Page 99 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

นายจางกับลูกจาง หรือตามขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจาง แลวแตกรณี เพราะไมมีกฎหมาย

บัญญัติไวโดยเฉพาะ ดังนั้น สิทธิของโจทกที่จะไดรับคาคอมมิชชั่นจากการขายสินคาตามฟอง

แตละรายการจะมีอยูอยางไรตองพิจารณาถึงขอตกลงระหวางโจทกกับจำเลยเปนสำคัญ ศาล
แรงงานกลางไมอาจกำหนดหลักเกณฑและจำนวนคาคอมมิชชั่นแทนจำเลยซึ่งเปนนายจาง หรือ

นอกเหนือไปจากสัญญาจาง หรือขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางได ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย

ใหจำเลยจายคาคอมมิชชั่นตามที่ศาลเห็นสมควรวาเปนคุณแกจำเลยหรือเปนธรรมเพียงพอนั้น

ไมชอบ อุทธรณของจำเลยในขอนี้ฟงขึ้น
คดีมีปญหาที่ตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยประการที่สามวา โจทกมีสิทธิไดรับ

คาคอมมิชชั่นจากการขายสินคาตามฟองหรือไม เพียงใด เห็นวา ขอเท็จจริงรับฟงเปนยุติตาม

คำพิพากษาศาลแรงงานกลางแลววา ประกาศ บค.ที่ ๐๐๔/๒๕๖๒ มีผลเปนการยกเลิกประกาศ

บค.ที่ ๐๐๓/๒๕๖๒ ไปแลว จึงไมอาจนำประกาศ บค.ที่ ๐๐๓/๒๕๖๒ มาใชกับการพิจารณาจาย
คาคอมมิชชั่นใหโจทกได แตโจทกฟองอางวาอัตราคาคอมมิชชั่นที่จำเลยตกลงจายใหโจทกสำหรับ

สินคารายการที่ ๑ คือ ๕ เปอรเซ็นต สินคารายการที่ ๒ และที่ ๓ คือ ๔.๕ เปอรเซ็นต จำเลยให

การตอสูและนำสืบวา จำเลยไมเคยตกลงจายคาคอมมิชชั่นจากการขายสินคารายการที่ ๑ ในอัตรา

๕ เปอรเซ็นตตามที่โจทกอาง สวนขอตกลงจายคาคอมมิชชั่นในอัตรา ๔.๕ เปอรเซ็นต จะมีผล
ตอเมื่อพนักงานทีมขายของโจทกสามารถทำยอดขายสำหรับสินคารายการที่ ๒ และที่ ๓ รวมกับ

รายการอื่นที่เสนอขออนุมัติพรอมกันเปนเงิน ๓๐.๓๓ ลานบาทในคราวเดียว แตเมื่อลูกคาซื้อแยกกัน

จึงไมเขาเงื่อนไข โจทกไมไดรับผิดชอบการขายสินคารายการที่ ๑ และที่ ๓ จนเสร็จสิ้นกระบวนการ

เมื่อลูกคาชำระเงิน และลูกคาชำระเงินเกิน ๑๒๐ วันนับจากวันที่เปดใบกำกับภาษีขาย โจทกจึง
ไมมีสิทธิไดรับคาคอมมิชชั่นจากการขายสินคาดังกลาว นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาตามประกาศ

บค.ที่ ๐๐๔/๒๕๖๒ แลว ยังมีเงื่อนไขรวมในขอ ๒ ใหผูบริหารทีมขายกำหนดสัดสวนการจาย

คานายหนาใหผูเกี่ยวของอีก สวนที่ศาลแรงงานกลางคำนวณอัตรากำไรหลังหักคาใชจายในการ

ขายสินคารายการที่ ๑ และที่ ๓ เพื่อหาอัตราคาคอมมิชชั่นตามประกาศ บค.ที่ ๐๐๔/๒๕๖๒ แลว
เปรียบเทียบวาอัตราที่โจทกอางกับอัตราตามประกาศอยางไหนเปนคุณแกจำเลยมากกวา โดย

สินคารายการที่ ๑ ใชตัวเลขตามบันทึกถอยคำของโจทกและเอกสารหมาย จ.๖ แตสินคารายการที่ ๓

ตัวเลขตามบันทึกถอยคำของโจทกกับเอกสารหมาย จ.๖ ไมตรงกัน จึงเลือกใชตัวเลขตามเอกสาร

หมาย จ.๖ อยางเดียว ในขณะที่สินคารายการที่ ๒ ระบุวาการคำนวณของจำเลยนาเชื่อถือกวาโจทก
จึงไมแสดงการคำนวณตัวเลขที่เกี่ยวของ เชนนี้ยังไมอาจถือไดวาขอเท็จจริงในสวนตัวเลขเหลานั้น

เปนยุติแลว การจะวินิจฉัยวาโจทกมีสิทธิไดรับคาคอมมิชชั่นจากการขายสินคาแตละรายการหรือไม

๘๙