Page 117 - 237 ข้อคิดจากนิทาน ชาดก และอุปมา
P. 117
109
ไม่เหยียบหางของเราได้อย่างไร” แม่แพะ” พวกญาติ ๆ ได้บอกเรื่องหางของท่านยาวให้ฉันทราบก่อนแล้ว
ฉันจึงมาทางอากาศ” เสือเหลือง” เรารู้ว่าเจ้ามาทางอากาศ ฝูงเนื้อเห็นเจ้าจึงแตกตื่นหนีไป ทำให้อาหาร
ของเราหนีไปหมด เจ้าจะว่าอย่างไร” กล่าวจบก็ได้ตะครุบแม่แพะฆ่ากินเป็นอาหารในที่สุด พระพุทธองค์
เมื่อตรัสอดีตนิทานจบได้ตรัสพระคาถาว่า “ในคนโหดร้ายไม่มีเหตุไม่มีผล ไม่มีถ้อยคำเป็นสุภาษิตในคน
โหดร้าย บุคคลพึงทำการหลบหนีไปให้พ้น เพราะคำของคนดีมันก็ไม่ชอบ”
ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง: เหตุผลและคุณธรรมไม่มีในผู้ร้าย ๛
เสียงสัตว์ 8 ชนิด (อัฏฐสัททชาดก)
๏ ในสมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี ทรงปรารภเสียงแสดงความแร้นแค้นอันน่า
สะพรึงกลัวที่พระเจ้าโกศลได้สดับในเวลาเที่ยงคืน ได้ตรัสอดีตนิทานมาสธก ว่า...กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
พระโพธิสัตว์เกิดเป็นฤๅษีบำเพ็ญพรตอยู่ในป่าหิมพานต์ ต่อมาปีหนึ่งได้เข้าไปพำนักอยู่ในสวนหลวงของ
พระเจ้าพรหมทัต ผู้ปกครองเมืองพาราณสี โดยที่ระราชาไม่ทรงทราบได้ ในคืนหนึ่ง เวลาเที่ยงคืนขณะที่
พระราชากำลังบรรทมอยู่นั้นได้สดับเสียง 8 เสียงติดต่อกันไม่ขาดสาย คือ
1. เสียงนกกระยางตัวหนึ่งในสวนหลวงร้อง
2. แม่กาอาศัยอยู่ที่เสาระเนียดโรงช้างร้อง
3. แมลงภู่ที่ช่อฟ้าเรือนหลวงร้อง
ื
4. นกดุเหว่าที่เลี้ยงไวในเรอนหลวงร้อง
5. เนื้อที่เลี้ยงไว้ในเรือนหลวงร้อง
6. ลิงที่เลี้ยงไว้ในเรือนหลวงร้อง
7. กินนร (อมนุษย์ในเทพนิยายท่อนบนเป็นมนุษย์ ท่อนล่างเป็นนก) ร้อง
8. พระปัจเจกพุทธเจ้าได้เปล่งเสียงอุทานขึ้น
พระองค์เมื่อสดับเสียงเหล่านี้แล้วตกพระทัยสะดุ้งกลัว ในวันรุ่งขึ้งจึงรับสั่งให้พราหมณ์โหรหลวงเข้าเฝ้า
สอบถามถึงเภทภัยพวกโหรหลวงดูฤกษ์แล้วถวายบังคมว่า “อันตรายจักมีแก่พระองค์พระเจ้าข้า “แล้ว
แนะนำให้ทำการบูชายัญสัตว์อย่างละ 4 ตัวพระราชาทรงอนุญาตให้ทำตามนั้น สมัยนั้น มีชายหนุ่มลูกศิษย์
ของหัวหน้าพราหมณ์บูชายัญคนหนึ่งเป็นผู้มีปัญญาฉลาดเฉลียว จึงเข้าไปหาอาจารย์พร้อมอ้อนวอนว่า
“อาจารย์ การบูชายัญด้วยสัตว์ ขอท่านอย่าได้ทำเลยนะท่านอาจารย์” อาจารย์ตอบว่า “เจ้าช่างไม่รู้อะไร
เสียเลย ถ้าเราไม่ทำการบูชาแล้วเราจะมีอาหารที่ดี ๆ รับประทานได้อย่างไร” ชายหนุ่ม” อาจารย์ ขอท่าน
อย่าเห็นแก่ปากแก่ท้องแล้วไปตกนรกเลยนะ” พวกพราหมณ์ได้ฟังเช่นนั้นแล้วก็โกรธหาว่าเขาขัดลาภ ชาย
หนุ่มกลัวมีอันตรายแก่ตนเองจึงขอตัวเข้าเมืองไปแสวงหานักบวชเพื่อจะให้ไปห้ามพระราชาไม่ให้กระทำ
การบูชายัญ ได้แวะเข้าไปหาฤๅษี ในสวนหลวงนั้น ด้วยมั่นใจวาจะเป็นผู้ที่พระราชาให้ความเคารพนับถือ
่
เรียนให้ฤๅษีทราบวา “พระคุณเจ้า ท่านไม่คิดจะสงเคราะห์ชีวิตสัตว์บ้างหรือ พระราชามีรบสั่งให้ฆาสัตว์
่
ั
่
ู่
่
บูชายัญในวันนี้ ท่านช่วยปลดเปลื้องความทุกข์แก่สัตว์น้อยใหญ่จะไม่สมควรอยหรือ” พระฤๅษีตอบวา “ก็
ถูกต้องล่ะพ่อหนุ่ม แต่ว่าพระราชาไม่รู้จักเรา และเราก็ไม่รู้จักพระราชาเช่นเดียวกัน” ชายหนุ่ม” ว่าแต่ว่า
พระคุณเจ้ารู้ผลของเสียงที่พระราชาทรงสดับหรือไม่” พระฤๅษี” ใช่เรารู้” ชายหนุ่ม” เมื่อรู้ทำไมไม่กราบ
ทูลพระราชาล่ะ” พระฤๅษี” พ่อหนุ่ม ถ้าพระราชาทรงเสด็จมาที่นี้ เราก็จะกราบทูลให้ทรงทราบ” ชาย
หนุ่มรีบเข้าไปกราบทูลพระราชาให้ทรงทราบว่ามีฤๅษีตนหนึ่งมาพำนักอยู่ที่สวนหลวง ทราบเสียงที่พระองค์
ทรงสดับว่า มีผลเป็นอย่างไร พระราชาทรงเสด็จไปสวนหลวงโดยเร็วไว ไหว้ฤๅษีแล้วถามถึงเสียงเหล่านั้น
