Page 88 - การใช้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับครู
P. 88

๗๑


                               ตัวอยางคำประพันธกลอนดอกสรอย


                                             สักวาหวานอื่นมีหมื่นแสน      ไมเหมือนแมนพจมานที่หวานหอม
                                         ่
                                      กลินประเทยบเปรียบดวงพวงพะยอม        อาจจะนอมจิตโนมดวยโลมลม
                                               ี
                                      แมนลอลามหยามหยาบไมปลาบปลื้ม      ดังดูดดื่มบอระเพ็ดตองเข็ดขม
                                                               
                                      ผูดีไพรไมประกอบชอบอารมณ          ใครฟงลมเมินหนาระอาเอย

                                        จากหนังสือสาระการเรียนรูพื้นฐาน ชุด ภาษาเพื่อชีวิตวรรณคดีลำนำ ชั้นประถมศึกษาปที่ 2
                                                                  ของพระเจาบรมวงศเธอ กรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ

                               กาพย  เปนคำประพันธชนิดหนึ่งที่บังคับจำนวนคำและสัมผัส จัดวรรคตางจากกลอนและไม 
                                    
                                                                    ื
                        บังคับเสียงวรรณยุกตทายวรรค ไมมีบังคับเอก-โท เหมอนโคลง และไมมบังคบครุและลหุเหมอนฉันท
                                                                                  ี
                                                                                 
                                                                                      ั
                                                                                                   ื
                        กาพยเปนคำประพันธที่ปรากฏมาตั้งแตในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีทั้งที่แตงเปนหนังสืออานเลน แตง
                        เปนหนังสือสวด หรือเปนนิทาน กระทั่งเปนตำราสอนก็มี  กาพยมีดวยกันหลายชนิด แตละชนิดม ี
                        ลักษณะเฉพาะแตกตางกัน

                        ผังภูมิกาพยยานี ๑๑









                               ตัวอยางคำประพันธกาพยยานี ๑๑


                                             ปลากรายวายเคียงค  ู        เคลากันอยูดูงามดี
                                                    ี่
                                      แตนางหางเหินพ                     เห็นปลาเคลาเศราใจจร
                                             เนื้อออนออนแตชื่อ         เนื้อนองออนทั้งกาย
                                      ใครตองของจิตชาย                   ไมวายนึกตรึกตรึงทรวง
                                             นางนวลนวลนารัก              ไมนวลพักตรเหมือนทรามสงวน
                                      แกวพี่นี้สุดนวล                    ดั่งนางฟาหนาใยยอง
                                                                                 จากเรื่องกาพยเหเรือของเจาฟากุง


                               โคลงสี่สุภาพ  เปนคำประพันธประเภทรอยกรองชนิดหนึ่ง ซึ่งมีปรากฏในวรรณคดีไทย
                        มานานแลว วรรณคดีไทยฉบับที่เกาและมีชื่อเสียงมากฉบับหนึ่งคอ "ลิลิตพระลอ" มโคลงสี่สุภาพบท
                                                                                            ี
                                                                             ื
                                                    
                                                           
                        หนึ่งถูกยกมาเปนบทตนแบบที่แตงไดถูกตองตามลักษณะบังคับของโคลงสี่สุภาพ คือนอกจากจะม ี
                        บังคับสัมผัสตามที่ตาง ๆ แลว ยังบังคับใหมีวรรณยุกตเอกโทในบางตำแหนงการประพันธโคลงสี ่
                        สุภาพ
   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93