Page 94 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

การจะวินิจฉัยวาโจทกมีสิทธิไดรับคาคอมมิชชั่นจากการขายสินคาแตละรายการ

หรือไม เพียงใด ศาลแรงงานกลางจําตองฟงขอเท็จจริงใหยุติเปนที่แนนอนเสียกอนวา

ขอ ๑ พนักงานทีมขายตองมีสวนรวมในกระบวนการขายสินคาถึงขั้นตอนใดจึงจะมีสิทธิ

ไดรับสวนแบงคาคอมมิชชั่นจากการขายสินคานั้น ขอ ๒ ผูบริหารทีมขายของโจทกกําหนด
สัดสวนการจายคาคอมมิชชั่นจากการขายสินคาแตละรายการตามฟองใหโจทกอยางไร

ขอ ๓ จําเลยตกลงจายคาคอมมิชชั่นจากการขายสินคารายการที่ ๑ ใหพนักงานทีมขาย

ของโจทกในอัตรา ๕ เปอรเซ็นตหรือไม ขอ ๔ จําเลยมีเงื่อนไขการจายคาคอมมิชชั่นจาก
การขายสินคารายการที่ ๒ และที่ ๓ ใหพนักงานทีมขายของโจทกในอัตรา ๔.๕ เปอรเซ็นต

ไวอยางไร ขอ ๕ กําไรหลังหักคาใชจายในการขายที่ตองนํามาใชคํานวณอัตรารอยละกําไร

หลังหักคาใชจายในการขายเปนจํานวนเทาไร ขอ ๖ ยอดขาย (ไมรวมภาษีมูลคาเพิ่ม) ของ

สินคาตามฟองแตละรายการเปนจํานวนเทาไร ขอ ๗ จําเลยมีสิทธิหักคาคอมมิชชั่นทีมขาย

ของโจทกจากการขายสินคาแตละรายการเปนจํานวนเทาไร และขอ ๘ โจทกมีสิทธิไดรับ
คาคอมมิชชั่นจากการขายสินคาแตละรายการเปนจํานวนเทาไร แตศาลแรงงานกลาง

ยังไมไดรับฟงขอเท็จจริงและวินิจฉัยขอเท็จจริงดังกลาวมา คําพิพากษาศาลแรงงานกลาง

จึงไมชอบดวย พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๑
วรรคหนึ่ง ชอบที่ศาลอุทธรณคดีชํานัญพิเศษจะมีคําสั่งยกคําพิพากษาของศาลแรงงาน

กลางเสีย แลวยอนสํานวนใหศาลแรงงานกลางรับฟงขอเท็จจริงดังกลาวขางตนใหชัดเจน

เพียงพอแกการวินิจฉัยชี้ขาดประเด็นแหงคดีแลวพิพากษาใหมตามรูปคดี ตาม ป.วิ.พ.

มาตรา ๒๔๓ (๓) (ข) ประกอบ พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน

พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๗ ทั้งนี้ ใหมีผลถึงการขายสินคารายการที่ ๒ ดวย เพราะการวินิจฉัย
ในสวนนี้ก็ตองอาศัยขอเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางจะรับฟงตอไป

โจทกฟอง ขอใหบังคับจำเลยจายคาคอมมิชชั่นรายการที่ ๑ เปนเงิน ๕๐๕,๔๑๘.๗๙ บาท

รายการที่ ๒ เปนเงิน ๒๙,๐๘๔.๑๑ บาท และรายการที่ ๓ เปนเงิน ๓๗๗,๓๓๑.๕๘ บาท

รวมเปนเงิน ๙๑๑,๘๓๔.๔๘ บาท พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป นับแตวันฟองเปนตนไป

จนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก

๘๔