Page 18 - การใช้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับครู

บทที ๑
่
ความสำคัญของภาษาไทย

กระทรวงศึกษาธิการ (2552: 37) ไดระบุความสำคัญของภาษาไทยไวในหลักสูตร
แกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 วา ภาษาไทยเปนเอกลักษณของชาติ เปนสมบัติ
ิ
ทางวัฒนธรรมอันกอใหเกิดความเปนเอกภาพและเสริมสรางบุคลิกภาพของคนในชาตใหมี
ั
ความเปนไทย เปนเครื่องมือในการติดตอสื่อสารเพื่อสรางความเขาใจและความสัมพันธที่ดีตอกน
ทำใหสามารถประกอบกิจธุระ การงาน และดำรงชีวิตรวมกันในสังคมประชาธิปไตยไดอยางสันตสุข
ิ
ื

ื่
และเปนเครื่องมอในการแสวงหาความรู ประสบการณ จากแหลงขอมูลสารสนเทศตางๆ เพอพฒนา
ั
ความรู กระบวนการคิดวิเคราะห วิจารณ และสรางสรรคใหทันตอการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและ

ความกาวหนาทางวิทยาศาสตร เทคโนโลยี นอกจากนี้ภาษาไทยยังเปนทักษะที่ตองฝกฝนจนเกด
ิ
ความชำนาญในการใชภาษาเพื่อการสื่อสารและการเรียนรูอยางมีประสิทธิภาพ รวมทั้งเพื่อนำไปใช

ในชีวิตประจำวัน ดงนันในการเรียนภาษาไทยจึงตองเรียนรูใหเกดทกษะทถกตอง เหมาะสมในฐานะ
้
ั
ี
่

ู
ั

ิ
ที่ภาษาไทยเปนเครื่องมือในการเรียนรู และเปนวัฒนธรรมของชาติที่เสริมสรางความงดงามในชีวิต
จึงมีความจำเปนตองฝกฝนใหมีทักษะในการใชภาษามากเปนพิเศษโดยเฉพาะผูที่จะประกอบอาชีพ

เปนครู ครูจึงตองศกษาการใชภาษาเพราะการใชภาษาที่เหมาะสมจะชวยใหการจัดการเรียนรูสำหรับ
ึ
นักเรียนมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

่
๑. หนาทีของภาษา

ภาษาเปนสิ่งที่อยูคูกับมนุษยมานานจนไมทราบวาภาษาเกิดขึ้นไดอยางไรและเมื่อไร
และใครเปนผูสราง ตามความเชื่อของแตละกลุมพอสรุปไดวาภาษาเกิดจากพระเจาหรือเทพเจาของ


แตละศาสนาที่ตนนับถือ เชน คริสตศาสนา กลาววา พระเจาเปนผูสรางภาษา โดยใหอาดัมเปนผูตั้ง



ชื่อสิ่งตางๆ ชาวอียิปตเชื่อวาเทพธอทเปนผูสราง ชาวบาบิโลเนียนเชื่อวาเทพนาบูเปนผูสราง สวน
ชาวฮินดูเชื่อวาพระสรัสวดีเปนผูสราง
ตอมามความเชื่อทวามนุษยเปนผูสรางภาษาซึ่งมีความแตกตางกันออกไปโดยมนุษย
ี
ี
่
พยายามเลียนเสียงธรรมชาติ หรือเสียงที่มนุษยเปลงออกมาเมื่อมีความรูสึกตางๆ รวมทั้งเสียงรอง
เปนจังหวะเมื่อทำงานรวมกันแตก็ยังไมเปนที่ยุติ ปจจุบันนักภาษาศาสตรเชื่อวาภาษาพัฒนาไปพรอม

กับมนุษย ไมใชเทพเจา หรือมนุษยคนใดคนหนึ่งเปนผูกำหนด ภาษามประโยชนตอมนุษยนานัปการ
ี

และมีความสำคัญตอมนุษยเกินกวาจะพรรณนาไดครบถวน มนุษยมีความสัมพันธกับภาษา ๒ ดาน
คือ ประโยชนของภาษาตอมนุษย และอิทธิพลของภาษาตอมนุษย ดังตอไปนี้

๑.๑ ประโยชนของภาษาตอมนุษย 


ภาษามีประโยชนตอมนุษยสรุปได ๕ ประการ คือ ภาษาชวยธำรงสังคม ภาษาแสดง
ความเปนปจเจกบุคคล ภาษาชวยใหมนุษยพัฒนา ภาษาชวยกำหนดอนาคต ภาษาชวยจรรโลงใจ