Page 65 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 65
๕๒
ิ
มีผลเกนขอบเขตเดมของตน
ิ
๓๔
้
์
้
้
(๗) มนษยจะตองรูแจงถึงสัจธรรม
ุ
อนจะทำให้มองเห็นทุกสิงทุกอยางไดไกลยงขึน
้
๓๕
่
่
่
ั
ิ
้
ุ
ุ
(๘) จดหมายปลายทางของมนษยคือ
์
็
ั
้
่
้
ู
การคนพบผูเปนเอก อนสถิตอยในตน
๓๖
็
่
เปนสัจธรรมแหงตน และเปนวญญาณของตน
็
ิ
้
(๙) บาป คือการทำใหสัจธรรมหมองมัว
ิ
และครอบคลุมความรสึกจตใจของตนอง ใหมืดมน
้
้
ู
ั
่
้
ื
เราก่อบาปดวยตณหาในความรนรมย ์
้
่
ั
มิใชเพราะสิงเหล่านนนาประสงค์
่
่
แตแสงเพลิงแหงราคะของเราทำให้มันดนาประสงค์
่
่
ู
่
่
่
เราขวนขวายขยายหาสิงตาง ๆ
่
่
ิ
ิ
ไม่ใชเพราะมันมีธรรมชาตยงใหญ่ในตน
๓๗
่
้
ู
แตความโลภของเราทำใหมันดมหมา
ึ
็
(๑๐) เปนการดทีสุดแล้ว
ี
่
ทีความมุงมาดของเราจะเปนผล
็
่
่
กเฉพาะเมือเปนไปตามกฎเกณฑของสัจธรรม
์
่
็
็
๓๘
ั
้
และไม่อาจทำอะไรไดตามความพอใจเฉพาะตว
่
ั
(๑๑) ตราบใดทีความอยากส่วนตวของเรา
ั
้
ั
ยงขัดแยงกบกฎแหงสัจธรรมอยู ่
่
เราก็ยงคงตองรับทุกข์ทรมานตอไป
๓๙
่
ั
้
ั
่
ุ
่
(๑๒) เมือบคคลยงตอสู ้
๓๔ อางแล้ว.
้
้
๓๕ อางแล้ว.
๓๖ เรองเดียวกัน, หน้า ๖๑.
่
ื
๓๗ เรองเดียวกัน, หน้า ๖๔.
ื
่
๓๘ เรองเดียวกัน, หน้า ๘๓.
ื
่
๓๙ รพนทรนาถ ฐากูร, สาธนา, หน้า ๘๔.
ิ
