Page 71 - พุทธปรัชญาที่ปรากฏในงานวรรณกรรมของรพินทรนาถ ฐากูร
P. 71
๕๘
ทางเดนของมนษยบนมรรคาชวตอมตะ
ุ
ี
ิ
์
ิ
็
ั
๕๒
็
กคือการปล่อยวางเปนลำดบไป
(๕) พภพเองก็ดมีท่าทีวาจะถึงซึงความพนาศหายนะ
่
ิ
ู
่
ิ
ื
่
่
้
์
ุ
เพราะวามนษยไดเลิกเชอถือความสามารถของตนเองเสียแล้ว
ั
้
่
ื
มนษยไม่ยอมจะเชอถืออะไรเสียเลยนอกเสียจากวตถุเท่านน
ั
ุ
์
่
่
ุ
้
ี
ั
์
์
้
โดยเหตทีสายสัมพนธกบสวรรคไดขาดสะบนลงเชนนแล้ว
ั
้
ั
ั
์
ุ
ึ
่
ิ
วญญาณของมนษยจงไม่สามารถจะทะลวงความหนาแนนของวตถุ
๕๓
้
่
แล้วโผผวาขึนไปสูอาณาจักรแหงแสงสวางได
่
้
่
้
ู
่
(๖) อนนำทีถูกขังอย ณ ใจกลางพภพนน
่
ั
้
ิ
ั
้
ิ
ผืนแผ่นดนหาไดพบมันไม่
ี
่
เมือยามทีมันหนจากผืนดนไปยงแผ่นฟาทีแสนไกล
ิ
่
ั
่
้
ื
้
่
และหมูเมฆมืดครึมวาดลวดลายประหลาดอยูเบองบน
้
่
็
ผืนดนกหาพบมันไม่
ิ
ั
็
ั
้
้
้
ครันแล้วสายฟากฟาดลงดวยอคคีอนเจ็บแสบ
้
และพายุขับมันใหครวญครางทุกทิศทาง
ิ
่
สมบตทีครังหนงเคยใกล้ชด
ั
ิ
้
ึ
่
กกลับมาสูหวงหวใจอกครงหนง
็
่
ั
้
ั
้
ึ
่
ี
้
มันหลังไหลลงมาเปนนำตา
่
็
๕๔
ิ
้
ื
่
ในทีสุดพนพภพจึงพบมัน
ั
ั
(๗) ในความมืดอนล้ำลึกนน
้
้
ู
ั
ั
่
ั
ข้าฯไดพบแสงสวางทีไม่มีวนดบอยในหวใจข้าฯ
่
่
อกทังความเข้าใจทัว
้
ี
่
ู
่
ั
สวรรค์อยในตวข้าฯตลอดกาล
๕๕
ิ
๓.๓.๒.๓ จตวญญาณตองหยงรู ้
้
ิ
่
ั
ิ
๕๒ รพนทรนาถ ฐากูร, สาธนา, หน้า ๑๖๒.
ี
่
ื
่
ุ
์
ั
ิ
ุ
้
ิ
ื
่
๕๓ รพนทรนาถ ฐากูร, เหมอนหนึงนกทีจากรัง, แปลโดย เรองอไร-กรณา กุศลาสัย, พมพครงท ๖,
ิ
่
(กรงเทพมหานคร: สำนักพมพแมคำผาง, ๒๕๔๗), หน้า ๒๒๔.
ุ
์
ู
ิ
๕๔ รพนทรนาถ ฐากูร, ผสัญจรนิรันดร, แปลโดย กิตมา อมรทต, (กรงเทพมหานคร: สำนักพมพ ์
ั
ิ
ิ
้
ุ
ิ
จตจักรการพมพ, ๒๕๒๖), หน้า ๑๙.
ุ
์
ิ
ู
๕๕ รพนทรนาถ ฐากูร, ผสัญจรนิรันดร, หน้า ๑๐๘.
้
