Page 70 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 70

๕๗



                                                                ้
                                                                             ื
                                                                             ้
                                                       ิ
                                                                                 ์
                                                           ี
                                                             ่
                                         เหตใด พลเมืองอนเดยซึงครังหนงบริโภคเนอสัตว หนเข้าหามังสวรัต  ิ
                                                                    ่
                                                                                   ั
                                                                                               ิ
                                                                    ึ
                                             ุ
                                           ื
                                           ่
                                                     ิ
                                                  ั
                                                                                   ี
                                         เพอจะให้บงเกดความเหนอกเหนใจทัวไปตอสรรพชวต
                                                                        ่
                                                                                    ิ
                                                             ็
                                                                            ่
                                                                   ็
                                                                                ุ
                                           ั
                                                         ิ
                                                                   ั
                                                                    ิ
                                                        ์
                                              ็
                                                   ุ
                                                                             ่
                                                                                      ๔๙
                                                                                      ิ
                                         อนเปนเหตการณพเศษในประวตศาสตร์แหงมนษยชาต
                                         (๓) เมือใดมนษยรูสึกถึงจังหวะเตนของดวงใจแห่งโลก
                                                     ุ
                                                                    ้
                                                        ้
                                                       ์
                                               ่
                                         ในดวงใจของตนเอง
                                                                 ๕๐
                                                           ็
                                           ่
                                         เมือนนเขาหลุดพนเปนอสระ
                                                             ิ
                                              ้
                                              ั
                                                       ้
                                                                              ่
                                         เมือเรายอมรบพนธนาการของสัจธรรมเตมทีแล้ว
                                                                           ็
                                                       ั
                                                    ั
                                           ่
                                                                       ่
                                         เราจึงจะบรรลุความชนชมอนเตมเปยม
                                                                   ็
                                                                       ี
                                                           ื
                                                           ่
                                                                ั
                                         ไดอยางไรหรอ
                                              ่
                                           ้
                                                    ื
                                                         ่
                                         กประดจสายลวดซึงผูกอยกบพณ
                                                               ่
                                                               ู
                                           ็
                                                                   ิ
                                               ุ
                                                                ั
                                                                       ี
                                                   ้
                                                         ึ
                                              ้
                                         ลวดนนจะตองขึงตงจริง ๆ และถูกดด
                                              ั
                                                             ้
                                                     ี
                                         จงจะเกดสำเนยงดนตรีขึน
                                          ึ
                                                ิ
                                                    ้
                                                  ้
                                                  ั
                                         สายลวดนนกาวข้ามสภาพของมันเอง
                                                                     ั
                                                                           ี
                                         ไปสูอสรภาพแท้จริงในเสียงทุกครงทีถูกดด
                                                                     ้
                                             ่
                                                                       ่
                                              ิ
                                                        ้
                                         มันพบอสรภาพไดในทำนองเพลง
                                                ิ
                                                           ้
                                                           ั
                                                         ่
                                                         ึ
                                                    ้
                                         กเพราะอกดานหนงนนมันถูกรัดดงขึงไว  ้
                                                 ี
                                                                     ึ
                                           ็
                                         ดวยกรอบและกฎเกณฑ์
                                           ้
                                                         ้
                                                         ี
                                                              ้
                                               ่
                                                                   ี
                                         ขณะเมือเส้นลวดนไม่ถูกตอง เพยงผูกไว้หลวม ๆ
                                         กไม่อาจทำใหเกดเสียงดนตรีได  ้
                                                     ้
                                                      ิ
                                           ็
                                         จะทำใหเกดเสียงดนตรี
                                                ้
                                                  ิ
                                           ั
                                         อนเปนดานอสรภาพของมันได   ้
                                                 ้
                                                    ิ
                                              ็
                                                                          ๕๑
                                                        ้
                                                                          ้
                                                                    ้
                                                      ึ
                                            ่
                                               ่
                                         กตอเมือถูกรัดตงขึนทุกที จนถึงขันใชได
                                           ็
                                                                        ้
                                                  ุ
                                               ่
                                                      ้
                                                     ์
                                         (๔) เมือมนษยรูจริง ๆ วา
                                                             ่
                                         ทรัพยสมบตของเขาเปนอะไร
                                              ์
                                                  ั
                                                   ิ
                                                            ็
                                                                          ้
                                         เขาก็ไม่ถูกความลวงของมันครอบคลุมไวได  ้
                                                            ั
                                                 ็
                                                      ้
                                         แล้วเขากหลุดพนจากพนธนาการของมัน
                                         ดวยรูวาตนเองสูงกวาสิงเหล่านนมากนก
                                                            ่
                                           ้
                                                                         ั
                                               ่
                                                                   ั
                                                          ่
                                                                   ้
                                              ้
                                                                           ่
                                                                                     ์
                                                                                         ั
                                                                               ื
                                                                           ู
                                             ้
                                                  ุ
                                             ั
                                         ดงนน มนษยรูแจงวญญาณของตนโดยอยเหนอทรัพยสมบต       ิ
                                           ั
                                                        ้
                                                          ิ
                                                     ้
                                                    ์

                                 ๔๙  รพนทรนาถ ฐากูร, สาธนา, หน้า ๓๗.
                                     ิ
                                 ๕๐  เรองเดียวกัน, หน้า ๑๒๙.
                                    ่
                                    ื
                                 ๕๑  เรองเดียวกัน, หน้า ๑๔๑-๑๔๒.
                                    ่
                                    ื
   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75