Page 573 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 573
พนักงานจำเลยตามที่ระบุไวในขอบังคับจำเลยวาดวยระเบียบพนักงาน พ.ศ. ๒๕๑๗ ขอ ๖ ข (๒)
โจทกจึงไมสามารถจะเขาเปนพนักงานจำเลยได ที่ศาลแรงงานภาค ๒ วินิจฉัยวา ขอกำหนดดังกลาว
ของจำเลยไมเปนการตัดสิทธิโจทกและไมขัดตอหลักสันนิษฐานความเปนผูบริสุทธิ์ของผูตองหา
คดีอาญาตามรัฐธรรมนูญแตอยางใด นั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของ
โจทกขอนี้ฟงไมขึ้น
ปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยมีวา ศาลแรงงานภาค ๒ ปรับบทกฎหมาย
คลาดเคลื่อน และจำเลยตองรับผิดดอกเบี้ยคาชดเชยดวยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ใชหรือไม เห็นวา
จำเลยเปนนิติบุคคลประเภทรัฐวิสาหกิจ จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการไฟฟาสวนภูมิภาค
พ.ศ. ๒๕๐๓ จึงอยูภายใตบังคับแหงพระราชบัญญัติแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๔๓
และประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำของสภาพการจาง
ในรัฐวิสาหกิจ ลงวันที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๔๙ ไมนำพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
มาใชบังคับ ที่ศาลแรงงานภาค ๒ วินิจฉัยใหจำเลยจายคาชดเชย พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ
๑๕ ตอป ใหแกโจทก ตามพระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ จึงเปนการปรับบทกฎหมาย
คลาดเคลื่อน ซึ่งตามประกาศคณะกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ เรื่อง มาตรฐานขั้นต่ำ
ของสภาพการจางในรัฐวิสาหกิจ ขอ ๗ วรรคหนึ่ง บัญญัติใหนายจางเสียดอกเบี้ยใหแกลูกจาง
ในระหวางเวลาผิดนัดไมจายคาชดเชย โดยมิไดกำหนดอัตราดอกเบี้ยของคาชดเชยในระหวาง
เวลาผิดนัดไว เมื่อคาชดเชยเปนหนี้เงิน โจทกจึงมีสิทธิเรียกดอกเบี้ยในระหวางเวลาผิดนัดไดเพียง
รอยละ ๗.๕ ตอป ตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๒๒๔ วรรคหนึ่ง เทานั้น
ที่ศาลแรงงานภาค ๒กำหนดดอกเบี้ยสำหรับคาชดเชยอัตรารอยละ ๑๕ ตอป ตามพระราชบัญญัติ
คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ จึงไมถูกตอง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย อุทธรณ
ของจำเลยขอนี้ฟงขึ้น
พิพากษาแกเปนวา ใหจำเลยจายดอกเบี้ยสำหรับคาชดเชยในอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป
นอกจากที่แกใหเปนไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานภาค ๒.
(วิโรจน ตุลาพันธุ - ปณิธาน วิสุทธากร -ไพรัช โปรงแสง)
วิฑูรย ตรีสุนทรรัตน - ยอ
สุโรจน จันทรพิทักษ - ตรวจ
๕๖๓

