Page 54 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 54
๔๑
ึ
้
่
็
่
้
้
ี
็
ิ
ุ
้
ู
เปนพทธบชาแมรูวาสุดท้ายจะตองโดนประหารชวต ตอมาไดรับการถ่ายทอดขนเปนจิตรกรรมฝาผนง ั
้
่
ิ
่
ทีงดงามโดยนนฑลัล โบส อยในอาคารภาควชาจีนศึกษา ของมหาวทยาวศวภารต
ิ
ู
ี
๑๕
ั
ิ
่
ั
้
้
่
นอกจากน ท่านรพนทรนาถ ฐากร ไดตงข้อสังเกตทีนาสนใจไวอกหลายประเดน เชนวา
ี
็
้
ิ
่
่
ู
ี
้
ุ
่
่
่
่
้
่
ิ
ี
ิ
อนทีจริงหลักธรรมแหงพทธศาสนาไมไดเสือมหายไปจากแผนดนอนเดย หากแผ้วทางและฝากรอย
ั
ิ
่
ุ
ู
้
ิ
่
ิ
ธรรมอยูในลัทธความเชือใหมๆ ทีเกดขึนหลังพทธกาล อยางศาสนาฮนดใหม่ และลัทธิ Vaisnavaism
่
่
่
ทังกล่าววาแม้พทธศาสนาจะสอนไมใหตดยดอยกบเรืองทางโลก แตในยคทีพระพุทธศาสนารงเรือง
่
้
ุ
่
ิ
้
่
ู
ุ
่
ั
่
่
่
ึ
ุ
ิ
และอกหลายศตวรรษตอมา ภายใตอทธพลของพทธศาสนาอนเดยกลับเจรญรุงเรองทังทางศิลปะ
ุ
ี
่
ี
่
ิ
ิ
ิ
้
้
ื
่
่
่
ุ
ิ
วทยาการ การค้า และการเมือง อยางทีไม่เคยปรากฏในยคสมัยใด เหตุผลก็คือเมือจิตวิญญาณของ
ุ
่
้
่
็
ึ
ิ
์
ั
ั
้
็
่
มนษยเปนอสระจากพนธนาการ เมือนนปญญาญาณทังหลายทีมีจงเผยสำแดงอยางเตมศักยภาพ และ
ั
่
ิ
ั
้
ี
้
ดวยอทธพลของพุทธศาสนานนเอง ทีศิลปะวทยาการและวฒนธรรมของอินเดยไดเผยแพร่สูดนแดน
ิ
่
ั
้
ิ
ิ
๑๖
่
โพนทะเลอยางศรลังกา อนโดนเซีย สยาม จน และญีปน
ี
่
้
ุ
ี
่
ิ
ี
่
ิ
่
ุ
่
้
ู
มีหลักฐานหลายแหงทีท่านรพนทรนาถ ฐากร ไดประกาศตนเป็นชาวพทธ เชนคำปรารภ
้
ในเอกสารทีกล่าวถึงประเทศไทย ทีท่านไดมีโอกาสมาเยอนดงน ้ ี
่
่
ื
ั
่
ั
ี
่
“...ข้าพเจ้าเองเคยปรารภมานานนกหนา ใคร่ทีจะหาโอกาสมาเยยม
ุ
ู
กรุงสยาม ทังนโดยเหตผล ๒ ประการ ประการที ๑ คือ กรุงสยามเปนเมืองบรพา
่
ี
็
้
้
่
ทิศ และประการที ๒ คือ สมเด็จพระเจ้าแผ่นดินสยามเป็นพุทธศาสนิก
๑๗
้
ี
ั
เช่นเดยวกบตวข้าพเจา...”
ั
้
ุ
ี
่
ี
ิ
และเมือครังทีท่านรพนทรนาถ ฐากร ไดมีโอกาสไปเยยมชมพทธสังเวชนยสถาน สถานที ่
่
่
ู
้
่
ั
ุ
็
ิ
ุ
้
่
่
ตรัสรูแหงองค์สมเดจพระสัมมาสัมพทธเจ้า ณ ตำบลอรุเวลาเสนานคม หรือ ทีเรียกกนวา พทธคยา ใน
ุ
ั
่
็
ี
ิ
ุ
้
ิ
ั
ั
้
ั
จงหวดคยา รัฐพหาร ประเทศอนเดยในปจจบน ท่านกไดบรรยายความรูสึกของท่านทีมีต่อพระ
่
ุ
่
ั
สัมมาสัมพทธเจ้าอยางนาประทับใจ ดงน ้ ี
ั
ี
ิ
ิ
็
ิ
ื
่
่
ั
้
ี
“ในวนเพญแหงเดอนวสาขะปน ข้าพเจ้าไดมารวมพธฉลองวนประสูตของพระ
ี
้
ั
พทธองค์ เพอนอมศีรษะถวายความเคารพแตพระผูซึงข้าพเจานบถือในห้วงลึกสุด
่
้
่
ุ
ื
้
่
้
่
่
้
ิ
้
่
้
่
่
่
็
ุ
แหงจตใจของขาพเจา วาเปนมหาบรุษทียงใหญ่ทีสุดทีถือกำเนิดในโลกนี การ
ิ
แสดงความเคารพของข้าพเจ้ามิใชเปนไปตามประเพณีเพอใหเหมาะสมกบ
้
่
็
่
ั
ื
่
ี
้
ั
ั
ี
้
้
้
่
กาลเทศะเท่านน ณ ทีนและในวนน ข้าพเจ้าขอนอมถวายความเคารพแดพระ
๑๕ ตฟาฮา มกตาร, (พฤษภาคม ๒๕๕๔), “พทธเทวาในมโนทศน์ของรพนทรนาถ ฐากูร”, นิตยสาร
ิ
ุ
ั
ิ
์
ุ
ู
่
ี
้
่
ผจัดการ ๓๖๐ องศา, [ออนไลน์], ๑๒ ยอหน้า, แหล่งทมา : http://info.gotomanager.com/news/ details.
aspx?id=91913
๑๖ เรองเดียวกัน.
่
ื
๑๗ สาวตร เจรญพงศ์, สัมพนธสยามในนามภารต: บทบาทของรพินทรนาถ ฐากร สวามสัต
ั
ู
ิ
์
ี
ี
ิ
์
ุ
ิ
ยานันทบุรี และสภา จันทรโบส ในสายสัมพนธไทย-อินเดย, (กรงเทพมหานคร: ศูนยอนเดยศึกษาแหงจุฬาลงกรณ์
ี
ี
่
ุ
์
ั
ั
ิ
มหาวทยาลย, ๒๕๕๗), หน้า ๔๘.
