จำเลยแตงตั้ง เพื่อใหเปน

              การจายเงินทดแทนตามที่กฎหมายกำหนด และสำหรับการจายเงินทดแทนนั้น ตามระเบียบขอ ๕.๕
              ยังกำหนดใหตองมีการพิจารณาใหไดรับคาทดแทนเทากับอัตราคาทดแทนและระยะเวลาการจาย

              ตามที่กฎหมายกำหนด อันเปนขอที่แสดงวาการพิจารณาจายเงินทั้งสองจำนวนดังกลาวไมอาจ

              กระทำไดโดยอาศัยระเบียบการพนักงานของจำเลยแตเพียงอยางเดียว หากแตยังตองนำกฎหมายอื่น
              ที่เกี่ยวของบังคับใชแกจำเลยอันไดแก ประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง


                                                     ๕๖๖
   571   572   573   574   575   576   577   578   579   580   581