Page 69 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 69

๕๖



                                                            ่
                                         ใชความสามารถทุกอยางทีเขามีเพอเอาชนะ
                                                               ่
                                                                     ่
                                           ้
                                                                     ื
                                               ้
                                                                         ิ
                                                                           ั
                                                                           ้
                                                       ่
                                         และไดรับความชวยเหลือจากธรรมชาตนน
                                                                 ่
                                         ความสุขทีข้าพเจาไดรับเมืออานหนงสือเล่มน  ี ้
                                                       ้
                                                                      ั
                                                               ่
                                                  ่
                                                          ้
                                                                           ็
                                              ่
                                                  ่
                                                        ้
                                                ู
                                                                                  ุ
                                         หาใชอยทีร่วมรับรูความหยงในความสำเรจของมนษย  ์
                                                                ิ
                                                ่
                                                                ่
                                           ่
                                                         ่
                                                             ี
                                             ่
                                                         ี
                                                                     ่
                                                                 ่
                                                                        ่
                                         ทีมีตอความตระหนเหนยวแนนอยางยงของธรรมชาต     ิ
                                                                        ิ
                                                     ่
                                         แตความสุขอยทีความรแจง
                                                       ่
                                                            ้
                                                     ู
                                                               ้
                                                            ู
                                            ่
                                                    ิ
                                            ี
                                               ี
                                                                               ั
                                         มีชวตชวาจรง ๆ ในความกลมกลืนสอดคล้องกบธรรมชาต   ิ
                                             ิ
                                         โดยการจัดการกบธรรมชาตอยางมีสตปญญา
                                                       ั
                                                                        ิ
                                                                         ั
                                                                ิ
                                                                  ่
                                                           ่
                                                     ั
                                                         ้
                                         กำหนดลงไปชดแจงวาจะทำอยางไร
                                                                   ่
                                                                        ่
                                                                           ็
                                         ข้อสรุปทีไดรับตามธรรมชาตเรียกไดวาเปนความสำเร็จ
                                                 ่
                                                                                      ๔๗
                                                                 ิ
                                                   ้
                                                                       ้

                                     ๓.๓.๒.๒ มความหลุดพ้นเป็นเป้าหมาย
                                               ี
                                                                  ้
                                                                          ั
                                                   ่
                                                       ุ
                                                         ์
                                                          ั
                                                                                           ้
                                                                               ิ
                                         (๑) ขณะเมือมนษยยงไม่หยงรูความสัมพนธสนทของตนกบทังโลก
                                                                                        ั
                                                                             ์
                                                                ั
                                                     ่
                                                     ู
                                               ่
                                               ื
                                                               ั
                                                                         ้
                                              ้
                                                  ่
                                         เขาไดชอวาอยในเรือนจำอนมีกำแพงกันกางไว  ้
                                                                            ั
                                           ่
                                                          ็
                                         ซึงแม้กำแพงนันกเปนสิงแปลกปลอมสำหรบเขา
                                                        ็
                                                            ่
                                                     ้
                                                                         ่
                                                                               ่
                                                             ั
                                           ่
                                                     ิ
                                         เมือใดเขาพบวญญาณอนอมตะในทุกสิงทุกอยาง
                                              ั
                                                           ้
                                                   ่
                                         เมือนนเขายอมหลุดพน
                                           ่
                                              ้
                                                   ่
                                                                ั
                                         เพราะเขายอมพบความสำคญของโลก
                                                                ้
                                                 ์
                                                         ู
                                                         ่
                                               ุ
                                         อนมนษยเกดมาอยในโอบออม
                                                   ิ
                                           ั
                                              ่
                                         และนันเองจึงพบสัจธรรมสมบรณ์
                                                                  ู
                                                               ั
                                         และรูเหนความกลมกลืนอนสนท
                                              ้
                                                                   ิ
                                                ็
                                              ่
                                         ระหวางตนกบทุกสิง
                                                    ั
                                                         ่
                                                          ๔๘
                                                                ั
                                                                ้
                                         (๒) ความสำคัญของมนษยนนกอรูปขึนจากอะไรแน   ่
                                                            ุ
                                                               ์
                                                                        ้
                                                                   ่
                                         มันเกดจากพลังการรวมกนเข้า
                                                              ั
                                              ิ
                                             ่
                                         มิใชพลังแหงการครอบครอง
                                                   ่
                                           ั
                                         ดงนน อนเดยจึงเลือกการเดนทางของชวต
                                                ิ
                                                                         ี
                                                   ี
                                                                           ิ
                                                                ิ
                                             ั
                                             ้
                                         ในทีซึงมีความงดงามของธรรมชาต  ิ
                                              ่
                                             ่
                                         เพอดวงใจจะไดหลุดพนจากโลกของความจำเปนคับแคบ
                                                                                ็
                                           ่
                                           ื
                                                           ้
                                                      ้
                                               ่
                                         และหยงรูตำแหนงแท้จริงของตนในอนนตภาพ
                                                                         ั
                                               ั
                                                        ่
                                                 ้
                                           ี
                                                 ุ
                                                            ั
                                         นเปนเหตผลให้เข้าใจชดวา
                                           ้
                                                              ่
                                             ็

                                 ๔๗  พยบแดด, โรงเรียนใตร่มไม โลกทังผองพบรวงรงทพกพง, หน้า ๙๔.
                                     ั
                                                       ้
                                                   ้
                                                                         ั
                                                                      ั
                                                                        ่
                                                                        ี
                                                                            ิ
                                                           ้
                                 ๔๘  รพนทรนาถ ฐากูร, สาธนา, แปลโดย ระว ภาวไล, หน้า ๓๖.
                                     ิ
                                                                 ี
                                                                    ิ
   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74