Page 633 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

จำเลยอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๖ ฟงขอเท็จจริงวา

จำเลยเปนนิติบุคคลประเภทฌาปนกิจสงเคราะห ตาม พ.ร.บ. การฌาปนกิจสงเคราะห พ.ศ. ๒๕๔๕
มีวัตถุประสงคในการสงเสริมสวัสดิการชวยเหลือในการจัดงานศพและสงเคราะหครอบครัว

ของสมาชิกที่เสียชีวิต เมื่อวันที่ ๑ กันยายน ๒๕๒๕ จำเลยรับโจทกเขาทำงานตำแหนงสุดทาย

คือเจาหนาที่บัญชี รับเงินเดือนอัตราสุดทาย ๔๐,๓๕๒ บาท เมื่อวันที่ ๑ กรกฎาคม ๒๕๖๑

โจทกยื่นใบลาออกจากการเปนพนักงานของจำเลยรวมอายุการทำงาน ๓๖ ป แลววินิจฉัยวา
เมื่อวันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๔๕ รัฐมนตรีวาการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย

ออกประกาศกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย เรื่อง วิธีการจายเงินคาจัดการศพ

หรือคาจัดการศพและสงเคราะหครอบครัว การใชจาย และการเก็บรักษาเงินของสมาคมฌาปนกิจ

สงเคราะห ซึ่งคาใชจายเงินจากกองทุนบำเหน็จตองวางเปนระเบียบและนำเสนอที่ประชุมใหญ
อนุมัติและตองใหนายทะเบียนพิจารณาใหความเห็นชอบกอน จำเลยวางระเบียบฉบับที่ ๑

วาดวยเจาหนาที่สมาคม สมาคมฌาปนกิจสงเคราะหเกษตรลูกคา ธ.ก.ส. สาขาคลองขลุง ๑

พ.ศ. ๒๕๔๗ มีสาระสำคัญเกี่ยวกับวิธีการจายเงินบำเหน็จโดยเจาหนาที่ของสมาคมตองยินยอม

ใหหักเงินเดือนอัตรารอยละ ๕ เขาบัญชีสะสมของเจาหนาที่ และถาเจาหนาที่คนใดทำงาน
ดวยความเรียบรอยเปนระยะเวลาติดตอกันไมนอยกวา ๕ ป เมื่อออกจากตำแหนงจะไดรับเงินสะสม

พรอมกับเงินบำเหน็จ การคำนวณเงินบำเหน็จใหเอาเงินเดือนสุดทายคูณดวยจำนวนปที่ทำงาน

เศษของปถาถึง ๑๘๐ วันใหคิดเปน ๑ ป จำเลยตองจายเงินบำเหน็จใหโจทกตามระเบียบดังกลาว

เต็มตามที่โจทกเรียกรอง การที่จำเลยจายเงินบำเหน็จใหโจทกรวมไปกับเงินสะสมตามขอ ๒๒
ของระเบียบดังกลาว จึงไมชอบ และถือวาระเบียบดังกลาวเปนขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจาง

การลดเงินบำเหน็จลงถือวาเปนการเปลี่ยนแปลงสภาพการจางที่ไมเปนคุณตอโจทกไมมีผลใชบังคับ

คดีมีปญหาที่จะตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยมีวา จำเลยจายเงินบำเหน็จแกโจทก

ชอบหรือไม และตองจายเงินบำเหน็จแกโจทก หรือไมเพียงใด เห็นวา ระเบียบฉบับที่ ๑ ระเบียบ
วาดวยเจาหนาที่สมาคม สมาคมฌาปนกิจสงเคราะหเกษตรกรลูกคา ธ.ก.ส. สาขาคลองขลุง ๑

พ.ศ. ๒๕๔๗ ขอ ๒๔ ที่ระบุวา เมื่อเจาหนาที่คนใดทำงานดวยความเรียบรอยเปนระยะเวลา

ติดตอกันไมนอยกวา ๕ ป เมื่อออกจากตำแหนงจะไดรับเงินสะสมและเงินบำเหน็จ เวนแตการ

ถูกลงโทษไลออก การคำนวณเงินบำเหน็จใหเอาเงินเดือนสุดทายคูณดวยจำนวนปที่ทำงาน
เศษของปถาถึง ๑๘๐ วันใหคิดเปน ๑ ป ถาไมถึงใหปดทิ้ง การที่จำเลยจายเงินบำเหน็จใหโจทก

เทากับเงินสะสมของโจทก ๕๘๔,๗๖๓ บาท โดยไมไดคำนวณเงินบำเหน็จตามระเบียบดังกลาว

๖๒๓